Kompozytorzy
Switch to English

Wolfgang Amadeus Mozart

Orkiestra
Fortepian
Skrzypce
Głos
Wiolonczela
Altówka
Sopran
Mixed chorus
Tenor
Bas
Sonata
Taniec
Koncert
Arie
Symfonia
Kwartet
Religious music
Piosenka
Menuet
Divertimento
alfabetem
Wesele FigaraCzarodziejski fletEine kleine NachtmusikDon GiovanniCosì fan tutteXI Sonata fortepianowaRequiem d-mollAve verum corpusKoncert klarnetowyXL symfoniaI Sonata fortepianowaXXI koncert fortepianowyXXIII koncert fortepianowyŁaskawość TytusaXLI symfoniaII Sonata fortepianowaUprowadzenie z serajuIdomeneusz, król KretyXX koncert fortepianowyMsza c-mollMsza C-durXXV symfoniaI Koncert fletowyXXIV koncert fortepianowyExsultate, jubilateXVIII Sonata fortepianowaI Koncert na rógIV Koncert na rógGran PartitaXXXV symfoniaXXXIX symfoniaMitrydates, król PontuBastien i BastienneSymfonia koncertującaKoncert na flet, harfę i orkiestręIII Koncert na rógDyrektor teatruIX koncert fortepianowyXXII koncert fortepianowyXXIX symfoniaKoncert na fagot i orkiestręPiano Sonata No. 16 (Sonata fortepianowa nr 16)XXXVIII symfoniaXXVII koncert fortepianowyXII koncert fortepianowyKoncert obojowyII Koncert na rógXIII koncert fortepianowyZaideDivertimento in D major, K.136/125aXVII koncert fortepianowyXXV koncert fortepianowyXXXVI symfoniaXXVI koncert fortepianowyKról pasterzXV koncert fortepianowyWróbla mszaX koncert na 2 fortepianyUdana naiwnośćXXXI symfoniaTwelve Variations on "Ah vous dirai-je, Maman"Piano Sonata No. 12Piano Sonata No. 102 Duos for Violin and Viola, K.423-424 (2 Duety na skrzypce i altówkę, K.423-424)XIX koncert fortepianowyVII koncert na 3 fortepiany12 Horn Duos, K.487/496aAskaniusz w AlbieXI koncert fortepianowyApollo i HiacyntKegelstatt TrioVIII koncert fortepianowyXVIII koncert fortepianowyFlute Quartet No. 4Vesperae solennes de confessoreViolin Sonata No. 21Piano Sonata No. 5 (Sonata fortepianowa nr 5)Piano Sonata No. 85 Divertimentos, K.Anh.229/439bXIV koncert fortepianowyV koncert fortepianowyPiano Sonata No. 6 (Sonata fortepianowa nr 6)XVI koncert fortepianowyDivertimento in F major, K.138/125cPiano Sonata No. 13Piano Quartet No. 1 (Kwartet fortepianowy nr 1)Piano Sonata No. 4 (Piano Sonata No 4)VI koncert fortepianowyMissa brevis G-dur KV 49Piano Sonata No. 14 (Sonata fortepianowa nr 14)Sonata for Two Pianos in D major (Sonata na dwa fortepiany D-dur)XXXVII symfoniaViolin Sonata No. 18Sonata for Bassoon and Cello in B-flat major, K.292/196cPiano Sonata No. 3 (Piano Sonata No 3)Divertimento for String Trio (Divertimento na String Trio)String Quartet No. 17 (Kwartet smyczkowy nr 17)Thamos, król EgiptuXXXII symfoniaViolin Concerto No. 3 (Koncert skrzypcowy nr 3)String Duo No. 1Piano Sonata No. 9Horn Quintet in E-flat major, K.407/386cQuintet for Piano and Winds (Kwintet na fortepian i instrumenty dęte)Fantasia in C minor, K. 475Lucio SillaAlte Mozart-AusgabeXXX symfoniaOboe Quartet (Obój Quartet)Gęś z KairuPiano Sonata No. 7 (Sonata fortepianowa nr 7)Abendempfindung, K.523Sonata for Piano Four-Hands in D major, K.381/123aPiano Sonata No. 17Sen ScypionaDivertimento in B-flat major, K.137/125bFlute Concerto in D major, K.314/285dString Quartet No. 19 (Kwartet smyczkowy nr 19)Piano Sonata No. 15 (Sonata fortepianowa nr 15)String Quartet No. 1 (Kwartet smyczkowy nr 1)String Quartet No. 21String Quartet No. 15 (Kwartet smyczkowy nr 15)London SketchbookPiano Quartet No. 2 (Kwartet fortepianowy nr 2)String Quartet No. 14 (Kwartet smyczkowy nr 14)6 Wiener Sonatinen (6 wiedeński Sonatinas)Adagio and Fugue in C minor (Adagio i Fuga c-moll)Rzekoma ogrodniczkaPiano Trio in B-flat major, K.502 (Piano Trio B-dur, K.502)Das Veilchen (Fioletowy)Violin Concerto No. 5 (Koncert skrzypcowy nr 5)Sonata for Piano Four-Hands in C major, K.521 (Sonata na Pianino na Cztery Ręce w C-dur, K.521)String Quartet No.16 in E-flat major, K.428/421bSymphony No. 1 (Symfonia nr 1)An Chloe, K.524 (Chloe, K.524)Rondo in D major, K.485 (Rondo D-dur, K.485)Flute Quartet No. 1String Quartet No.4 in C major, K.157 (Kwartet smyczkowy nr 4 w C-dur K.157)Minuet in G major, K.1/1eViolin Sonata No. 32Andante in C for Flute and OrchestraPiano Trio in C major, K.548 (Trio fortepianowe C-dur, K.548)Rondo in A minor (Rondo a-moll)String Quartet No. 18 (Kwartet smyczkowy nr 18)Violin Sonata in B-flat major, K.378/317dPiano Trio in G major, K.496 (Trio fortepianowe G-dur, K.496)Violin Sonata No. 27Adagio in B minor (Adagio h-moll)Preludes and Fugues, K.404a (Preludia i Fugi, K.404a)String Quartet No. 23Serenade No. 11Violin Sonata No. 22Violin Concerto No. 4 (Koncert skrzypcowy nr 4)Sinfonia Concertante for Four WindsViolin Sonata in C major, K.6 (Skrzypce Sonata C-dur, K.6)4 Spiegelkanons, K.Anh.10.16String Quartet No. 22Als Luise die Briefe, K.520String Quintet No. 4Piano Concertos Nos. 1–4Violin Concerto No. 2 (Koncert skrzypcowy nr 2)String Quartet No.3 in G major, K.156/134bUn moto di gioia mi sento, K.579 (Czuję przypływ radości, K.579)Adagio in C major, K.356/617aPiano Trio in G major, K.564 (Trio fortepianowe G-dur, K.564)Violin Sonata No. 17Minuet in F major, K.2 (Menuet F-dur, K.2)Piano Sonata in F major, K. 547aSonata in C major for keyboard four-hands, K. 19dDans un bois solitaire, K.308/295bSerenade No. 12 (Serenade No 12)Adagio and Rondo for glass harmonica, flute, oboe, viola and celloDivertimento in B-flat major, K.254 (Divertimento B-dur, K.254)Violin Sonata No. 35Sonata for Piano Four-Hands in B-flat major, K.358/186c12 Duette, Op.70Canon for 2 Voices in C minor, K.230/382bLo sposo delusoAdagio and Allegro in F minor for a mechanical organ, K. 594String Quartet No.2 in D major, K.155/134aMass in C major, K. 259 "Organ solo"36 Cadenzas, K.624/626aString Quintet No. 3String Duo No. 2Violin Sonata No. 23Violin Sonata in C major, K.14 (Skrzypce Sonata C-dur K.14)Sehnsucht nach dem Frühling, K.596 (Tęsknota za wiosną, K.596)Divertimento No. 17 (Divertimento nr 17)Violin Sonata in F major, K.13 (Skrzypce Sonata F-dur, K.13)Violin Sonata No. 24Church Sonata in C major, K.336/336dFantasia in F minor, K.608 (Fantazja f-moll, K.608)Trio in B-flat major, K.266/271fSerenade No. 6Sonata for Piano Four-Hands in F major, K.497 (Sonata na Pianino na Cztery Ręce w F-dur, K.497)8 Minuets, K.315a/315g5 Variations in G major, K.501 (5 Wariacje G-dur, K.501)Piano Trio in E major, K.542 (Piano Trio E-dur, K.542)Violin Sonata No. 36Violin Sonata in F major, K.377/374eViolin Concerto No. 1 (Koncert skrzypcowy nr 1)Ein musikalischer Spaß, K.522 (Musical Joke, K.522)Piano Trio in D minor, K.442 (Trio fortepianowe d-moll, K.442)Leck mich im Arsch (Lizać mnie w dupę)Mass in D major, K. 194Church Sonata in D major, K.144/124aViolin Sonata in A major, K.12 (Sonata skrzypcowa A-dur K.12)Mass in B-flat major, K. 275Rondo for Piano and Orchestra in A majorViolin Sonata in D major, K.7 (Skrzypce Sonata D-dur, K.7)String Quartet No. 20Ch'io mi scordi di te?, K.505Oiseaux, si tous les ans, K.307/K.284dChurch Sonata in E-flat major, K.67/41hTe Deum in C major, K.141/66bChurch Sonata in C major, K.328/317cXII Petites Pièces (XII Small Parts)Clarinet Quintet, K.Anh.91 (Kwintet klarnetowy, K.Anh.91)Violin Sonata in B-flat major, K.10 (Skrzypce Sonata B-dur K.10)Rondo in C for Violin and OrchestraAndante in C major, K.1a (Andante C-dur, K.1a)Violin Sonata in G major, K.11 (Skrzypce Sonata G-dur, K.11)Horn Concerto in E-flat major, K.370b (Koncert na róg Es-dur, K.370b)Allegro in B-flat major, K.3 (Allegro w B-dur, K.3)Concertone in C major, K.190/186EViolin Sonata No. 19Violin Sonata No. 33Violin Sonata No. 20Più non si trovano, K.549 (Większość z nich nie są, K.549)Serenade No. 7 (Serenada nr 7)String Quintet No. 2 (Kwintet smyczkowy nr 2)9 Variations on a Minuet by Duport, K.573 (9 Wariacje na Menuet przez Duport, K.573)Rondo for Piano and Orchestra