Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Manuel María Ponce

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
według popularności

#

12 Canciones mexicanas (12 utworów meksykańskie)2 Canciones mexicanas2 Etudes (2 Badania)2 Mazurkas (2 Mazurki)4 Danzas mexicanas

B

Balada mexicana

C

Cello Sonata

E

Elegia de la Ausencia (Elegia nieobecności)Etudes de Concert

G

Gavota

I

Intermezzo No.1Intermezzo No.2Intermezzo No.3

L

Lejos de ti (Z dala od Ciebie)

M

Malgré tout (Niemniej jednak)Mazurka No.27 (Mazurek No.27)Mazurka No.6 (Mazurek nr 6)Metamorfosis de concierto (Metamorfoza Koncert)

P

Piano Concerto 'Romántico'Piano Trio 'Romantico'Prélude fuguéePreludio e fuga para la mano izquierda solaPreludios encadenadosPreludios y fuga de un tema de J.S. Bach (Preludia i fuga na temat J. S. Kawaler)

R

Rapsodia mexicana No.2Romanza de amor

S

Scherzino mexicano (Scherzino meksykańska)Serenata mexicana (Meksykańska Serenade)

V

Valse Galante

Aranżacje dla: Fortepian

2 Canciones mexicanasBalada mexicanaPiano Concerto 'Romántico'
Wikipedia
Manuel María Ponce (ur. 8 grudnia 1882 w Fresnillo (Zacatecas), zm. 24 kwietnia 1948 w Meksyku) – meksykański kompozytor, pianista, pedagog i badacz folkloru.
Manuel María Ponce urodził się w Fresnillo w stanie Zacatecas, ale dorastał w Aguascalientes. Zajmował się kompozycją i krytyką muzyczną. Był także aktywny jako pianista i organista. Osiągnięcia pianistyczne otworzyły mu drogę do stypendiów europejskich, dzięki którym studiował w latach 1904-1908 w Bolonii i Berlinie. Pozostał wierny Meksykowi i jego kulturze mimo wieloletnich zagranicznych wyjazdów, także w latach późniejszych (w latach 1915–1917 mieszkał w Hawanie, a w latach 1925–1933 w Paryżu, gdzie studiował u Paula Dukasa). Po powrocie z Hawany został dyrygentem orkiestry państwowej. Przez pewien czas pełnił funkcję dyrektora stołecznego konserwatorium Conservatorio Nacional de Música. Był także założycielem i wykładowcą w katedrze muzyki ludowej na uniwersytecie w Meksyku. Zmarł 24 kwietnia 1948 w mieście Meksyk.
Był żonaty ze śpiewaczką Clemą Maurel.
Ponce uchodzi za głównego przedstawiciela neoromantycznego nurtu narodowego w muzyce meksykańskiej. Wśród jego kompozycji wyróżniają się trzy koncerty na instrument solowy i orkiestrę: fortepianowy Concierto romantico na fortepian z 1910 (premiera w 1912, z kompozytorem przy fortepianie), najbardziej znany Concierto del Sur z 1941, napisany dla wirtuoza gitary, Andrésa Segovii oraz koncert skrzypcowy z 1942 albo 1943, w stylu zbliżonym do dzieł Béli Bartóka, Bohuslava Martinů i Siergieja Prokofiewa. Ponce skomponował również liczne utwory m.in. na fortepian solo, gitarę i zespoły kameralne. Spośród pieśni do dziś popularna jest Estrellita z roku 1914.