Akordeon Solo
Akordeon + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Koncert fortepianowy Griega

Kompozytor: Grieg Edvard

Instrumenty: Fortepian Orkiestra

Tagi: Koncert

#Partie
#Aranżacje

Ścignij darmowe partytury:

1906 version. Complete Score PDF 5 MB1906 version. 1. Allegro molto moderato PDF 2 MB1906 version. 2. Adagio PDF 0 MB1906 version. 3. Allegro moderato molto e marcato PDF 2 MB
1872 version. Complete Score PDF 33 MB
1906 version. 1. Allegro molto moderato PDF 4 MB1906 version. 2. Adagio PDF 1 MB1906 version. 3. Allegro moderato molto e marcato PDF 5 MB

Partie dla:

Akordeon
WszystkieWiolonczelaTrąbkaSkrzypceSaksofon altowyRógPuzonOrkiestraObójKotłyKlarnetFlet piccoloFletFagotAltówka

Aranżacje:

Inna

Complete. Fortepian(2) (Unknown)Complete. Piano four hands (Kleinmichel, Richard)Complete. Fortepian(2) (Unknown)2. Adagio. Organ (Sigerland)1. Allegro Moderato. Fortepian + Instrument strunowy (Sergio Godínez)1. Allegro Moderato. Fortepian (Percy Grainger)
Wikipedia
Koncert fortepianowy a-moll op. 16 – koncert fortepianowy w tonacji a-moll skomponowany w 1868 przez Edvarda Griega. Prawykonanie utworu odbyło się 3 kwietnia 1869 w Kopenhadze. Koncert fortepianowy należy do jednego z najbardziej znanych dzieł tego kompozytora i nawiązuje do muzyki Roberta Schumanna. Józef Michał Chomiński zaliczył kompozycję Griega do jednego z wielu „koncertów konwencjonalnych” epoki romantyzmu, tzn. takich, które „nie wnoszą (...) nic nowego do rozwoju tej [koncertu] formy”.
Utwór składa się z 3 części:
Jedno z wykonań wywołało w Lipsku kontrowersje. Twórcy zarzucano m.in. wzorowanie się na Koncercie fortepianowym a-moll op. 54 Schumanna oraz nawiązywanie do Fryderyka Chopina i Ferenca Liszta. Alfred Einstein określił wręcz utwór Griega jako „odpowiednik koncertu Schumanna”. Wg Macieja Negrey'ego prawdziwym powodem krytyki był brak „solidnej, niemieckiej roboty, takiej, jakiej uczono w tutejszym konserwatorium”, którego autor był absolwentem. Koncert był pierwszym koncertem fortepianowym, który doczekał się nagrania. Rejestracji 6-minutowego fragmentu dokonał w lipcu 1909 Wilhelm Backhaus.