in D majorSymphony No. 34Alleluia in D major (Alleluja D-dur)Church Sonata in A major, K.225/241bChurch Sonata in G major, K.274/271dEine Kleine Gigue in G, K. 574String Quartet No.13 in D minor, K.173 (Kwartet smyczkowy nr 13 d-moll, K.173)Mass in C major, K. 337 "Solemnis"Das Lied der Trennung, K.519 (Piosenka separacji, K.519)Fantasy No. 1 with FugueRondo in E-flat major, K.371 (Rondo Es-dur, K.371)Fugue in G minor, K.401/375eHorn Concerto in E major, K.494a (Horn Koncert E-dur K.494a)Violin Sonata in G major, K.9 (Skrzypce Sonata G-dur, K.9)Church Sonata in D major, K.69/41kMinuet in D major, K.355/576bChurch Sonatas (Sonaty kościelne)Violin Sonata in E-flat major, K.380/374fDer Messias (Der Mesjasz)Divertimento in D major, K.131 (Divertimento D-dur, K.131)Church Sonata in B-flat major, K.68/41iString Quartet No.8 in F major, K.168 (Kwartet smyczkowy nr 8 w F-dur, K.168)Adagio in B-flat major, K.411/484aString Quartet No.5 in F major, K.158 (Kwartet smyczkowy nr 5 F-dur, K.158)Maurerische Trauermusik (Muzyka żałobna masoński)Fugue in C minor, K.426 (Fuga c-moll, K.426)Violin Sonata in B-flat major, K.8 (Skrzypce Sonata B-dur, K. 8)Church Sonata in D major, K.245 (Kościół Sonata D-dur, K.245)Minuet in F major, K.5 (Menuet F-dur, K.5)Piano Concerto No.3 in D major, K.40String Quartet No.6 in B-flat major, K.159 (Kwartet smyczkowy nr 6 w B-dur, K.159)La Tartine de beurre (La Tartine de Beurre)3 German Dances, K.605 (3 niemieckie Tańce, K.605)Canon for 4 Voices in F major, K.554 (Canon na 4 głosy w F-dur, K.554)Violin Sonata in B-flat major, K.15 (Skrzypce Sonata B-dur K.15)Symphony No. 4 (Symfonia nr 4)Bona nox10 Variations on "Unser dummer Pöbel meint", K.455 (10 Wariacje na temat "Nasz głupi motłoch myśli", K.455)Minuet in C major, K.1f (Menuet C-dur, K.1f)Mass in F major, K. 1926 Duets for 2 Flutes, Op.75 (6 Duety na 2 flety, Op.75)Canon for 4 Voices in F major, K.560 (Canon na 4 głosy w F-dur, K.560)4 Puzzle Canons, K.73r (4 logiczne Kanony, K.73r)Piano Concerto No.2 in B-flat major, K.396 Ländlerische Tänze, K.606 (6 Ländler, K.606)Per questa bella mano, K.612 (To piękne strony, K.612)Adagio in F major, K.410/484dAn die Freude, K.53/47eViolin Sonata in E minor, K.60/Anh.C 23.06Divertimento No. 11Symphony No. 33Mass in C major, K. 257 "Credo"Mass in C minor, K. 139 "Waisenhaus"Symphony No. 5 (Symfonia nr 5)String Quartet No.10 in C major, K.170 (Kwartet smyczkowy nr 10 C-dur, K.170)String Quintet No. 5Andante in F major, K.616 (Andante F-dur, K.616)Piece in F for Keyboard, K. 33BMusikalisches Würfelspiel, K.516f (Musical gra w kości K.516f)Der Zauberer, K.472 (Kreator, K.472)Canon for 3 Voices in A major, K.562 (Canon na 3 głosy w A-dur, K.562)Mass in C major, K. 258 "Piccolomini"Minuet in D major, K.94/73hString Quintet No. 1 (Kwintet smyczkowy nr 1)Serenade No. 9 (Serenade No 9)Canon for 4 Voices in C major, K.553 (Canon na 4 głosy w C-dur, K.553)String Quintet No. 6Komm, liebe Zither komm, K.351/367bPiano Concerto No.4 in G major, K.41Ah se in ciel, K.538 (Ah se w ciel, K.538)Church Sonata in F major, K.145/124bAllegro in G major, K.357/497aString Quartet No.7 in E-flat major, K.160/159aRondo in F major, K.494 (Rondo F-dur, K.494)Vesperae solennes de DominicaMass in D minor, K. 65Church Sonata in B-flat major, K.212 (Kościół Sonata B-dur, K.212)Sancta Maria, mater Dei (Sancta Maria, Mater Dei)Minuet in F major, K.1d (Menuet F-dur, K.1d)Divertimento No. 15Divertimento in B-flat major, K.186/159bViolin Sonata in A major, K.402/385eString Quartet No.9 in A major, K.169 (Kwartet smyczkowy nr 9 A-dur, K.169)Symphony No. 6 (Symfonia nr 6)Church Sonata in C major, K.278/271eWarnung, K.433/416cSymphony No. 28 (Symfonia nr 28)Alma grande e nobil core, K.578 (Alma grande e Nobil rdzeń, K.578)Divertimento in F major, K.247 (Divertimento F-dur, K.247)Mass in C major, K. 66 "Dominicus"Symphony No. 9 (Symfonia nr 9)Vorrei spiegarvi, oh Dio!Concerto for Violin, Piano, and OrchestraAllegro in C major, K.1b (Allegro C-dur, K.1b)Divertimento in B-flat major, K.270 (Divertimento B-dur, K.270)6 German Dances, K.509 (6 Tańce, K.509 niemieckie)Church Sonata in F major, K.224/241aSymphony No. 20 (Symfonia nr 20)String Quartet No.12 in B-flat major, K.172 (Kwartet smyczkowy nr 12 w B-dur, K.172)Die Zufriedenheit, K.349/367aSymphony No. 10 (Symfonia nr 10)6 Variations on "Hélas, j'ai perdu mon amant", K.360/374b5 Country Dances, K.609 (5 Kraj Tańce, K.609)Oboe Concerto in F major, K.293/416fDivertimento in F major, K.213 (Divertimento F-dur, K.213)5 Variations on "Salve tu Domine", K.398/416eAllegro in F major, K.1c (Allegro F-dur, K.1c)God is our refuge (Bóg jest ucieczką)6 Variations in F major, K.54 (6 Wariacje F-dur, K.54)Leck mir den Arsch fein recht schön sauber12 Variations in B-flat major, K.500 (12 Wariacje B-dur, K.500)Symphony No. 7 (Symfonia nr 7)Minuet in F major, K.4 (Menuet F-dur, K.4)Vado, ma dove?, K.583Allegro in B-flat major, K.372 (Allegro w B-dur, K.372)6 Variations on "Mio caro adone", K.180/173cSymphony No. 27 (Symfonia nr 27)Regina coeli in C major, K.276/321bSymphony No. 14 (Symfonia nr 14)Symphony No. 12 (Symfonia nr 12)Violin Sonata in G major, K.27 (Skrzypce Sonata G-dur, K.27)String Quartet No.11 in E-flat major, K.171 (Kwartet smyczkowy nr 11 Es-dur, K.171)Litaniae Lauretanae, K.109/74eSerenade in D major, K.185/167aAbendruhe, K.Anh.C 9.10 (Wieczorem spokoju, K.Anh.C 09:10)XXI symfoniaSymphony No. 264 Country Dances, K.101/250aLa Betulia liberata, K.118/74cViolin Sonata in C major, K.403/385cDas Kinderspiel, K.598 (Bryza, K.598)Symphony No. 15 (Symfonia nr 15)8 Variations on "Come un agnello", K.460/454aIl mio primo Mozart (Mój pierwszy Mozart)Divertimento in D major, K.205/167ALied der Freiheit, K.506 (Song of Freedom, K.506)Ecco quel fiero istante, K.436 (Oto dumna chwila, K.436)Suite in C major, K.399/385i8 Variations on "Ein Weib ist das herrlichste Ding", K.613 (8 Wariacje na temat "żona jest najwspanialszą rzeczą," K.613)Regina coeli in C major, K.108/74dDavide penitente (Davide Penitente)Rivolgete a lui lo sguardo, K.584 (Zadaj mu wygląd, K.584)Canon for 3 Voices in C minor, K.229/382aSymphony No. 23 (Symfonia nr 23)Divertimento in B-flat major, K.240 (Divertimento B-dur, K.240)Violin Sonata in D major, K.29 (Skrzypce Sonata D-dur K.29)Mass in C major, K. 167 "in honorem Sanctissimae Trinitatis"Divertimento in C major, K.188/240bSymphony No. 17 (Symfonia nr 17)Violin Concerto No. 7Veni Sancte SpiritusMisericordias Domini, K.222/205aViolin Sonata in C major, K.28 (Skrzypce Sonata C-dur K.28)Bella mia fiamma, K.528 (Mój piękny płomień, K.528)Miserere in A minor, K.85/73s7 Variations on "Willem von Nassau", K.25 (7 Wariacje na temat "Willem von Nassau", K.25)Divertimento in C major, K.187/Anh.C 17.127 Minuets, K.61b (7 menuetami, K.61b)Divertimento in E-flat major, K.113 (Divertimento Es-dur, K.113)Symphony No. 18 (Symfonia nr 18)Kyrie in D minor, K. 341 (Kyrie d-moll KV 341)Allegro in G minor, K.312/590dGesellenreise, K.468Un bacio di mano, K.541 (Un Bacio di mano, K.541)Die Alte, K.517Rondo in B-flat for Violin and OrchestraSymphony No. 24 (Symfonia nr 24)12 Variations on 'La bergère Célimène', K.359/374aNotturno in D major, K.286/269aCanon for 4 Voices in G major, K.232/509a8 Variations on "Laat ons juichen", K.24 (8 Wariacje na temat "Laat dodatki juichen", K.24)12 Variations on "La belle Françoise", K.353/300fCanon for 3 Voices in F major, K.559 (Canon na 3 głosy w F-dur, K.559)Divertimento in F major, K.253 (Divertimento F-dur, K.253)Symphony No. 22 (Symfonia nr 22)Symphony No. 13 (Symfonia nr 13)Divertimento in E-flat major, K.252/240aSymphony No. 8 (Symfonia nr 8)Symphony No. 16 (Symfonia nr 16)Church Sonata in C major, K.329/317aDivertimento in E-flat major, K.166/159d5 Solfeggios, K.393/385bSymphony