Heitor Villa-Lobos
Kompozycje dla: Fortepian
Cirandas, W220Pequena suíte, W064 (Pequena Suite, W064)A prole do bebê No.1, W140 (Prole zrobić Bebê No.1, W140)O canto do cisne negro, W122, 123 (O Canto Do cisne Murzyn, W122, 123)Cirandinhas, W210Chôros No. 5A lenda do caboclo, W166, 188 (Lenda nie Caboclo, W166, 188)Carnaval das crianças, W157 (Carnaval das Crianças, W157)Danças características africanas, W085 (Danças Africanas características, W085)Suíte infantil No.2, W067Suíte floral, W117 (Suíte kwiatowy, W117)Histórias da carochinha, W148 (Historias da carochinha, W148)Ondulando, W082Sul América, W217Simples coletânea, W134Amor y perfidia, W135Improviso No.7, W096 (Improviso nr 7, W096)New York Skyline Melody, W407, 408Confidência, W017Bailado infernal, W160 (Bailado piekielną, W160)Suíte infantil No.1, W053Momoprecoce, W240, 259Piano Concerto No.1, W453 (Koncert fortepianowy nr 1, W453)Piano Concerto No.2, W487Piano Concerto No.3, W512Piano Concerto No.4, W505 (Koncert fortepianowy nr 4, W505)Piano Concerto No.5, W521Sete vezes, W557-5583 Poemas indígenas, W223, 224 (3 Poemas INDIGENAS, W223, 224)A prole do bebê No.2, W180 (Prole zrobić Bebê No.2, W180)Bachianas brasileiras No.3, W388Brinquedo de roda, W045Caixinha de música quebrada, W256 (Caixinha de Música Quebrada, W256)Chôros No.8, W208 (Choroś nr 8, W208)Ciclo brasileiro, W374 (Ciclo Brasileiro, W374)Francette et Pià, W237, 552 (Francette i Pia, W237, 552)Fábulas características, W076 (Fabulas características, W076)Hommage à Chopin, W474Noneto, W191Petizada, W048Rudepoema, W184, 310Saudades das selvas brasileiras, W226As três Marias, W411 (Jak Tres Marias, W411)Bachianas brasileiras No.4, W264, 424 (Bachianas brasileiras nr.4, W264, 424)Poema singelo, W434Aranżacje dla: Fortepian
Chôros No. 1 (Choroś nr 1)O canto do cisne negro, W122, 123 (O Canto Do cisne Murzyn, W122, 123)Amazonas, W118, 119Ciranda das sete notas, W325Fantasia for Cello and Orchestra, W454 (Fantazja na wiolonczelę i orkiestrę, W454)Momoprecoce, W240, 259Piano Concerto No.1, W453 (Koncert fortepianowy nr 1, W453)Piano Concerto No.2, W487Piano Concerto No.3, W512Piano Concerto No.4, W505 (Koncert fortepianowy nr 4, W505)Piano Concerto No.5, W521Samba clássico, W497, 498 (Samba Classico, W497, 498)Élégie, W094Bachianas brasileiras No.3, W388Fantasia for saxophone, three horns, and stringsGuitar Concerto (Koncert gitarowy)Suite populaire brésilienne, W020 (Brazylijski Popularne Suite W020)
WikipediaHector Villa-Lobos (ur. 5 marca 1887 w Rio de Janeiro, zm. 17 listopada 1959 tamże) – brazylijski kompozytor, pianista-samouk, najwybitniejszy XX-wieczny kompozytor brazylijski i najsławniejszy kompozytor Ameryki Południowej, jeden z największych znawców folkloru brazylijskiego.
W szóstym roku życia rozpoczął naukę gry na wiolonczeli pod kierunkiem ojca Raúla (pisarza, amatora-wiolonczelisty), nieco później próbował grać na fortepianie i klarnecie. Wbrew woli matki, w wieku 18 lat został wędrownym muzykiem. Zamieszkał u ciotki Zizinhi (Leopoldina do Amaral). Grywał zarobkowo w zespołach teatralnych, kawiarnianych i hotelowych. gdzie po raz pierwszy zetknął się z muzyką kompozytorów późnego romantyzmu. W latach 1905-13 uczestniczył w wyprawach naukowych do różnych stanów Brazylii i Amazonii, gdzie studiował folklor muzyczny plemion indiańskich. W 1913 poślubił pianistkę Lucílię Guimarães
W 1922 udaje się do Paryża na stypendium rządowe (1922-26). Twórczość Lobosa zyskuje tu uznanie i powodzenie. W 1927 odbywają się w Paryżu dwa festiwale jego muzyki, w 1929 - koncert kompozytorski. Zetknięcie z twórczością
Milhauda i podróże do Europy w latach dwudziestych umocniły jego upodobania muzyczne.
Po powrocie do Brazylii w 1930 r. Villa Lobos poświęcił się aż do końca życia nauczaniu i intensywnemu komponowaniu.
W 1931 został naczelnym inspektorem i dyrektorem wychowania muzycznego w szkołach w Rio de Janeiro. W 1936 reprezentował Brazylię na Międzynarodowym Kongresie Szkolnictwa Muzycznego w Pradze. Położył wielkie zasługi w organizację brazylijskiego szkolnictwa muzycznego, zrewolucjonizował tam metodę nauczania muzyki, biorąc za podstawę edukacji własny zbiór opracowań brazylijskich i innych melodii ludowych.
W 1919 r. poznał pianistę Artura Rubinsteina, który został wielkim admiratorem i propagatorem jego muzyki na całym świecie. Villa-Lobos napisał dla niego swój najdłuższy i najbardziej złożony utwór fortepianowy pt. Rudepoêma (1921-26), będący portretem osobowości wielkiego pianisty. Premiera utworu miała miejsce w Paryżu 1927.
Villa-Lobos uprawiał niemal wszystkie znane gatunki muzyczne. Jego dorobek liczy ok. 2000 kompozycji. Do grupy bardziej udanych kompozycji należą przede wszystkim utwory fortepianowe: Rudepoêma, Cirandas i As Trés Marias oraz orkiestrowe (m.in. symfonie i poematy symfoniczne). Był wielkim miłośnikiem muzyki J.S. Bacha, któremu złożył hołd cyklem dziewięciu suit Bachianas Brasileiras (1930-1944). Jednym z najbardziej oryginalnych dzieł Villi-Lobosa, nawiązującym do popularnej brazylijskiej muzyki instrumentalnej w typie serenadowym jest cykl czternastu utworów na rozmaite zestawy instrumentalno-wokalne pt. Chôros (1920-29) ukazujący różne oblicza swojej ojczyzny. W ostatnim okresie twórczości poświęcił się muzyce wirtuozowskiej, pisanej na zamówienia wybitnych wykonawców. Komponował intensywnie aż do końca życia.
Jest autorem szeregu zbiorów pieśni ludowych.
Jego najbardziej znanym utworem jest Aria-Cantilena z suity Bachianas brasileiras nr 5.
