Kompozytorzy
Switch to English

André Caplet

Głos
Fortepian
Harfa
Flet
Skrzypce
Wiolonczela
Organ
Orkiestra
Mixed chorus
Female chorus
Piosenka
Melodia
Religious music
Piece
Sacred cantatas
Kantaty
Sacred hymns
Hymn
Choruses
Ballada
alfabetem
Conte fantastique (Fantastyczna opowieść)Viens! Une flûte invisible soupirePanis angelicus (Panis Angelicus)2 Petites pièces (2 Small Parts)Adagio for Violin and Organ (Adagio na skrzypce i organy)Messe (Sprawiedliwy)Divertissements (Rozrywka)Corbeille de fruits (Kosz owoców)Pie JesuUn tas de petites choses (Wiele małych rzeczy)3 Fables de Jean de la Fontaine (3 Bajki Jeana de la Fontaine)Le miroir de Jésus (Lusterka Jezusa)Quand reverrai-je, hélas!Les prières (Modły)5 Ballades françaisesEpiphanie (Święto Trzech Króli)Doux fut le trait (Słodkie było cechą)3 petites pièces dans le style ancien (3 małe pokoje w starym stylu)Le vieux coffret (Stare pudełko)Inscriptions champêtres (Kraj Ogłoszenia)La cloche fêlée (La dzwon Felee)Chanson d'automne (Piosenka jesień)Green (Zielony)La croix douloureuse (Bolesny krzyż)La mort des pauvres (Śmierć ubogich)Le pain quotidien (Chleb powszedni)Nuit d'automne (Jesień Noc)La part à Dieu (Od Boga)En regardant ces belles fleurs (Patrząc na te piękne kwiaty)Paroles à l'absente (Tekst nieobecnego)Dans la fontaine (W Fontanny)DouaumontLon lon la!Tu nous souriais (Ty uśmiechnął się z nami)2 Sonnets (2 Sonety)Pâques citadinesPater noster (Pater Noster)Prière normandeDétresseHymne à la naissance du matin (Hymn do narodzin rano)
Wikipedia
André Caplet (ur. 23 listopada 1878 w Hawrze, zm. 22 kwietnia 1925 w Neuilly-sur-Seine) – francuski kompozytor i dyrygent.
Uczył się gry na skrzypcach w Hawrze i od 12. roku życia grał w orkiestrze miejscowego teatru. W latach 1896–1899 studiował w Konserwatorium Paryskim, gdzie uczył się harmonii u Xaviera Lerouxa, akompaniamentu u Paula Vidala i kompozycji u Charlesa Lenepveu. W 1896 roku debiutował jako dyrygent. Od 1899 do 1910 roku był dyrektorem muzycznym Théâtre de l’Odéon. Za kantatę Myrrha otrzymał w 1901 roku nagrodę Prix de Rome. W 1907 roku poznał Claude’a Debussy’ego, z którym utrzymywał odtąd bliską przyjaźń. Podejmował się prac korektorskich i transkrypcji jego utworów. Zorkiestrował Le Martyre de Saint Sébastien i dyrygował jego paryską premierą w 1911 roku. W latach 1910–1914 dyrygował operą w Bostonie.
Uczestniczył w I wojnie światowej, w trakcie której został ofiarą ataku gazowego. Po rekonwalescencji nie powrócił do pełnego zdrowia i wycofał się z działalności publicznej.
Przyjaźnił się z Debussym i był odpowiedzialny za orkiestrację wielu jego dzieł, poza Le Martyre de Saint Sébastien także m.in. Gigues, Children’s Corner i Pagodes. W swojej własnej twórczości z czasem wyzwolił się od wpływów Debussy’ego i zaczął poszukiwać własnego języka muzycznego, wprowadzając oryginalny, nieco mistycyzujący ton. Kompozycje Capleta cechują się kontrapunktowością i melodyjnością, łączą w sobie surowość i prostotę z nowoczesnością środków wyrazu.
Komponował utwory orkiestrowe, instrumentalne i sakralne, m.in. Epiphanie na wiolonczelę i orkiestrę (1923), Conte fantastique na harfę i kwartet smyczkowy według E.A. Poego (1919), Le miroir de Jésus na mezzosopran, chór żeński, harfę i instrumenty smyczkowe (1923).