No. 19 (Symfonia nr 19)Canon for 12 Voices in G major, K.348/382g12 Variations on "Je suis Lindor", K.354/299aDie Zufriedenheit, K.473 (Zadowolenie, K.473)Violin Sonata in E-flat major, K.26 (Skrzypce Sonata E-dur K.26)Andantino in E-flat major, K.236/588bViolin Sonata in C major, K.404/385dSymphony No. 11 (Symfonia nr 11)12 Variations on a Minuet by Fischer, K.179/189aCanon for 3 Voices in F major, K.507 (Canon na 3 głosy w F-dur, K.507)Canon for 4 Voices in A minor, K.555 (Canon na 4 głosy a-moll, K.555)Canon for 3 Voices in G major, K.234/382eSerenade No. 4 (Serenade No 4)Im Frühlingsanfang, K.597 (Wczesną wiosną, K.597)Violin Sonata in B-flat major, K.31 (Skrzypce Sonata B-dur K.31)Eine Kleine Suite (Mała suita)Mi lagnerò tacendo, K.4378 Variations on "Dieu d'amour", K.352/374cBenedictus sit Deus, K.117/66aSe lontan ben mio, tu sei, K.438 (Se Lontan ben mio, Tu sei, K.438)2 Kirchenlieder, K.343/336cDie ihr des unermeßlichen Weltalls, K.619 (Jej w rozległym wszechświecie, K.619)9 Variations on "Lison dormait", K.264/315dAh, spiegarti, o Dio, K.178/417eDouble Canon for 4 Voices, K.228/515bDixit Dominus and Magnificat, K.193/186gViolin Sonata in F major, K.30 (Skrzypce Sonata F-dur, K.30)Chi sà, chi sà, qual sia, K.582 (Chi SA, chi SA, Klasyf sia, K.582)Adagio in E for Violin and OrchestraMass in C major, K. 262 "Missa longa"Das Bandel, K.441Misero! o sogno, K.431/425bAn die Einsamkeit, K.391/340bLitaniae de venerabili altaris sacramento, K.243 (Litaniae de Altaris czcigodny sakrament, K.243)Les petits riens, K.Anh.10/299bMentre ti lascio, K.513Gallimathias musicum (Gallimathias Musicum)Musik zu einer Pantomime, K.446/416dCanons for 2 or 3 Voices, K.508a (Kanony na 2 lub 3 głosy, K.508a)Conservati fedele (Przechowywane wiernych)Divertimenti for six windsCanon for 3 Voices in F major, K.508 (Canon na 3 głosy w F-dur, K.508)Capriccio in C major, K.395 (Capriccio C-dur, K.395)Minuet in C major, K.409/383fPopoli di Tessaglia!Alma Dei creatoris, K.277/272aSchon lacht der holde Frühling, K.580 (Już śmieje słodki Wiosna, K.580)Grabmusik, K.42/35aRegina coeli in B-flat major, K.127 (Regina Coeli w B-dur, K.127)Die kleine Spinnerin, K.531 (Mała wirówka, K.531)Cassation in G major, K.63 (Kasacja w G-dur K.63)Ombra felice, K.255Romance in A-flat major, K.Anh.C 27.04 (Romans w A-dur K.Anh.C 27,04)An die Hoffnung, K.390/340cSerenade No. 5 (Serenade No 5)Symphony, K. 196+121Symphony, K. 208+102Allegro in B-flat major, K.400/372aPer pietà, non ricercate, K.420 (Na litość boską, nie rafinowany, K.420)6 German Dances, K.600 (6 Tańce, K.600 niemieckie)Fugue in G minor, K.154/385kNehmt meinen Dank, K.383 (Weź moje podziękowania, K.383)Ah, lo previdi, K.272 (Ah, lo Previdi, K.272)Symphony, K. 75Violin Sonata in F major, K.55/Anh.C 23.01Laut verkünde unsre Freude, K.623 (Według głosić naszą radość, K.623)6 Country Dances, K.462/448bDas Traumbild, K.530Die betrogene Welt, K.474Sub tuum praesidium, K.198/Anh.C 3.0819 Sonatas for the PianoCanon for 4 Voices in G major, K.556 (Canon na 4 głosy w G-dur, K.556)Per pietà, bell'idol mio, K.78/73b12 Minuets, K.568 (12 pokoii, K.568)Minuet in F major, K.Anh.32 (Menuet F-dur, K.Anh.32)Symphony No.45 in D major, K.95/73nViolin Sonata in C major, K.56/Anh.C 23.02Canon for 6 Voices in D major, K.347/382fVoi avete un cor fedele, K.217 (Masz wierne serce, K.217)Canon for 5 Voices in A major, K.73i (Canon na 5 głosów w A-dur, K.73i)Die Verschweigung, K.518 (Ukrywanie, K.518)Alcandro, lo confesso, K.294 (Alcandro, przyznaję, K.294)March in C major, K.214 (Marzec w C-dur, K.214)Divertimento in E-flat major, K.289/271gLitaniae de venerabili altaris sacramento, K.125 (Litaniae de Altaris czcigodny sakrament, K.125)Flute Quartet No. 26 Minuets, K.164/130aNo, no, che non sei capace, K.419 (Nie, nie, nie jesteś w stanie, K.419)Violin Sonata in C major, K.57/Anh.C 23.03Ouverture in B-flat major, K.Anh.C 11.05 (Uwertura w B-dur K.Anh.C 11,05)Lobegesang auf die feierliche Johannisloge, K.148/125hSymphony, K. 98Cassation in D major, K.100/62aKyrie in F major, K. 33Dir, Seele des Weltalls, K.429/468aKyrie in G major, K.89/73k3 Marches, K.408Country Dance in C major, K.535 (Kraj Taniec w C-dur, K.535)Litaniae Lauretanae, K.195/186d4 Country Dances, K.267/271cViolin Sonata in E-flat major, K.58/Anh.C 23.0420 Piano Compositions (20 Kompozycje Piano)6 German Dances, K.571 (6 Tańce, K.571 niemieckie)Andante variato, K.Anh.13812 German Dances, K.586 (12 niemiecki Tańce, K.586)Nun, liebes Weibchen, K.625/592aViolin Sonata in C major, K.59/Anh.C 23.05Così dunque tradisci, K.432/421aCanon for 4 Voices in B-flat major, K.558 (Canon na 4 głosy w B-dur, K.558)Caro mio Druck und Schluck, K.Anh.5/571aViolin Concerto No. 6March in D major, K.189/167bCanon for 4 Voices in F minor, K.557 (Canon na 4 głosy w f-moll, K.557)6 German Dances, K.536 (6 Tańce, K.536 niemieckie)Va, dal furor portataSymphony, K. 161Misera, dove son!, K.369String Quartet in A major, K.Anh.72/464a4 German Dances, K.602 (4 niemieckie Tańce, K.602)Die Maurerfreude, K.471 (Maurerfreude, K.471)Partitions des 10 principaux quatuors pour 2 violons, alto et violoncelleCassation in B-flat major, K.99/63aGrazie agl'inganni tuoi, K.532 (Podziękuj agl'inganni, K.532)Fugue in E-flat major, K.153/375fKleiner Trauermarsch , K. 453aWie unglücklich bin ich nit, K.147/125gDes kleinen Friedrichs Geburtstag, K.529 (Mały Fryderyk urodziny, K.529)2 Minuets, K.604 (2 pokoii, K.604)Country Dance in G major, K.610 (Kraj Taniec G-dur, K.610)Symphony, K. 97Non più! Tutto ascoltai, K.4909 Country Dances, K.510/Anh.C 13.022 Marches, K.335/320a12 Minuets, K.585 (12 pokoii, K.585)Alcandro, lo confesso, K.512 (Alcandro, przyznaję, K.512)Mia speranza adorata, K.416 (Mia Speranza adorata, K.416)Inter natos mulierum, K.72/74f2 Country Dances, K.603 (2 Kraj Tańce, K.603)10 Celebrated String Quartets (10 kwartety smyczkowe świętował)Ma che vi fece, K.368 (Ma che vi odchody, K.368)3 Minuets, K.363 (3 pokoii, K.363)Ein deutsches Kriegslied, K.539 (Piosenka wojna niemiecki, K.539)Minuet in E-flat major, K.122/K.73tAh, più tremar non voglio, K.71 (Ach, nie chcę więcej drżeć K.71)Venite populi, K.260/248aGavotte in B-flat major, K.300 (Gavotte w B-dur, K.300)Canon for 4 Voices in C major, K.Anh.191/562cCountry Dance in C major, K.587 (Kraj Taniec w C-dur, K.587)Country Dance in B-flat major, K.123/73gClarice cara mia sposa, K.256 (Clarice mój drogi narzeczonej, K.256)6 Minuets, K.461/448aErgo interest, K.143/73aDaphne, deine Rosenwangen, K.52/46cA questo seno deh vieni, K.374 (W tym piersi oh się, K.374)Symphony, K. 96Trios for Piano, Violin, and Cello (Tria na fortepian, skrzypce, wiolonczelę i)Tantum ergo in D major, K.197/Anh.C 3.05Symphony, K. 76Scande coeli limina, K.34Overture and 3 Country Dances, K.106/588a6 Minuets, K.599 (6 menuetów, K.599)4 Minuets, K.601 (4 pokoii, K.601)2 Minuets, K.463/448cTantum ergo in B-flat major, K.142/Anh.C 3.04Quaerite primum regnum Dei, K.86/73v6 German Dances, K.567 (6 Tańce, K.567 niemieckie)Trios, Quartette, Quintette, Concerte und Symphonien (Tria, kwartet, kwintet, Concerte und Symphonien)A Berenice, K.70/61cIhr unsre neuen Leiter, K.484 (Twój nasz nowy lider, K.484)Kyrie in C major, K.Anh.15/323Allegro in C minor, K.Anh.44/426aMarch in F major, K.248 (Marzec w F-dur, K.248)Due pupille amabili, K.439 (Ze względu Pupille amabili, K.439)March in D major, K.445/320cMarch in D major, K.290/167ABDer Liebe himmlisches Gefühl, K.119/382hOr che il dover – Tali e cotanti sonoCibavit eos, K.44/73uIdomeneo, ballet music, K.367 (Idomeneo, muzyka baletowa, K.367)Selected String Quartets (Wybrane String Quartet)KonzertarienZerfliesset heut', geliebte Brüder, K.483 (Zerfliesset dzisiaj ", umiłowani bracia, K.483)Con ossequio, con rispetto, K.210 (Z