Kompozytorzy
Switch to English

Johann Friedrich Agricola

Głos
Orkiestra
Sopran
Klawesyn
Tenor
Mixed chorus
Alt
Bas
String ensemble
Religious music
Canzonetta
Opery
Sacred cantatas
Kantaty
Arie
Singspiel
Księga Psalmów
Sonata
Serenatas
według popularności
6 CanzonetteCleofideDer König jauchztDie Hirten bey der Krippe zu Bethlehem (Pasterze beja betlejemskiej stajni)Harpsichord Sonata in F major (Klawesyn Sonata F-dur)Il tempio d'amoreL'accorto nocchieroLes Rois d'Égypte et de SyrieL'IppocondriacoMagnificat in D major (Magnificat D-dur)Torna aprile e l'aure scherzano
Wikipedia
Johann Friedrich Agricola, pseud. Flavio Anicio Olibrio (ur. 4 stycznia 1720 w Dobitschen, zm. 2 grudnia 1774 w Berlinie) – niemiecki kompozytor, organista, pedagog, pisarz muzyczny i śpiewak (tenor).
Podstawy edukacji muzycznej odebrał w Dobitschen u miejscowego organisty, Johanna Paula Martiniego. W latach 1738–1741 studiował prawo na Uniwersytecie w Lipsku, jednocześnie pobierając lekcje u Johanna Sebastiana Bacha. W 1741 roku wyjechał do Berlina, gdzie kontynuował edukację u Johanna Joachima Quantza. Od 1751 roku był członkiem kapeli nadwornej króla pruskiego Fryderyka II, zaś po śmierci Carla Heinricha Grauna w 1759 roku objął jej kierownictwo.
Za życia wysoko ceniony jako organista i pedagog. Jego dorobek kompozytorski obejmuje 12 oper, 3 oratoria, motety, pieśni, utwory na instrument klawiszowy i muzykę kameralną. W muzyce dramatycznej reprezentował orientację włoską.
Począwszy od 1749 roku uprawiał publicystykę muzyczną, podpisując się pseudonimem Flavio Anicio Olibrio. Przyjaźnił się z Carlem Philippem Emanuelem Bachem, wraz z którym opublikował na łamach Musikalische Bibliothek nekrolog jego ojca. Przetłumaczył na język niemiecki podręcznik śpiewu Piero Francesco Tosiego z 1721 roku Opinioni de Cantori antiche e moderni (Anleitung zur Singekunst, wyd. Berlin 1757).