Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Manuel María Ponce

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
alfabetem
2 Canciones mexicanasIntermezzo No.112 Canciones mexicanas (12 utworów meksykańskie)Romanza de amorMalgré tout (Niemniej jednak)GavotaRapsodia mexicana No.2Intermezzo No.3Intermezzo No.2Lejos de ti (Z dala od Ciebie)Preludio e fuga para la mano izquierda solaMazurka No.6 (Mazurek nr 6)Prélude fuguéeMetamorfosis de concierto (Metamorfoza Koncert)Mazurka No.27 (Mazurek No.27)Etudes de ConcertCello SonataValse Galante4 Danzas mexicanasBalada mexicanaElegia de la Ausencia (Elegia nieobecności)Piano Concerto 'Romántico'Preludios encadenadosPreludios y fuga de un tema de J.S. Bach (Preludia i fuga na temat J. S. Kawaler)Scherzino mexicano (Scherzino meksykańska)Serenata mexicana (Meksykańska Serenade)2 Etudes (2 Badania)Piano Trio 'Romantico'2 Mazurkas (2 Mazurki)

Aranżacje dla: Fortepian

2 Canciones mexicanasBalada mexicanaPiano Concerto 'Romántico'
Wikipedia
Manuel María Ponce (ur. 8 grudnia 1882 w Fresnillo (Zacatecas), zm. 24 kwietnia 1948 w Meksyku) – meksykański kompozytor, pianista, pedagog i badacz folkloru.
Manuel María Ponce urodził się w Fresnillo w stanie Zacatecas, ale dorastał w Aguascalientes. Zajmował się kompozycją i krytyką muzyczną. Był także aktywny jako pianista i organista. Osiągnięcia pianistyczne otworzyły mu drogę do stypendiów europejskich, dzięki którym studiował w latach 1904-1908 w Bolonii i Berlinie. Pozostał wierny Meksykowi i jego kulturze mimo wieloletnich zagranicznych wyjazdów, także w latach późniejszych (w latach 1915–1917 mieszkał w Hawanie, a w latach 1925–1933 w Paryżu, gdzie studiował u Paula Dukasa). Po powrocie z Hawany został dyrygentem orkiestry państwowej. Przez pewien czas pełnił funkcję dyrektora stołecznego konserwatorium Conservatorio Nacional de Música. Był także założycielem i wykładowcą w katedrze muzyki ludowej na uniwersytecie w Meksyku. Zmarł 24 kwietnia 1948 w mieście Meksyk.
Był żonaty ze śpiewaczką Clemą Maurel.
Ponce uchodzi za głównego przedstawiciela neoromantycznego nurtu narodowego w muzyce meksykańskiej. Wśród jego kompozycji wyróżniają się trzy koncerty na instrument solowy i orkiestrę: fortepianowy Concierto romantico na fortepian z 1910 (premiera w 1912, z kompozytorem przy fortepianie), najbardziej znany Concierto del Sur z 1941, napisany dla wirtuoza gitary, Andrésa Segovii oraz koncert skrzypcowy z 1942 albo 1943, w stylu zbliżonym do dzieł Béli Bartóka, Bohuslava Martinů i Siergieja Prokofiewa. Ponce skomponował również liczne utwory m.in. na fortepian solo, gitarę i zespoły kameralne. Spośród pieśni do dziś popularna jest Estrellita z roku 1914.