poważanie, szacunek, K.210)March in D major, K.249 (Marsz D-dur, K.249)In te spero, o sposo, K.440/383hKyrie in D major, K.91/186iMarch in D major, K.215/213bSi mostra la sorte, K.209Kommet her, ihr frechen Sünder, K.146/317bLuci care, luci belle, K.346/439aSymphony, K. 111+120Verdankt sei es dem Glanz, K.392/340aAllegro in G major, K.72a (Allegro G-dur, K.72a)Sonaten für Pianoforte und Violine (Sonaty na skrzypce i Pianoforte)Collection de quintuors pour 2 violons, 2 violas et violoncelle (Kolekcja Quintuors na 2 skrzypiec, altówki i wiolonczeli 2)Ouvertüren für 2 Pianoforte zu 8 Händen (Uwertury do 2 fortepian 8 rąk)Mandina amabile, K.480Se al labbro mio non credi, K.295 (Jeśli nie wierzysz wargę, K.295)O temerario Arbace, K.79/73dVariations pour le Piano (Wariacje na fortepian)2 Minuets, K.61g (2 pokoii, K.61g)Country Dance in E-flat major, K.607/605aCanon for 4 Voices in B-flat major, K.562a (Canon na 4 głosy w B-dur, K.562a)9 Stücke für Klavier, K.Anh.207 (9 utworów na fortepian, K.Anh.207)Die Schuldigkeit des ersten Gebots (Obowiązek Pierwszego Przykazania)Kyrie in E-flat major, K.322/296aFra cento affanni, K.88/73cMisero me, K.77/73eMarch in D major, K.237/189cDite almeno, in che mancai, K.479 (Powiedzieć, co najmniej, że brakowało mi, K.479)Fugue in G major, K.Anh.41/375gDel gran regno delle amazoni, K.434/480bSonata Movement for Two Pianos, K.Anh.42/375bMüsst' ich auch durch tausend Drachen, K.435/416bConcerte für Violine und Orchester (Koncerty na skrzypce i orkiestrę)2 Versettes, K.154aWelch ängstliches Beben, K.389/384ASonaten und Variationen für Violine und Klavier (Sonaty i Wariacje na skrzypce i fortepian)Sonata Movement in B-flat major, K.Anh.43/375cFugue in G major, K.443/404bVerzeichnüss aller meiner Werke (Verzeichnüss wszystkich moich prac)Ausgewählte Sonatinen-Sätze (Wybrane zwroty Sonatinas)Church Sonata in C major, K.263 (Kościół Sonata C-dur, K.263)Oboe Concerto in B-flat major, K.deest (Obój Koncert B-dur, K.deest)Ouverturen für OrchesterFugue in G major, K.Anh.45/375dIo ti lascio, o cara, addio, K.Anh.245/621aBasta, vincesti, K.486a/295aConcerte für ein Blasinstrument und Orchester (Koncerty dla jednego instrumentu i orkiestrę)String Quintet, K.Anh.80 (Kwintet smyczkowy, K.Anh.80)Symphony, K. 81Se tutti i mali miei, K.83/73pChurch Sonata in G major, K.241 (Kościół Sonata G-dur, K.241)Symphony, K. 19aConcertos de MozartPianofortewerke zu vier HändenKlassische Kammer-Musik für Pianoforte zu 2 Händen übertragen (Przeniesione klasyczna muzyka kameralna na Pianoforte na 2 ręce)Se ardire, e speranza, K.82/73o3 Country DancesViolin-QuintetteMinuet in F major, K.168aFantasias and Rondos for the PianoFlute Quartet No. 3Church Sonata in C major, K.124cConcert for Bassetthorn and Orchestra, K.584bFantasia in C major, KV 616aClarinet Quintet, K.Anh.88/581aChurch Sonata in D major, K.Anh.65aAl desio, di chi t'adora, K.577 (Al desio di chi t'adora, K.577)3 Favorite AirsClarinet Quintet (Kwintet klarnetowy)Fugue in E-flat major, K.deest6 Lieder (6 utworów)Fugue in C minor, K.Anh.39a/626bFugue in D minor, K.deest (Fuga d-moll, K.deest)12 Minuets, K.599, 601, 604 (12 pokoii, K.599, 601, 604)27 Quartets (27 kwartety)3 Quartets for Flute, Violin, Viola and Cello3 Quartets, Op.79 (3 kwartety, Op.79)3 Quatuors pour deux violons, taille et violoncelle3 Sonates pour le Clavecin ou Pianoforte Oeuvre VI3 String Quartets, Lib.13 String Trios (3 tria smyczkowe)4 Country Dances, K.269b (4 Kraj Tańce, K.269b)4 Sonaten für das Pianoforte6 Quartetti capricciosi (6 kwartety kapryśna)6 Serenades for 3 Clarinets (6 Serenady na 3 Klarnety)6 Tonstücke6 Violin Sonatas, Op.1 (6 sonaty skrzypcowe, Op.1)6 Violin Sonatas, Op.2 (6 sonaty skrzypcowe, Op.2)8 Mélodies (8 melodii)Bassoon Concerto in B-flat major, K.Anh.230a (Fagot Koncert B-dur, K.Anh.230a)Bundeslied, K.623aCollection Complette des Oevres de PianoCountry Dance in D major, K.534 (Kraj Taniec w D-dur, K.534)Die Mailänder Quartette (W Milanese kwartety)Divertimento in B-Flat Major, K.Anh.227Database error - IMSLP: Free Sheet Music PDF Download Frühlingslied, K.Anh.C 8.23 (Wiosna Song K.Anh.C 08:23)Neue Mozart-AusgabeOboe Concerto in E-flat major, K.Anh.C 14.06 (Obój Koncert E-dur, K.Anh.C 14,06)OuverturenQuartette für 2 Violinen, Viola und VioloncelloSancta Maria, K.Anh.C 3.15Symphonien für Pianoforte zu vier Händen (Symfonia na fortepian, na cztery ręce)6 Minuets, K.104/61e6 Minuets, K.105/61f6 Minuets, K.61hAdagio in F major, K.Anh.93Adagio in F major, K.Anh.94Allegro assai in B-flat major, K.Anh.95Allegro in B-flat major, K.Anh.96Allegro in C major, K.484eAllegro in C major, K.9a/5aAndante in B-flat major, K.5b (Andante w B-dur, K.5b)Andante in B-flat major, K6.384BClarinet Quintet, K.Anh.90/580bCountry Dances for Johann Rudolf Graf Czernin, K.deestDeutsche Tänze (Tańce niemieckie)Die junge Mozart (Młody Mozart)Divertimento in D major, K.246bDivertimento in F major, K.288Divertimento in F major, K.Anh.108Fantasia No. 2 (Fantazja nr 2)Fragment, K.Anh.47Fragment, K.Anh.48Fragment, K.Anh.50La chasse, K.Anh.103/299dLarghetto and Allegro in E-flat major, K.deest (Larghetto i Allegro w E-dur, K.deest)March in B-flat major, K.384bMelodie Fragment in B-flat major, K.deestMass in G major, K. 140 "Pastoral"Piano Concerto in C major, K.Anh.65Serenade in C minor, K.deestSketch to a Country Dance 'le mottet'Sonata in D major and Fugue in C minor for 2 PianosSonatensatz in C major, K.deestString Quartet in B-flat major, K.Anh.68/589aString Quartet in B-flat major, K.Anh.71/458bString Quartet in B-flat major, K.Anh.75/458aString Quartet in C major, K.Anh.77/385mString Quartet in C major, K.deestString Quartet in C minor, K.deestString Quartet in D minor, K.Anh.76/417cString Quartet in E minor, K.Anh.84/417dString Quartet in F major, K.Anh.73/589bString Quartet in G minor, K.Anh.74/587aString Quartet in G minor, K.deestString Quintet, K.Anh.79/515cString Quintet, K.Anh.81/613aString Quintet, K.Anh.82/613bString Quintet, K.Anh.83/592bString Quintet, K.Anh.86/516aString Quintet, K.Anh.87/515aString Trio in G major, K.Anh.66/562eSymphony, K. 45bTheme in C major, K.Anh.38/383dViolin Sonata in F major, K.46e16 Minuets, K.1762 Fugues in E-flat major, K.deest (2 Fugi w E-dur, K.deest)2 kontrapunktische Skizzen, K.deestAdagio and Menuett, K.Anh.34 (Adagio i Menuett, K.Anh.34)Adagio in B minor, K.deest (Adagio h-moll, K.deest)Adagio in D minor, K.Anh.35/593aFantasia, K.528a/Anh.C 27.03Fantasie in F minor, K.Anh.32 (Fantazja f-moll, K.Anh.32)Fingerübungen, K.626b (Ćwiczenia K.626b palec)Fugue in C minor, K.Anh.39/383dFugue in D major, K.73w (Fuga D-dur, K.73w)Fugue in E major, K.Anh.C 27.10 (Fuga E-dur K.Anh.C 27.10)Fugue in E minor, K.deest (Fuga e-moll, K.deest)Fugue in F major, K.375h (Fuga F-dur, K.375h)Fugue in F major, K.Anh.33 (Fuga F-dur, K.Anh.33)Piano Sonata in B-flat major, K.Anh.31/569aPiano Sonata in F major, K.Anh.29/590aPiano Sonata in F major, K.Anh.30/590bPiano Sonata in F major, K.Anh.37/590cPiano Trio in B-flat major, K.Anh.51/501aPiano Trio in G major, K.Anh.52/495aPrelude, K.Anh.C 15.11 (Preludium, K.Anh.C 15.11)Sinfonia concertante in A major, K.Anh.104/320eSymphony, K. 45aViolin Sonata in C major, K.46d20 Minuets, K.103/61dTrzy koncerty fortepianowe na bazie sonat Johanna Christiana Bacha
Wikipedia
Wolfgang Amadeus Mozart (w formie spolszczonej Wolfgang Amadeusz Mozart, ur. 27 stycznia 1756 w Salzburgu, zm. 5 grudnia 1791 w Wiedniu) – austriacki (często też spotyka się określenie niemiecki) kompozytor i wirtuoz gry na instrumentach klawiszowych, którego twórczość związana była głównie z austriackim Wiedniem. Razem z Haydnem oraz Beethovenem zaliczany jest do trójki tzw. „klasyków wiedeńskich”. Uznawany za jednego z najwybitniejszych i najważniejszych twórców w historii muzyki.
