Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Eduard Strauss

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
#Partie dla: Fortepian
alfabetem
Bahn frei!, Op.45Wiener Welt-Ausstellungs-Marsch, Op.107Liebeszauber, Op.84

Aranżacje dla: Fortepian

Bahn frei!, Op.45Amor's Gruss, Op.83 (Amor jest Gruss, Op.83)Auf und davon!, Op.73Aus dem Rechtsleben, Op.126Aus der Studienzeit, Op.141Bemooste Häupter, Op.195Con amore, Op.60Das Leben ist doch schön!, Op.150Deutsche Herzen, Op.65Doctrinen, Op.79Ehret die Frauen, Op.80Expositionen, Op.103Fatinitza-Walzer, Op.147Fesche Geister, Op.75 (Duchy Fesche, Op.75)Fidele Bursche, Op.124Froh durch die ganze Welt!, Op.43Fusionen, Op.74Girofle-Girofla, Op.123Glockensignale, Op.198Glühlichter-Walzer, Op.216Gruss an Prag, Op.144Hypothesen, Op.72Mit Dampf, Op.70Mit zartem Colorit, Op.201Quadrille, Op.7Schleier und Krone, Op.200Serenade, Op.66 (Serenada, Op.66)Weit aus!, Op.81Wiener Type, Op.291

Partie dla: Fortepian

Bahn frei!, Op.45
Wikipedia
Eduard Strauss (ur. 15 marca 1835 w Wiedniu, zm. 28 grudnia 1916 tamże) – austriacki kompozytor. Razem z ojcem Johannem Straussem i braćmi Johannem Straussem II i Josefem Straussem tworzył muzyczną "dynastię" Straussów, kształtującą przez większość XIX wieku muzyczny świat Wiednia.
Eduard od młodości wykazywał znaczny talent do nauki języków obcych, dlatego też ukierunkował się na pracę w austriackiej służbie konsularnej. Wkrótce jednak zmienił swe plany i tak jak Josef całkowicie poświęcił się muzyce. Zadebiutował w rodzinnej orkiestrze w 1855 roku jako harfista, podczas wykonywania walca Glossen op. 163, autorstwa jego najstarszego brata. W 1863 roku poślubił Marię Klenkhart z którą doczekał się dwóch synów, Johanna Straussa III i Josefa Eduarda Straussa.
Skomponował wiele świetnych szybkich polek, z niemiecka nazywanych: "polka-schnell". Wśród najpopularniejszych jego dzieł tego rodzaju znajdują się: Bahn Frei op. 45, Ausser Rand und Band op. 168, i Ohne Bremse op. 238. Stworzył także wiele polek-mazurek, polek francuskich, kadryli oraz marszów. Tak jak jego bracia, zostawił po sobie szereg walców, z których niestety tylko część się zachowała. Charakterystycznym elementem walców Eduarda, odróżniającym jego dzieła od walców braci, jest mistrzowskie zastosowanie kontrapunktu. Najlepszym przykładem zastosowania tej techniki kompozytorskiej przez Eduarda jest jego walc Manuscripte op.90, z piękną równoległą linią melodyczną wykonywaną na wiolonczeli. Oprócz tego skomponował walce takie jak m.in. Doctrinen op. 79, Interpretationen op. 97, Studenten-Ball-Tänze op. 101, Das Leben ist doch Schön op. 150, Leuchtkäferln op. 161, Glockensignale op. 198, Schleier und Krone op. 200 czy Blüthenkranz Johann Strauss'scher Walzer op. 292, będący wiązanką melodii autorstwa jego brata Johanna.
W latach 1872-1901 piastował prestiżowe stanowisko k.k. Hofballmusikdirektora (Cesarsko-Królewskiego Dyrektora Muzycznego Balów w Hofburgu). Oprócz tego kierował Orkiestrą Straussa aż do jej rozwiązania 13 lutego 1901, kiedy to po przejściach związanych ze śmiercią jego brata Johanna Straussa II w 1899 oraz kłopotach finansowych rodziny, zdecydował się na przejście w stan spoczynku. Po rozwiązaniu orkiestry wrócił do Wiednia, gdzie zmarł w 1916. Przez cały ten okres aż do śmierci dystansował się od życia publicznego i nie brał aktywnego udziału żadnym koncercie. W roku 1906 opublikował wspomnienia rodzinne zatytułowane: Erinnerungen.