Marc-Antoine Charpentier
Kompozycje dla: Bas
Messe de minuit pour Noël, H.9 (Pasterka na Boże Narodzenie, H.9)Te Deum, H.145Méditations pour le Carême, H.380-389 (Medytacje na Wielki Post, H.380-389)Magnificat, H.73In nativitatem Domini canticum, H.314 (W nativitatem Domini Canticum, H.314)Victimae paschali laudes, H.13 (Victimae Paschali laudes, H.13)Nisi Dominus, H.160Messe à 8 voix et 8 violons et flûtes, H.3 (Masa na 8 głosów i 8 skrzypiec i fletów, H.3)Veni creator Spiritus, H.54 (Veni Creator Spiritus, H.54)Les arts florissantsOrphée descendant aux enfers, H.471Filius prodigus, H.399Élévation au St Sacrement, H.264 (Wzniesienie do Najświętszego Sakramentu, H.264)3 Hymnes à saint Nicaise, H.55-57 (3 Hymny do St Nicaise, H.55-57)Laetatus sum, H.161 (Suma Laetatus, H.161)Ouverture et intermèdes, H.494 (Otwarcie i przerywniki, H.494)O filii, H.312Te DeumO amor, H.253O coelestis Jerusalem, H.252 (O coelestis Jerozolima, H.252)Lauda Jerusalem, H.158Domine salvum, H.284In honorem Sancti Xaverij canticum, H.355 (Z honorem Sancti Xaverij Canticum, H.355)Domine salvum, H.283Peccavi Domine, peccavi multum, H.378Magnificat, H.78Messe pour les trépassés, H.2Ad beatam Virginem canticum, H.340Ave maris stella, H.60Leçon de ténèbres du Mercredi saint, H.120In nativitatem Domini canticum, H.393Messe pour le Samedi de Paques, H.8Tenebrae factae sunt, H.129Cur mundus militat, H.379 (Bież Mundus militat, H.379)La couronne de fleurs, H.486De Profundis, H.232Exaudiat, H.162Transfige dulcissime Jesu, H.251Dixit Dominus, H.202Peccavi Domine, H.378Leçon de ténèbres du Jeudi saint, H.121Leçon de ténèbres du Mercredi saint, H.123Leçon de ténèbres du Vendredi saint, H.122Bone pastor, H.439Pange lingua, H.58Dixit Dominus, H.204Idylle sur le retour de la santé du Roi, H.489Caro mea vere est cibus, H.246Ascendat ad te, Domine, H.250Regina coeli, H.30Sù, sù, sù, non dormite, H.472Domine Dominus noster, H.163Veni sancte Spiritus, H.366Nisi Dominus, H.231O crux, ave spes unica, H.351Venite fideles, H.241Velum templi, H.128Tanquam ad latronem, H.133Quam dilecta, H.186Domine salvum, H.286Ego mater agnitionis, H.371Unus ex discipulis meis, H.132Verbum caro, panum verbum, H.267Domine salvum, H.287Mélanges autographes, Vol.2Canticum in honoris BMV inter homines et angelos, H.400Caecilia Virgo et Martyr, H.415Canticum Annae, H.325Canticum pro pace, H.392Messe de minuit pour noël, H.1 (Pasterka na Boże Narodzenie, H.1)
WikipediaMarc-Antoine Charpentier (ur. 1643 w Paryżu, zm. 24 lutego 1704 tamże) – francuski kompozytor okresu baroku.
Charpentier urodził się w Paryżu, jako syn urzędnika dworskiego mającego bardzo dobre kontakty z paryskim parlamentem. Marc-Antoine otrzymał bardzo dobre wykształcenie, prawdopodobnie u jezuitów, i w wieku 18 lat został wpisany na listę uczniów w szkole prawniczej w Paryżu. Między 1667 i 1669 rokiem prawdopodobnie był w Rzymie, gdzie studiował u
Giacomo Carissimiego. Według legendy przybył do Rzymu by studiować malarstwo, a Carissimi miał namówić go do poświęcenia życia muzyce. Dokładnie zapoznał się wówczas ze współczesną mu muzyką włoską.
Pracował dla dwóch obdarzonych władzą kobiet, początkowo dla kuzynki króla ks. Marie de Lorraine "Mademoiselle de Guise" (do jej śmierci w 1688), później dla Isabelle d’Orléans, nazywanej "Madame de Guise". Od 1698 działał w Chappelle de Palais. Skomponował w tym czasie wiele hymnów i psalmów, mszy i motetów a także magnificat.
Od około 1672 roku rozpoczął pracę z Molierem, który zakończył współpracę z
Jeanem-Baptiste'em Lullym. Jego dziełem jest np. muzyka do komedii Chory z urojenia (1673). W latach osiemdziesiątych Charpentier służył jako maître de musique w jezuickim paryskim kościele Św. Ludwika, był też nauczycielem muzyki Filipa, księcia Chartres. W 1698 roku został mianowany maître de musique w Sainte Chapelle (Kaplicy Św. Ludwika) i pozostał na tym stanowisku do śmierci w roku 1704.
Charpentier był kompozytorem bardzo cenionym przez współczesnych. Zajmował się wieloma gatunkami muzycznymi, jednak największe osiągnięcia miał w muzyce wokalnej.
Komponował muzykę religijną w stylu francuskim:
Łączył tradycje włoskie i francuskie, napisał pierwszą francuską sonatę "Sonate à huit", rozwinął narzędzia dramaturgiczne w dramacie lirycznym "Médée", jednak problemy z cenzurą i odejście z Wersalu zamknęło mu drogę do pisania utworów scenicznych.
Spośród wielu dzieł Charpentiera najbardziej znane jest preludium do utworu Te Deum, które stało się oficjalnym sygnałem Europejskiej Unii Nadawców. Fragment emitowany jest na początku każdego Konkursu Piosenki Eurowizji, a także przy okazji koncertu noworocznego filharmoników wiedeńskich.
Dzieła Charpentiera zostały skatalogowane przez Hugh Wileya Hitchcocka (katalog wydany w Paryżu w 1982 r.).
Wszystkie trzy dzieła na podstawie komedii Moliera