Urodzony w Salzburgu, będącym wówczas stolicą niezależnego, w ramach Rzeszy, arcybiskupstwa (dopiero w latach 1805–1810 i ponownie od 1814 tereny te stały się częścią Cesarstwa Austriackiego). Był siódmym dzieckiem niemieckiego kompozytora Leopolda Mozarta oraz Anny Marii z domu Pertl. Miał starszą o pięć lat siostrę Marię Annę nazywaną Nannerl, która także przejawiała uzdolnienia muzyczne. Razem z nią, kiedy miała 11 lat, mały Wolfgang grywał duety klawesynowe na zasłoniętej jedwabistym materiałem klawiaturze. Ojciec – Leopold Mozart – woził ich po całej Europie, przez co Wolfgang zaczął chorować. W roku 1761 skomponował swój pierwszy utwór – Menuet i Trio KV 1.
Pozostała piątka rodzeństwa zmarła w wieku niemowlęcym. W wieku trzech lat Wolfgang, słysząc grę siostry na klawesynie, zabawiał się wyszukiwaniem tercji na tym instrumencie (o czym później wspominała jego siostra). Od piątego roku życia uczył się gry na klawesynie pod kierunkiem swojego ojca.
Na chrzcie nadano mu imiona: Joannes Chrysostomus Wolfgangus Theophilus. Pierwsze na cześć świętego katolickiego patrona dnia urodzenia Jana Chryzostoma, Wolfgang na pamiątkę dziadka ze strony matki, a Teofil na pamiątkę ojca chrzestnego. Przez większość życia kompozytor posługiwał się jednak imionami Wolfgang Amadé. Amadé to francuska wersja greckiego imienia Teofil (przyjaciel Boga lub umiłowany przez Boga). Wcześniej używał także wersji włoskiej (Amadeo). We wczesnych dokumentach występowała również forma Wolfgang Gottlieb (Gottlieb to niemieckie tłumaczenie dla Teofil). Natomiast nigdy nie używał najpowszechniejszej dzisiaj wersji łacińskiej Amadeus. W dzieciństwie rodzice używali również zdrobnień Wolferl, Wolfgangerl i we wczesnych czasach Wolfi, o czym wiadomo z listów ojca i innych źródeł.
W styczniu 1762 Leopold Mozart i jego dzieci udali się w pierwszą podróż artystyczną – do Monachium na pierwsze rodzinne tournée. Szczegóły tego 3-tygodniowego pobytu nie są znane. Następna podróż całej rodziny, rozpoczęta we wrześniu tego samego roku, wiodła przez Pasawę i Linz do Wiednia. W habsburskiej stolicy Wolfgang i Nannerl zaprezentowali się jako klawesyniści zarówno na dworze cesarskim, jak i w pałacach arystokracji. W drodze powrotnej rodzina zatrzymała się na dwa tygodnie w Bratysławie i na początku stycznia 1763 powróciła do Salzburga.
W czerwcu 1763, zachęcony sukcesem podróży do Wiednia, Leopold Mozart z żoną i obojgiem dziećmi wyruszył na znacznie dłuższe tournée. Początkowo planowano podróż do wielu miast niemieckich i do Paryża; ewentualne dalsze cele miały zależeć od sukcesu – zwłaszcza materialnego – dotychczasowych koncertów. Wolfgang i Nannerl koncertowali zatem w Monachium, Augsburgu, Schwetzingen, Moguncji, Frankfurcie n. Menem (gdzie na koncert Mozarta przyszedł młody Goethe), Koblencji i (prawdopodobnie) Akwizgranie.
W październiku 1763 roku rodzina Mozartów przybyła do Brukseli.
W roku 1764 Wolfgang Mozart zagrał w Wersalu dla Ludwika XV i w pałacu Buckingham dla Jerzego III.
W 1769 roku Mozart został koncertmistrzem kapeli arcybiskupiej.
W latach 1769–1773 trzykrotnie odwiedził Włochy (grudzień 1769 – marzec 1771, sierpień – grudzień 1771 i październik 1772 – marzec 1773). W czasie pierwszego pobytu poznał w Bolonii G.B. Martiniego i został przyjęty na członka sławnej Accademia Filarmonica. W czasie tej podróży po wysłuchaniu w Kaplicy Sykstyńskiej Miserere Gregorio Allegriego zapisał ten utwór z pamięci. „Miserere” można było wykonywać tylko w Kaplicy. Papież podziwiał geniusz młodego twórcy i nadał mu tytuł Kawalera Orderu Złotej Ostrogi (ze znanych kompozytorów takie odznaczenie otrzymał wcześniej Gluck).
W 1773 roku Mozart udał się z ojcem do Wiednia, prawdopodobnie w poszukiwaniu posady na dworze wiedeńskim. Spędził tam cztery miesiące, ale posady nie uzyskał. Niemniej pobyt w Wiedniu był ważny dla rozwoju jego twórczości (zaznajomił się wtedy m.in. z nowymi kwartetami Haydna). Następną podróż, trzymiesięczną, odbył na przełomie lat 1774–1775 do Monachium, gdzie skończył komponować operę komiczną Rzekoma ogrodniczka i dyrygował jej prapremierą.
W 1777 roku Mozart w Monachium poznał szesnastoletnią sopranistkę Alojzę Weber, w której się zakochał. Chciał z nią wyruszyć w podróż, jednak te plany pokrzyżował jego ojciec.
We wrześniu 1777 Mozart rozpoczął kolejną podróż po Europie. Ponieważ ojciec, Leopold Mozart, nie otrzymał od arcybiskupa dłuższego urlopu, Wolfgang wyruszył w towarzystwie matki. Pierwszymi celami podróży były Monachium i Mannheim. Po dłuższym pobycie w Mannheim oboje pojechali dalej do Paryża, gdzie Mozart spędził pół roku w 1778. W czerwcu 1778 jego matka zachorowała i zmarła 3 lipca 1778. Pobyt w Paryżu nie był zbyt udany. Chociaż wykonanie jego Symfonii „Paryskiej” KV 297 było sukcesem, Mozart nie zdobył uznania paryskich melomanów, ani żadnej posady we Francji.
Usilnie nakłaniany przez ojca do powrotu do Salzburga, wyruszył w drogę, zatrzymując się znowu w Mannheim i Monachium. W drodze powrotnej do Salzburga, Mozartowi udało się znów spotkać w Monachium ze swoją pierwszą miłością Alojzą Weber, która dała mu jednak wtedy do zrozumienia, że nie odwzajemnia już jego uczuć. Załamany z powodu podwójnej straty, jaką była strata matki i Alojzy, w styczniu 1779 Mozart wrócił do Salzburga, gdzie znalazł pracę u ówczesnego księcia arcybiskupa – hrabiego Hieronymusa von Colloredo.
Lata 1779 i 1780 Mozart spędził w Salzburgu. Wtedy też otrzymał zamówienie na napisanie wielkiej opery na rozpoczęcie sezonu operowego w Monachium w grudniu 1780. Operą tą był Idomeneo, król Krety. W listopadzie 1780 Mozart udał się do Monachium, aby dokończyć pracę nad dziełem, nadzorować próby i dyrygować prapremierą oraz paroma następnymi przedstawieniami. Prapremiera Idomeneo została wprawdzie przesunięta z powodu żałoby po śmierci Marii Teresy 29 listopada 1780, ale w końcu odbyła się 29 stycznia 1781. Na premierę przyjechał do Monachium ojciec Mozarta, a także jego siostra. Korzystając z wyjazdu chlebodawcy, arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo, do Wiednia, Mozart samowolnie przedłużył pobyt w Monachium.
