Jón Leifs, właśc. Jón Þorleifsson (ur. 1 maja 1899 w Sólheimar, zm. 30 lipca 1968 w Reykjavíku) – islandzki kompozytor.
Ukończył szkołę muzyczną w Reykjavíku. W latach 1916–1922 studiował w konserwatorium w Lipsku u
Hermanna Scherchena (dyrygentura),
Paula Graenera i Otto Lohsego (teoria) oraz Roberta Teichmüllera (fortepian). W następnych latach mieszkał w Niemczech, dyrygując licznymi orkiestrami, z przerwą w latach 1935–1937, kiedy był doradcą muzycznym radia islandzkiego w Reykjavíku. W 1926 roku wraz z orkiestrą filharmonii w Hamburgu odbył tournée po Norwegii, Wyspach Owczych i Islandii. Z powodu małżeństwa z kobietą pochodzenia żydowskiego, jego twórczość została w III Rzeszy w 1937 roku objęta cenzurą, a w 1944 roku pozwolono mu na wyjazd z rodziną do Szwecji. W 1945 roku powrócił do rodzinnej Islandii. Był organizatorem życia muzycznego na Islandii, założył związek kompozytorów islandzkich i islandzkie towarzystwo praw autorskich. Dzięki jego staraniom Islandia ratyfikowała konwencję berneńską. W latach 1952–1954 i 1964–1966 był przewodniczącym nordyckiej rady kompozytorów.
Prowadził badania nad islandzkim folklorem muzycznym, dążąc do stworzenia stylu narodowego. Był autorem prac Tónlistarhaettir (wyd. Lipsk 1922) i Islands künstlerische Anregun (wyd. Reykjavík 1951).
