Kompozytorzy
Switch to English

Lauro Rossi

Głos
Mixed chorus
Orkiestra
Fortepian
Opery
Comic opera
Piosenka
według popularności
Il borgomastro di SchiedamIl domino nero (Czarny domina)In morte di Vincenzo Bellini (W śmierci Vincenzo Belliniego)
Wikipedia
Lauro Rossi (ur. 19 lutego 1810 w Maceracie, zm. 5 maja 1885 w Cremonie) – włoski kompozytor operowy.
Ukończył konserwatorium w Neapolu (dyplom w 1829), gdzie jego nauczycielami byli Giovanni Furno, Nicola Antonio Zingarelli i Girolamo Crescentini. Tam też w 1829 roku wystawił swoją pierwszą operę, Le contese villane. W latach 1831–1834 był dyrektorem Teatro Valle w Rzymie. Jego dziesiąta z kolei opera, La casa disabitata o I falsi monetari, została wystawiona w 1834 roku na deskach mediolańskiej La Scali i cieszyła się dużym powodzeniem na scenach włoskich, docierając też do Paryża.
W 1835 roku wyjechał Meksyku, gdzie został impresariem włoskiej grupy operowej, z którą odwiedził Hawanę i Nowy Orlean. W 1841 roku poślubił czeską śpiewaczkę Isabellę Obermeyer i wyjechał do Indii, gdzie prowadził kursy muzyczne w Madrasie. W 1843 roku wrócił do Włoch i wystawiał swoje dalsze opery, z których największą popularność zdobyła La Contessa di Mons (wyst. Turyn 1874). Od 1850 do 1871 roku był dyrektorem konserwatorium w Mediolanie, następnie od 1871 do 1878 roku w Neapolu. W 1880 roku osiadł w Cremonie.
Napisał łącznie 29 oper. Na wczesną twórczość Rossiego wpływ wywarła opera buffa w stylu Gioacchino Rossiniego, później zastosował nowe rozwiązania sceniczno-muzyczne, zbliżając się do twórców grand opery. Napisał podręcznik do harmonii, Guida a un corso di armonia. Practica orale (wyd. Mediolan 1858). Do jego uczniów należeli Amilcare Ponchielli, Antonio Cagnoni i Arrigo Boito. Jako jeden z pierwszy we Włoszech interesował się muzyką dawną, studiował twórczość Girolamo Frescobaldiego i doprowadził do wystawienia Orfeusza i Eurydyki Ch.W. Glucka.