Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Rudolf Karel

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

według popularności
3 Walzer, Op.18Violin Sonata, Op.17 (Sonata skrzypcowa, Op.17)
Wikipedia
Rudolf Karel (ur. 9 listopada 1880 w Pilźnie, zm. 6 marca 1945 w Theresienstadt) – czeski kompozytor.
W 1899 roku podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Praskim, porzucił je jednak w 1903 roku. W latach 1901−1904 był uczniem w konserwatorium w Pradze, gdzie studiował u Antonína Dvořáka. Na początku XX wieku związany ze środowiskiem praskiej bohemy artystycznej. W 1914 roku został zaskoczony przez wybuch I wojny światowej, został internowany i zesłany do Taganrogu, gdzie pracował jako nauczyciel muzyki. Po wybuchu rewolucji październikowej pracował jako nauczyciel w Rostowie i następnie w Irkucku. Wstąpił do Korpusu Czechosłowackiego i objął kierownictwo działającej przy nim orkiestry symfonicznej, z którą koncertował na Dalekim Wschodzie. W 1920 roku ewakuował się wraz z żołnierzami Korpusu do kraju.
Od 1923 do 1941 roku był wykładowcą konserwatorium w Pradze. W 1927 roku przyznano mu nagrodę państwową za kantatę Vzkříšení. Odbył podróże artystyczne do Bułgarii (1927) i ZSRR (1929). W czasie II wojny światowej uczestnik ruchu oporu. W marcu 1943 roku został aresztowany przez Gestapo i osadzony w więzieniu Pankrác. W lutym 1945 roku przeniesiony do obozu koncentracyjnego Theresienstadt, zmarł niedługo przed wyzwoleniem na dyzenterię. Jego ciało, pochowane w zbiorowej mogile, nie zostało odnalezione.
Twórczość Karela stanowi pokłosie muzyki romantycznej. Był ostatnim uczniem Antonína Dvořáka. Nawiązywał do jego twórczości w warstwie technicznej, co przejawiało się w konsekwentnej pracy motywicznej i wariacyjnym kształtowaniu fraz przebiegu muzycznego. Jego własny styl nacechowany był strukturami skalowymi o cechach modalności i silnie rozbudowaną polifonią. Większość kompozycji powstałych w czasie pobytu kompozytora w Rosji zaginęła. W okresie międzywojennym w jego twórczości nastąpił przełom, spowodowany niemożnością nawiązania do własnych wcześniejszych dokonań ani ulokowaniem się w żadnym ze współczesnych prądów artystycznych. Częściowo sięgał do narodowego nurtu w muzyce czeskiej. Po aresztowaniu przez Niemców w czasie II wojny światowej wciąż pisał, także podczas pobytu w obozie koncentracyjnym.
(na podstawie materiałów źródłowych)