Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Nerone (Nero)

Kompozytor: Boito Arrigo

Instrumenty: Głos Mixed chorus Orkiestra

Tagi: Opery

#Aranżacje

Aranżacje:

Fortepian Solo:

(Ugo Solazzi)
Wikipedia
opera Mefistofeles
Arrigo Boito, właśc. Enrico Giuseppe Giovanni Boito (ur. 24 lutego 1842 w Padwie, zm. 10 czerwca 1918 w Mediolanie) − włoski poeta, kompozytor i librecista, syn włoskiego malarza miniaturzysty i polskiej hrabianki Józefiny Radolińskiej h. Leszczyc.
Jako poeta był głównym reprezentantem modernizującego ugrupowania „Scapigliatura” (Rozczochrani), autorem jego programowych wierszy i poematów („Dwoistość”).
Przypisuje mu się anonimowe przekłady na włoski „Pana Tadeusza” i fragmentów „Dziadów” A. Mickiewicza.
Autor dwóch oper (Mefistofeles i Neron) oraz librett m.in. dla A. Ponchiellego i G. Verdiego.
Największym jego dziełem była opera Mefistofeles, oparta na Fauscie Goethego. Napisał też operę Neron, jednak do historii przeszedł głównie jako autor libretta do Otella i Falstaffa Giuseppe Verdiego i, choć w nieco mniejszym stopniu, Giocondy Amilcare Ponchiellego i innych.
Studia, w zakresie teorii muzyki, gry na skrzypcach i fortepianie odbył w mediolańskim konserwatorium. Z tego okresu pochodzą kompozycje, jakie Boito pisał wspólnie z F. Facciem. Po studiach nawiązał kontakt z takimi twórcami, jak: Victor Hugo, Hector Berlioz, Gioacchino Rossini, a przede wszystkim Giuseppe Verdi.
Mając polskie korzenie, artysta odwiedzał kilkakrotnie ojczyznę swojej matki. W roku 1862 przebywał w Wielkopolsce, w majątku swojej przyrodniej siostry − Tekli Karśnickiej. Podróże te zaowocowały polskimi motywami w kompozycjach Boito.
Arrigo Boito to także uczestnik walk, po stronie Garibaldiego, krytyk muzyczny (m.in. Gazzetta musicale di Milano czy Perseveranza), doktor honoris causa uniwersytetu w Cambridge, senator Królestwa Włoch, dyrektor konserwatorium muzycznego w Parmie oraz poeta, pisarz i tłumacz, a także miłośnik dzieł Ryszarda Wagnera. Krytyką włoskiego stylu operowego naraził się środowisku z Verdim na czele. Do ich pojednania doszło w roku 1873.
Arrigo Boito zmarł w Mediolanie w roku 1918.