Doprowadziło to do nieporozumienia z pracodawcą, które zakończyło się wyjazdem Mozarta do Wiednia, gdzie wynajął pokój u rodziny Weberów. Alojza była już co prawda wtedy mężatką, lecz Wolfgangowi bardzo spodobała się jej siostra Konstancja.
4 sierpnia w 1782 r. Wolfgang ożenił się z Konstancją Weber (1762–1842), która także była śpiewaczką. W trakcie ich trwającego dziewięć lat małżeństwa Konstancja powiła szóstkę dzieci, z której przeżyła tylko dwójka. Jednocześnie rozpoczął pracę nad operą Uprowadzenie z seraju. Od tamtej pory Wiedeń opuszczał tylko sporadycznie.
26 października 1783 w Salzburgu odbyło się prawykonanie Wielkiej Mszy c-moll KV 427.
W grudniu 1786 roku Mozart otrzymał zaproszenie do Pragi. Wiązało się to z wystawieniem Wesela Figara.
Mozart spędził ostatnie lata swojego życia w Wiedniu, gdzie do dzisiaj można zwiedzać jeden z jego apartamentów przy Domgasse 5, położony w pobliżu katedry Św. Szczepana. W domu tym Mozart skomponował w 1786 Wesele Figara.
Jeszcze w październiku 1791 nikt by nie przypuszczał, że za dwa miesiące Mozart już nie będzie żył. Przez wiele lat nie wiedziano, co było przyczyną śmierci kompozytora, tradycja romantyczna zaś stworzyła wokół tego faktu wiele fantastycznych legend. Po długotrwałej analizie medycznej Antona Neumayra ustalono jednak dość szczegółowy przebieg choroby Mozarta, w którego opisie znajdują się takie objawy, jak: wysoka gorączka, obfite wydzielanie potu i wysypka, stan zapalny i obrzmienie w obrębie kończyn, unieruchomienie ciała z powodu silnego bólu. Możliwe, że chorował na gorączkę reumatyczną z reumatycznym zapaleniem stawów, z bardzo wysoką temperaturą i jednoczesnym wystąpieniem powikłań neurologicznych. Za bezpośrednią przyczynę śmierci uznaje się upust krwi dokonany przez medyka na dwie godziny przed śmiercią Mozarta.
Śmierć przerwała pracę Mozarta nad mszą żałobną Requiem. Na prośbę żony Mozarta dzieło to dokończyli jego znajomi kompozytorzy, Joseph Eybler i Franz Xaver Süssmayr. W rękopisie Mozarta ostatnie nuty postawione jego ręką przypadają na 8 takt partii wokalnych Lacrimosa.
Długo wierzono, że Mozart zmarł w nędzy i zapomnieniu, pochowany w grobie dla ubogich. W rzeczywistości, choć jego twórczość nie była już tak modna w Wiedniu, w dalszym ciągu otrzymywał jednak znaczące przychody z różnych stron Europy, szczególnie z Czech, a konkretnie z Pragi. Został pochowany w grobie 3 klasy, tak jak większość mieszkańców Wiednia. Pochówek tego typu warunkowały dwa zarządzenia Józefa II z lat 1784–1785, które narzucały poszczególne elementy pogrzebu.
W 1809 r. Konstancja poślubiła duńskiego dyplomatę, Georga Nicolausa von Nissena, który był miłośnikiem dzieł Mozarta i napisał pierwszą biografię kompozytora.
Mozart nie miał trudnego życia. Często otrzymywał wynagrodzenie za swoją pracę i gdy już posiadał pieniądze, to trwonił wielkie sumy, prowadząc ekstrawagancki styl życia. Świadczyło to jednak nie o jego próżności, lecz o chęci aktywnego zaistnienia w wiedeńskim świecie muzyków, co miało przynieść w efekcie dodatkowe dochody. Dużych wydatków przysparzała Mozartowi również jego żona Konstancja. Gdy była już szósty raz w ciąży, miała duże problemy ze stopami, co zmuszało ją do częstych i długich wyjazdów do uzdrowiska Baden.
Z szóstki dzieci, które przyszły na świat w trakcie 9-letniego małżeństwa Wolfganga i Konstancji (1782–1791), dzieciństwo przeżyli tylko dwaj synowie. Żaden z nich nie ożenił się i nie pozostawił potomstwa. Ród Wolfganga Amadeusa Mozarta w linii prostej wymarł w połowie XIX w.
Mimo iż Mozart żył niecałe 36 lat, zdążył pozostawić po sobie kilkaset skrzących się dowcipem i wyróżniających słynną mozartowską lekkością oraz melodyjnością utworów. Ponad 50 symfonii, kilkadziesiąt koncertów fortepianowych, skrzypcowych, fletowych i na inne instrumenty solowe z towarzyszeniem orkiestry, blisko 20 mszy (a także słynne, acz niedokończone przez niego „Requiem”) oraz inne utwory muzyki kościelnej, 13 oper, które do dnia dzisiejszego znajdują się w repertuarze wszystkich teatrów operowych świata (zwłaszcza takie arcydzieła, jak „Uprowadzenie z seraju”, „Wesele Figara”, „Don Giovanni”, „Czarodziejski flet”, „Cosí fan tutte” czy też mniej znana u nas jego pierwsza większa opera „Idomeneo, król Krety”). Mozart napisał również wiele utworów kameralnych, solowych. Jest także pierwszym wielkim twórcą wśród zawodowych kompozytorów piszących muzykę rozrywkową (tańce, divertimenta, serenady na czele z „Eine kleine Nachtmusik (KV 525)”).
Mozart z największym entuzjazmem, o którym świadczą również jego listy, pisał opery. W ciągu niespełna 23 lat skomponował ponad 20 dzieł scenicznych, przede wszystkim w panującym wówczas stylu włoskim i do włoskich na ogół tekstów.
W 1767 Mozart skomponował swoją pierwszą operę, jeśli można jej mianem określić scholastyczny dramat muzyczny Apollo et Hyacinthus (KV 38). Kolejna Bastien i Bastienne (1768, KV 50=46b) dała już całkiem inny rezultat. Młody muzyk był już zdolny do panowania nad tematem, a jego muzyka emanowała sielankową radością i urokiem spontaniczności. La finta semplice (1768, KV 51) jest pierwszym podejściem Mozarta do gatunku określanego opera buffa (opera komiczna).
Później, na zlecenia otrzymane w Mediolanie i Salzburgu, powstały pierwsze włoskie opery (opera seria i serenata teatrale): Mitridate re di Ponto (1770, KV 87), Ascanio in Alba (1771, KV 111), Il sogno di Scipione (1771, KV 126), Lucio Silla (1772, KV 135). Pierwszym operom seria brakuje formalnej perfekcji starszego Mozarta. Libretta są nieprzekonujące i nieprawdopodobne, był to jednak powszechny mankament ówczesnych oper.
W dziele La finta giardiniera (1774–1775, KV 196), Mozart wraca do opera buffa, przewyższając wszystkie poprzednie wzory tego gatunku. Mimo wad libretta postacie nie są już schematyczne, lecz stają się autentycznymi osobowościami, zaś muzyka dobitnie przyczynia się do ich podkreślenia.
Wśród niewielu oper do tekstu niemieckiego najważniejsze są singspiele (śpiewogry) Uprowadzenie z seraju i Czarodziejski flet. Chociaż legenda głosi (a film Miloša Formana Amadeusz ją utrwala), że po premierze Uprowadzenia z seraju cesarz Józef II powiedział do Mozarta: „za dużo nut”, utwór odniósł ogromny sukces i przyniósł kompozytorowi sławę również poza Wiedniem. „Modna w tym czasie stylizacja muzyki „tureckiej” polegała na większej niż zazwyczaj ilości szybkich dźwięków w dynamice forte, obecności „egzotycznych” ozdobników o nietypowej chromatyce i „janczarskiej” instrumentacji (w rozbudowanym finale 2 aktu)”.
Trzy najwybitniejsze włoskojęzyczne opery Mozarta powstały do librett napisanych przez Lorenza Da Ponte. Są to Wesele Figara, Don Giovanni i Così fan tutte.
Wesele Figara (1786, KV 492) zostało oparte na Le marriage de Figaro Pierre’a Beaumarchais, dziele, które było źle przyjęte i rzadko wykonywane we Francji z powodu krytyki wad dominujących klas społecznych (duchowieństwa i arystokracji), przeciwstawionych zdrowemu duchowi Trzeciego Stanu. W Austrii opera Mozarta także spotkała się ze sprzeciwem ze strony dworu cesarskiego, chociaż Da Ponte usunął z oryginalnego tekstu najbardziej drastyczne wątki polityczne, podtrzymując jednak naganną ocenę postępowania hrabiego Almavivy. Opera została po raz pierwszy wykonana wiosną 1786 w wiedeńskim Burgtheater, odnosząc ogromny sukces. „Powstała „commedia per musica” – zabawna, ale z morałem i czytelną krytyką stosunków społecznych. Tradycyjna komedia charakterów ustąpiła w niej miejsca komedii sytuacyjnej, gdyż żadna z postaci nie jest śmieszna, a tym bardziej ośmieszana – zabawne są jedynie ich perypetie. W znakomitych ensemblach charaktery „kontrapunktują się”. Mozart najbardziej lubił sekstet w trzecim akcie, gdy stopniowo wyjaśniają się nieporozumienia narosłe w wyniku wcześniejszych intryg, ale każdy z bohaterów inaczej reaguje na tę zmianę sytuacji. Odczuwają oni radość, wzruszenie albo złość, a muzyka tę różnorodność reakcji wyśmienicie oddaje”.
Wyjątkowy sukces Wesele Figara odniosło w Pradze w Teatrze Narodowym Hrabiego von Nostitza (Stavovské divadlo). W efekcie u Mozarta zamówiono nową operę i powstał Don Giovanni, kolejna w dziejach teatru opowieść o uwodzicielu ponoszącym karę za niemoralny tryb życia.
