Kompozytorzy
Switch to English

César Franck

Fortepian
Głos
Organ
Orkiestra
Mixed chorus
Fisharmonia
Skrzypce
Wiolonczela
Sopran
Bas
Religious music
Piosenka
Piece
Melodia
Hymn
Wariacja
Offertories
Sacred hymns
Poemat symfoniczny
Trio
alfabetem
Violin Sonata (Sonata skrzypcowa)Pièces posthumes (Pośmiertnych sztuk)Prélude, Fugue et Variation, Op.18 (Preludium i fuga Wariacja, Op.18)3 Chorals for Organ (3 chóralnych na organy)Mass, Op.12 (Masa, op.12)Symphony in D minor (Symfonia d-moll)Prélude, Choral et Fugue (Preludium i fuga Chóralna)Piano Quintet (Kwintet fortepianowy)3 Pièces pour grand orgue (3 utwory na organy)L'OrganisteLes Éolides6 DuosPiano Trio, Op.1 No.1Pastorale, Op.19 (Pastorałka, op.19)Psaume 150 (Psalm 150)Andantino in G minor, CFF 54Petit offertoire, CFF 38Prière, Op.20Prélude, Aria et Final (Prelude, Aria i końcowe)Grande pièce symphonique, Op.17 (Wielki symfoniczny kawałek, Op.17)Fantaisie, Op.16 (Fantazja, op.16)Offertoire sur un noël breton, CFF 34Final, Op.21 (Ostateczna, op.21)Symphonic Variations (Wariacje symfoniczne)Ave Maria, FWV 62 (Ave Maria FWV 62)Pièce in C minor, CFF 39Ave Maria, FWV 57 (Ave Maria FWV 57)Les Béatitudes (Błogosławieństwa)Le Chasseur mauditDanse lente (Wolny taniec)Les plaintes d'une poupée (Reklamacje z lalką)String Quartet (Kwartet smyczkowy)5 Pièces pour harmonium (5 utworów na Harmonium)3 Early Pieces (3. Wczesne Elementów)OrgelstückeBallade, Op.9 (Ballada, op.9)Psyché (Psyche)Nocturne (Nocny)Entrée in E major, CFF 37Le sylpheTantum ergoVeni creator (Veni Creator)Piano Trio, Op.1 No.2Domine non secundum, FWV 66Piano Trio, Op.2 (Trio fortepianowe, Op.2)LiedLe mariage des roses (Ślub róż)Rédemption (Odkupienie)Aimer (Miłość)Piano Trio, Op.1 No.3Quasi marcia, Op.22 (Quasi marcia, op.22)Andantino quietoso, Op.6Premier grand caprice, Op.5 (Premier Grand Caprice, Op.5)La procession (Procesja)Eglogue, Op.3 (Eglogue, op.3)Rébecca (Rebecca)Paris (Paryż)Hymne (Hymn)L'ange et l'enfant, FWV 75Les cloches du soir, FWV 87Ruth (Litość)HuldaRoses et papillons (Róże i motyle)NinonPassez, passez toujours (Idź, zawsze iść)Souvenance (Wspomnienie)GhiselleLitanies de la Sainte Vierge (Litania do Najświętszej Maryi Panny)Le vase brisé (Le wazon brisé)L'émir de Bengador (L'Emir de Bengador)Robin Gray (Robin Szary)Le garde d'honneur (Straży honoru)Complete Works for Organ (Dzieła na organy)Piano Concerto No.2, Op.11Piano Sonata No.1, CFF 2Vocal Fugue in D minorQuare fremuerunt gentesDomine Deus in simplicitate (Domine Deus w simplicitate)Fantaisie No.2, CFF 4Grande fantaisie No.3, CFF 7Piano Trio, CFF 108Variations brillantes sur un thème original, CFF 131O salutaris, CFF 208StradellaVariations brillantes sur 'Gustave III', CFF 13318 Pièces brèves (18 sztuk krótki)Dextera Domini, FWV 65Les DjinnsQuae est ista, FWV 63Variations brillantes sur 'Le Pré aux clercs', CFF 132
Wikipedia
César Auguste Jean Guillaume Hubert Franck (ur. 10 grudnia 1822 w Liège, zm. 8 listopada 1890 w Paryżu) – kompozytor i organista pochodzenia belgijskiego.
W latach 1830–1835 uczył się gry na fortepianie, kontrapunktu, harmonii i solfeżu w Królewskim Konserwatorium w Liège. W 1834 roku jako 12-letni chłopiec miał swój pierwszy występ przed królem Leopoldem I z okazji utworzenia Królestwa Belgii. W 1835 roku wraz z bratem Josephem (skrzypkiem) wyjechał do Paryża, gdzie obydwaj uczyli się prywatnie u profesorów Konserwatorium. W latach 1837–1842 studiował w Konserwatorium Paryskim fortepian, organy i kontrapunkt. Zdobył wiele wyróżnień jako pianista, a następnie kompozytor. Startował w słynnym konkursie Prix de Rome, ale nie zdobył nagrody. Był organistą w kościołach Notre-Dame de Lorette (1848–1853), Saint-Jean i Saint-François (1851–1853) oraz Sainte-Clotilde (1858–1890). Pracował w konserwatorium w Paryżu jako profesor organów i improwizacji, kształcąc wielu znanych muzyków (m.in. Ernesta Chaussona, Louisa Vierne'a i Vincenta d’Indy).
Franck znany był przede wszystkim jako doskonały improwizator, a do dziś powszechnym uznaniem cieszy się głównie jego twórczość kompozytorska na organy. Utworem Grand pièce symphonique zapoczątkował tak zwany symfonizm organowy, który charakteryzował się orkiestrowym traktowaniem instrumentu (wybór konkretnie zaplanowanych głosów, płynna modyfikacja dynamiki brzmienia) oraz był nieodłącznie związany z instrumentami wielkiego organmistrza, Aristide'a Cavaillé-Colla. Kontynuatorami symfonizmu organowego byli: Charles-Marie Widor, Alexandre Guilmant, Henri Mulet i Louis Vierne. Franck brał udział w inauguracji wielu nowo powstających organów budowanych przez ówczesnych najwybitniejszych twórców.
Ostatnim cyklem utworów organowych jest zbiór „Trzech chorałów” (E-dur, h-moll, a-moll). Chorał a-moll jest ostatnim utworem autora, stworzonym jesienią 1890 roku, gdy Franck odbywał rekonwalescencję po wypadku samochodowym, któremu uległ w Paryżu.
Prócz utworów na organy pisał także utwory orkiestrowe (Symfonia d-moll, Wariacje symfoniczne, poematy symfoniczne: Les Éolides, Le chasseur maudit, Rédemption, Les Djinns) i kameralne (Sonata A-dur na skrzypce i fortepian, Kwintet smyczkowy f-moll). Jeden z jego najsłynniejszych utworów sakralnych to parafraza modlitwy łacińskiej w opracowaniu na głos z organami, Panis Angelicus.
W 1884 został odznaczony krzyżem kawalerskim Orderu Palm Akademickich, a w rok później krzyżem kawalerskim Orderu Legii Honorowej. Na skwerze przed neogotycką bazyliką Sainte-Clotilde umieszczono kamienny monument ku czci kompozytora, na którym przedstawiono go w pozie twórczego zamyślenia przy kontuarze tutejszego instrumentu Cavaillé-Colla.