Kompozytorzy
Switch to English

François Fétis

Głos
Fortepian
Organ
Skrzypce
Altówka
Wiolonczela
String ensemble
Mixed chorus
Orkiestra
Piano four hands
Writings
Dla początkujących
Theory
Biographies
Metoda
Solfeggios
Ćwiczenia
Religious music
Music history
Kwintet
alfabetem
Biographie universelle des musiciens (Uniwersalne muzycy biografia)6 Messes faciles pour l'orgue (6 prostych Msze na organy)Traité de l'accompagnement de la partition sur le piano ou l'orgue (Traktat z towarzyszeniem partycji na fortepianie lub organach)Antoine StradivariNotice biographique sur Nicolo Paganini (Biograficzny Nicolo Paganini)String Quintet No.1 (Kwintet smyczkowy nr 1)Ouverture de concert à grand orchestre (Otwierając koncert wielkiej orkiestry)36 Leçons de Solfège à changements de clefsLe parfait organisteMesse de RequiemGrand Sextet, Op.5String Quintet No.2 (Kwintet smyczkowy nr 2)Traité de chant en chœurHistoire générale de la musiqueSe i miei sospiriSolfèges progressifs
Wikipedia
François-Joseph Fétis (ur. 25 marca 1784 w Mons, zm. 26 marca 1871 w Brukseli) – belgijski kompozytor, organista, muzykolog, krytyk muzyczny.
Fétis kształcił się w konserwatorium muzycznym w Paryżu pod kierunkiem François-Adriena Boieldieu. W 1813 został organistą i nauczycielem muzycznym w Douai, a w 1818 profesorem w paryskim konserwatorum muzycznym. W 1833 został mianowany kapelmistrzem królewskim dworu belgijskiego i dyrektorem konserwatorium w Brukseli.
Skomponował m.in. opery L'amant et le mari i La vieille.
W Paryżu Fétis założył jedno z pierwszych francuskich czasopism muzycznych „La Revue musicale”. Był autorem wielu artykułów prasowych oraz publikowanych rozpraw z zakresu muzyki kościelnej i świeckiej, jak Curiosités historiques de la musique, complément nécessaire de La Musique mise à la portée de tout le monde (Paryż 1830), Biographie universelle des musiciens et bibliographie générale de la musique (Paryż, 1834–1835) czy monumentalna, wydana w 5 tomach Histoire générale de la musique depuis les temps les plus anciens jusqu'à nos jours (Paryż, 1869–1876).
Po udanym, pierwszym koncercie Fryderyka Chopina we Francji, 26 lutego 1832 w paryskim salonie Pleyel, Fétis napisał o Polaku, że ten młody człowiek dzięki bogactwu swoich pomysłów może całkowicie odnowić muzykę fortepianową.
Był odznaczony belgijskim krzyżem Wielkiego Oficera Orderu Leopolda, holenderskim krzyżem Komandora Orderu Korony Dębowej, francuskim krzyżem Oficera Orderu Legii Honorowej i pruskim krzyżem Kawalera Orderu Orła Czerwonego.