Don Giovanni określany jest jako „wesoły dramat” (dramma giocoso), a równocześnie ma momenty dramatyczne, a nawet tragiczne. Romantycy najchętniej kończyli operę sceną, w której głównego bohatera pochłania piekło. W XX wieku zazwyczaj można obejrzeć na końcu sekstet z udziałem pozostałych (z wyjątkiem głównego bohatera, jak również Komandora) postaci, które tłumaczą, że obejrzeliśmy przypowiastkę z morałem służącą rozrywce, czyli taki właśnie „wesoły dramat”.
Uważa się, że muzyka tej opery jeszcze lepiej niż w Weselu Figara maluje zróżnicowane portrety psychologiczne bohaterów. „Główny bohater przyjmuje ton bohaterski, uwodzicielski lub prowokujący w zależności od okoliczności. Jego służący Leporello często bywa nieodparcie komiczny, ale w sytuacjach dramatycznych jest równie przejmujący jak postacie „poważne”. Bohaterki reprezentują trzy różne światy i trzy style muzyczne. Dramatyczno-liryczne są arie Donny Anny. Z barokową emfazą śpiewa Donna Elwira. Natomiast partia wieśniaczki Zerliny pełna jest rokokowego wdzięku i naiwności”.
Do singspielu (śpiewogry) Mozart powrócił, pisząc w 1791 r. Czarodziejski flet (KV 620) do baśniowego libretta, które napisał Emanuel Schikaneder. Był on również, jak byśmy dzisiaj powiedzieli, producentem i reżyserem pierwszej inscenizacji tej opery, w której ponadto śpiewał jedną z głównych ról – Papagena. Podobnie jak w Uprowadzeniu z seraju, także i w Czarodziejskim flecie dialogi są mówione (a nie śpiewane), i to w języku niemieckim, co było typowe dla singspieli przeznaczonych dla szerszej widowni niż opery seria we włoskim stylu i języku.
Chronologiczna lista oper:
Oprócz nich istnieją także opery niedokończone:
Mozart napisał też muzykę do dramatu heroicznego Geblera – Thamos, król Egiptu (KV 345).
Muzyka sakralna Mozarta to głównie kompozycje wokalne, chociaż są też przykłady muzyki instrumentalnej, jak 17 Sonat kościelnych (lub organowych) na dwoje skrzypiec, kontrabas i organy (niektóre także z trąbkami i kotłami), skomponowanych między rokiem 1767 i 1780.
Kompozycje sakralne obejmują 19 mszy, wśród nich Weisenhaus Messe c-moll KV 139, pewną liczbę dzieł należących do gatunku Missa Brevis (tzw. msze krótkie), napisanych głównie w Salzburgu (KV 167-192-194-195 oraz tzw. Wróbla msza (KV 220)), a przede wszystkim Koronacyjna KV 317, Wielka Msza c-moll KV 427 (z nieukończonym Credo i brakującym Agnus Dei) i ostatnie dzieło Mozarta Requiem d-moll KV 626, napisane w 1791, po 8-letniej przerwie, gdy w ogóle nie komponował mszy, a ukończone przez Franza Xavera Süssmayra po śmierci Mozarta.
Do dzieł sakralnych należy szereg kompozycji innego rodzaju, wśród nich Kyrie, ofertoria, antyfony, motety (Exsultate, Jubilate KV 165 oraz bardzo znane Ave verum corpus KV 618).
Muzyka sakralna Mozarta prezentuje bogatą stylistycznie mozaikę: elementy tematów chorału gregoriańskiego spotykają się z surowymi kontrapunktami, niekiedy pojawiają się elementy operowe.
Twórczość dla zespołów instrumentalnych, obok symfonii, obejmuje divertimenta, nokturny, serenady (m.in. serenadę Eine kleine Nachtmusik (KV 525), cassazioni, marsze) i tańce.
Oprócz wymienionych wyżej symfonii Mozart skomponował inne symfonie, z których część zostało ponumerowanych od 42 do 55 z tym, że brak w numeracji symfonii 49 oraz 53. Symfonie zamieszczone w poniższej tabeli są mało znanymi kompozycjami, rzadko wykonywanymi i nagrywanymi. W pierwszej wersji katalogu Köchla z 1862 roku symfonie wymieniono w dodatku do katalogu.
Od 1764 roku (KV 16) Mozart stworzył ponad 50 symfonii (zachowało się 41).
Wyróżnia się trzy cykle Symfonii Salzburskich:
Mozart ukończył 25 koncertów fortepianowych. Stały się wzorcem klasycznego koncertu solowego. Wszystkie są trzyczęściowe. Nie ma jednak dwóch identycznych form. Nigdy też solista nie powtarza dosłownie fraz granych przez orkiestrę, ani orkiestra nie powtarza partii solisty. Obsada orkiestrowa też jest różnorodna: same instrumenty smyczkowe, smyczkowe wraz z dętymi ad libitum, aż po pełną obsadę symfoniczną z trąbkami i kotłami. Porównując kolejne utwory zauważa się, jak orkiestra stopniowo awansowała z pozycji akompaniatora do roli partnera solisty. Charakter muzyki często nasuwa skojarzenia z operową muzyką Mozarta.
15 najwybitniejszych koncertów powstało od końca 1782 roku przez 4 najbliższe lata, kiedy Mozart organizował serie koncertów. Są to:
Warto podkreślić, że Mozart lubił posługiwać się nie tylko autocytatami i tak na przykład w Koncercie nr 25 C-dur, KV 503, w finale I jego części (Allegro maestoso) słyszymy początek Marsylianki, który przewija się zresztą przez całe to allegro. Sugeruje to również, że sama linia melodyczna Marsylianki jest wcześniejsza niż z roku 1792.
W 1788 chciał znów organizować koncerty i dlatego skomponował Koncert D-dur (KV 537, zw. „Koronacyjnym”). Ostatni koncert fortepianowy (B-dur (KV 595)) napisał dla siebie w 1791.
Mozart skomponował ponad 20 koncertów na instrumenty inne niż fortepian. Na instrumenty dęte najlepsze koncerty powstawały dla muzyków zaprzyjaźnionych z kompozytorem.
Charakteryzują się eleganckim i pełnym humoru dialogiem między solistą a orkiestrą.
„W piękne letnie noce o każdej porze można natrafić na uliczne serenady... Taką nocną muzykę, na którą składa się dość znaczna liczba utworów, wykonuje zazwyczaj trio lub kwartet instrumentów dętych. Wieczory poprzedzające dni imienin pięknych dam obfitowały w ten rodzaj rozrywki i nieraz mimo późnej pory w kilka chwil wszystkie okna były wypełnione, a muzyków otaczał oklaskujący ich tłum”, opisywał życie muzyczne na ulicach Wiednia Charles Burney. Podobnie bywało w Salzburgu. Z takich okazji powstawały divertimenta [wł., fr. = rozrywka, zabawa], kasacje [żarg. austr. gassatim gehen = spacerować/grać w zaułkach], notturni [fr. nocturne = nocny] i serenady [wł. sera = wieczór], złożone z wielu krótkich części, rozpoczynając i kończąc marszem. Zawierały tańce (głównie menuety) oraz epizody śpiewne. W dorobku Mozarta są to chociażby wczesne Divertimenti KV 136–138 na obsadę smyczkową, jak również utwory na instrumenty dęte i rozmaite kombinacje instrumentów smyczkowych i dętych. Tak zwana Gran Partita (KV 361) (Serenada) jest najznakomitszym dziełem Mozarta na zespół kameralny złożony z dwóch obojów, dwóch klarnetów, dwóch rożków basetowych, czterech rogów myśliwskich, dwóch fagotów i kontrabasu. Mozart pozostawił ogromną liczbę tańców z orkiestrą, włączając w to menuety (ponad 100), kontredanse i Deutsche Tänze (albo Ländler, będący pierwowzorem walca). Deutsche Tänze (56 w okresie 1787–1791) zostały napisane głównie na publiczne bale w Wiedniu. W kontredansach, także pisanych głównie w Wiedniu, można znaleźć elementy muzyki programowej, jak Il Temporale KV 535, La Bataille KV 600, Canarino KV 602 itd.
Na muzykę kameralną Mozarta składa się 26 kwartetów smyczkowych (wśród nich Divertimenti KV 136, 137, 138, które są raczej uwerturami we włoskim stylu) i 6 kwintetów smyczkowych. Cykl trzyczęściowych tzw. Kwartetów Mediolańskich (KV 80 i KV 155–160) jest o tyle interesujący, że utwory te mogą być uznane za prekursorskie w stosunku do późniejszych bardziej rozbudowanych kwartetów smyczkowych. Bardziej rozbudowane stylistycznie są Kwartety Wiedeńskie (KV 168–173), skomponowane w 1773. Prawdopodobnie w Wiedniu Mozart słyszał kwartety Józefa Haydna i był pod ich wielkim wrażeniem. Powrócił do kwartetu we wczesnych latach 80. po przeniesieniu się do Wiednia i osobistym poznaniu Haydna, z którym się zaprzyjaźnił. Joseph Haydn opublikował właśnie zbiór sześciu kwartetów, które, jak się uważa, były powodem dla którego Mozart powrócił do kwartetu. Z czasem (1782–1785) Mozart ukończył sześć kwartetów (KV 387, 421, 428, 458, 464, 465). Kwartety te często są nazywane „kwartetami Haydnowskimi”, bo były dedykowane Haydnowi albo Opus X, bo tak zostały wydane.
Ostatnie trzy kwartety, Kwartety Pruskie (KV 575, 589, 590), dedykowane królowi Prus Fryderykowi Wilhelmowi II, są cenione za śpiewny charakter partii wiolonczeli (instrument, na którym grywał sam król), słodycz dźwięków i równowagę między poszczególnymi instrumentami.
