Kompozytorzy
Switch to English

Felice Giardini

Skrzypce
Wiolonczela
Altówka
Klawesyn
Głos
Obój
Flet
Orkiestra
Sopran
Alt
Sonata
Kwartet
Trio
Duet
Arie
Księga Psalmów
Religious music
według popularności

#

12 Violin Sonatas (12 sonaty skrzypcowe)6 Arias6 Harpsichord Quartets, Op.216 Quartets, Op.23 (6 kwartety, op.23)6 Quartets, Op.25 (6 kwartety, op.25)6 Sonatas, Op.3 (6 Sonaty, op.3)6 String Trios, Op.17 (6 tria smyczkowe, Op.17)6 String Trios, Op.20 (6 tria smyczkowe, Op.20)6 String Trios, Op.286 String Trios, Op.30 (6 Tria, Op.30 String)6 Violin Duets, Op.10 (6 Skrzypce Duety, Op.10)6 Violin Duets, Op.2 (6 Skrzypce Duety, Op.2)6 Violin Sonatas, Op.1 (6 sonaty skrzypcowe, Op.1)6 Violin Sonatas, Op.166 Violin Sonatas, Op.4 (6 sonaty skrzypcowe, Op.4)6 Violin Sonatas, Op.5 (6 sonaty skrzypcowe, Op.5)6 Violin Sonatas, Op.7 (6 sonaty skrzypcowe, op.7)6 Violin Sonatas, Op.8 (6 sonaty skrzypcowe, Op.8)

D

Duet for Violin and Cello in F majorDuet for Violin and Viola in B-flat major

L

Le mie voci, le dolci querele

S

Sonata for Harpsichord and Violin in G major (Sonata na klawesyn i skrzypce G-dur)Sonata for Keyboard and Violin in F majorString Quartet in E-flat major (Kwartet smyczkowy E-dur)

V

Violin Sonata in B-flat major (Skrzypce Sonata B-dur)
Wikipedia
Felice (de) Giardini, także Degiardino (ur. 12 kwietnia 1716 w Turynie, zm. 8 czerwca 1796 w Moskwie) – włoski kompozytor i skrzypek pochodzenia francuskiego.
Jako chłopiec był członkiem chóru przy katedrze w Mediolanie, gdzie uczył się śpiewu, kompozycji i gry na klawesynie u Giuseppe Paladiniego. Następnie uczył się gry na skrzypcach u Giovanniego Battisty Somisa w Turynie. Na początku lat 30. XVIII wieku występował jako skrzypek w orkiestrach teatralnych, najpierw w Rzymie, następnie w Teatro San Carlo w Neapolu. Na początku lat 50. odbył tournée koncertowe po Europie, odwiedzając Francję, Niemcy i Anglię. W 1755 roku objął stanowisko koncertmistrza opery włoskiej przy King’s Theatre w Londynie, z którym związany był z przerwami przez następne cztery dekady. W latach 1774–1779 prowadził orkiestrę Pantheon Concerts. Między 1784 a 1790 rokiem przebywał w Neapolu, następnie wrócił do Londynu. W 1795 roku wyjechał do Rosji, po drodze zatrzymując się w Grodnie, gdzie dał koncert na dworze Stanisława Augusta Poniatowskiego, otrzymując od króla prezent wartości 120 dukatów. Krótko po przybyciu do Moskwy podupadł na zdrowiu i zmarł.
Twórczość Giardiniego reprezentuje styl galant, w swoich utworach instrumentalnych łączył dynamizm typowy dla szkoły mannheimskiej z melodyjnością w stylu J.Ch. Bacha. Okres jego działalności w Anglii przyczynił się do podniesienia poziomu muzycznego życia w tym kraju, zwłaszcza w zakresie muzyki skrzypcowej. Za życia w dużej mierze poświęcał się tworzeniu oper (m.in. Rosmira 1757, Siroe 1763, Enea e Lavinia 1764, Il Re pastore 1765), jednak najważniejszą część jego dorobku stanowią dzieła instrumentalne. Jego zbiór Sei sonate di cembalo con violino o flauto traverso op. 3 (1751) jest najwcześniejszym znanym przykładem sonaty akompaniowanej wydanym w Anglii. W swoich kwartetach smyczkowych oprócz zespołu składającego się z 2 skrzypiec, altówki i wiolonczeli wprowadzał także obsadę w składzie skrzypce, 2 altówki i wiolonczela oraz skrzypce, obój, altówka i wiolonczela.