Mniej liczne kwintety smyczkowe (KV 174, 515, 516, 593, 614) na dwoje skrzypiec, dwie altówki i wiolonczelę niekiedy uznaje się za będące na jeszcze wyższym poziomie niż kwartety. Wśród nich jest Kwintet g-moll (KV 516), przez wielu uznany za najwspanialszy. Nastrój namiętności i tragedii w tym utworze przypomina Symfonię w tej samej tonacji.
Mozart napisał wiele innych utworów kameralnych na różne składy instrumentów, takich jak: sonaty i wariacje na fortepian i skrzypce; dwa duety na skrzypce i altówkę KV 423, 424; Kwintet na klarnet i smyczki A-dur (KV 581); Kwintet na fortepian i instrumenty dęte Es-dur KV 452 (o którym wypowiedział się w liście do ojca, że to najlepszy utwór, jaki dotychczas napisał); Kwartet na obój i instrumenty smyczkowe F-dur KV 370.
Kwartety i kwintety smyczkowe są czteroczęściowe, tak jak symfonie. Tria fortepianowe oraz utwory kameralne z udziałem instrumentu dętego są trzyczęściowe, jak koncerty instrumentalne. W utworach na same smyczki znakomity jest kontrapunkt. W utworach na instrumenty z różnych grup – na przykład w Kwintecie klarnetowym A-dur (KV 581) – bardzo efektowne są epizody koncertujące.
Bardzo oryginalnym utworem kameralnym Mozarta jest Adagio c-moll i Rondo C-dur na szklaną harmonikę, flet, obój, altówkę i wiolonczelę KV 617 (1791). (Na szklaną harmonikę solo Mozart napisał natomiast krótkie Adagio C-dur KV 356.)
Między rokiem 1782 i 1786 Mozart napisał 20 utworów na fortepian solo (wśród nich sonaty, wariacje, fantazje, suity, ronda) i utwory fortepianowe na cztery ręce oraz na dwa fortepiany.
Dorobek Mozarta to ponad 600 kompozycji, w tym 20 oper, 68 symfonii, 27 koncertów i 19 mszy. Po jego śmierci podejmowano kilka prób zinwentaryzowania jego kompozycji, ale przedsięwzięcie takie udało się dopiero w 1862 Ludwigowi von Köchlowi, wiedeńskiemu botanikowi, mineralogowi i nauczycielowi. Wielka księga Köchla, licząca 551 stron, została zatytułowana Chronologisch-thematisches Verzeichnis sämtlicher Tonwerke Wolfgang Amadé Mozarts (pol. Chronologiczno-tematyczny spis wszystkich dzieł muzycznych Wolfganga Amadeusa Mozarta). Od nazwiska Köchla wywodzi się także sygnatura KV (Köchel-Verzeichnis – katalog Köchla) umieszczana przed kolejnym numerem dzieł Mozarta, w miejsce zwyczajowego „opus”. W literaturze anglojęzycznej stosowana jest sygnatura K.
Spojrzenie na postać i muzykę Mozarta należy do najbardziej złożonych zjawisk w historii muzyki, a wokół jego osoby narosło wiele legend i kontrowersji. Wielu ludziom trudno wyobrazić sobie jak człowiek, który przeżył zaledwie 35 lat, zdołał napisać bez mała 700 utworów, często tak rozbudowanych jak opery lub oratorium, a przy tym bardzo oryginalnych, chociaż przecież pisać zaczął w bardzo młodym wieku. Fascynuje też jego pamięć muzyczna, i wielokrotnie powtarza się, jak np. zapisał z pamięci Miserere Gregoria Allegri po jednorazowym wysłuchaniu go w Kaplicy Sykstyńskiej.
W XIX wieku Mozart cieszył się umiarkowaną popularnością. Znano przede wszystkim jego trzy opery (Wesele Figara, Czarodziejski flet i Don Giovanniego), Requiem, koncerty fortepianowe d-moll i c-moll oraz trzy ostatnie symfonie, które najlepiej pasowały do romantycznych ideałów. Kult Beethovena sprawił, że jeszcze do połowy XX wieku uważano, iż w wielu dziedzinach Mozart mu ustępował i „dopiero odejście od podobnego sposobu widzenia dziejów sztuki pozwoliło docenić osiągnięcia Mozarta, które w niektórych dziedzinach były tak wyjątkowe, że właściwie nie znalazły następców.”
Wielu kompozytorów wielbiło natomiast Mozarta. Beethoven powiedział do swojego ucznia Riesa, że nigdy nie byłby w stanie stworzyć melodii tak pięknej, jak pierwsze ustępy 24. koncertu fortepianowego, i złożył hołd Mozartowi, pisząc wariacje oparte na jego tematach (jak dwa zbiory Wariacji na wiolonczelę i fortepian opartych na tematach z Czarodziejskiego Fletu) i cadenzy do szeregu koncertów fortepianowych, m.in. do koncertu KV 466. Także jedna z wariacji na temat walca Diabellego jest nawiązaniem do arii Leporella Notte e giorno faticar z opery Don Giovanni, co Beethoven podkreśla w tytule. Wariacje na tematy z dzieł Mozarta napisał też m.in. Fryderyk Chopin (Là ci darem la mano z Don Giovanniego). Wielbicielem Mozarta był Gioacchino Rossini. Czajkowski napisał suitę Mozartiana na cześć austriackiego kompozytora, a Mahler umarł ze słowem „Mozart” na ustach. Krytyk muzyczny James Svejda, wypełniając podanie o pracę, w pytaniu o religię napisał „Mozart”.
Jednak stosunek do jego muzyki do dzisiaj bywa różny. Jak podkreśla D. Gwizdalanka: „dla jednych Mozart jest mistrzem ładnych melodii, twórcą uroczych serenad i oper buffa, w którego muzyce nie ma powodu doszukiwać się »głębi«. Dla innych Mozart jest uosobieniem doskonałości, a jego genialna inwencja harmoniczna źródłem przeogromnego bogactwa wyrazowego muzyki”.
Legendy, jakie narosły wokół osoby Mozarta uczyniły go postacią atrakcyjną dla literatury, a potem filmu. Chętnie opowiadano, że Mozart komponował Requiem z myślą o własnej śmierci. Inna legenda głosiła jakoby Mozart miał być zamordowany przez swoich braci z Loży wolnomularskiej, ponieważ w operze pod tytułem Czarodziejski flet (KV 620) zdradził tajemnice ich misterium.
Rzekoma rywalizacja między Mozartem i Antonio Salierim stała się tematem sztuki Aleksandra Puszkina Mozart i Salieri. Nikołaj Rimski-Korsakow skomponował operę Mozart i Salieri, a Peter Shaffer napisał sztukę teatralną Amadeus, zekranizowaną w 1984 przez Milosza Formana. Większość dramatów opartych na życiu Mozarta jest w dużej mierze fabularyzowana.
W domu, w którym urodził się Mozart (Mozarts Geburtshaus) można zobaczyć skrzypce i klawikord, na których grywał. Zgromadzono tu również dekoracje sceniczne do jego przedstawień operowych.
Na Makartplatz 8, w drugim salzburskim mieszkaniu rodziny Mozarta (Mozarts Wohnhaus), zorganizowano stałą ekspozycję instrumentów muzycznych z epoki. W Mozarteum przy Schwartstrasse 26–28 można obejrzeć znajdującą się niegdyś w Wiedniu niewielką chatkę drewnianą, w której Mozart napisał muzykę do Czarodziejskiego fletu. W barokowej katedrze na Residenzplatz Mozart był Konzertmeistrem.
Od imienia kompozytora nazwano powstałą w 1842 roku prestiżową akademię muzyczną Mozarteum. Od 1917 odbywa się Festiwal Salzburski Salzburger Festspiele, którego pomysłodawcami i założycielami byli Max Reinhardt, Ryszard Strauss i Hugo von Hofmannsthal. Gromadzi tłumy melomanów. Rokrocznie w przeddzień otwarcia inaugurowany jest tańcem z pochodniami, tzw. Fackeltanz. W ramach festiwalu wystawiane są opery, dramaty, odbywają się koncerty, projekcje filmów.
Również cukiernicy wykorzystali popularność Mozarta sprzedając pralinki o nazwie Mozartkugel („kula Mozarta”). Pierwszym, który je produkował był Paul Fürst, w jego ślady poszli niebawem inni wytwórcy, także spoza Salzburga.
Muzyka Mozarta cieszyła się w Polsce popularnością już za jego życia. Z zachowanych przekazów wiemy, że przed 1794 rokiem, kilkakrotnie do Warszawy przybywały włoskie trupy operowe, które przedstawiały opery Mozarta. W większych miastach wykonywano także niektóre jego symfonie. Wiele wskazuje na to, że w kręgu mieszczańskim i arystokratycznym znano również niektóre jego sonaty, czy utwory kameralne. W wieku XIX popularność i dostępność dzieł Mozarta znacznie wzrosła, m.in. dzięki rozwojowi drukarstwa muzycznego, oraz powstaniem szeregu instytucji kulturalnych i koncertowych.
Warszawska Opera Kameralna organizuje od 1991 w stolicy Festiwal Mozartowski.
Od 2001 roku, 4 grudnia o 23.00 w kościele oo. Karmelitów Bosych na Wzgórzu św. Wojciecha w Poznaniu sprawowana jest msza św. z Requiem za duszę W.A. Mozarta. Wydarzenie to dało początek Festiwalowi Mozartowskiemu w tym mieście.
Od 2006 roku w Gdańsku-Oliwie odbywa się plenerowy festiwal Mozartiana. Organizatorem jest Polski Chór Kameralny.
Od 1973 na terenie obecnej dzielnicy Mokotów w Warszawie znajduje się ulica imienia Wolfganga Amadeusza Mozarta. Poświęcone mu ulice znajdują się również we Wrocławiu, Gdańsku (od lat międzywojennych), Częstochowie, Opolu, Tychach, Pyskowicach, Garwolinie, a Osiedle Mozarta w Krakowie.