Kontrabas Solo
Kontrabas + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Trois mélodies, Op. 7

Kompozytor: Fauré Gabriel

Instrumenty: Głos Fortepian

Tagi: Melodia Piosenka

#Aranżacje

Ścignij darmowe partytury:

Complete. 1. Après un rêve (C minor, original key) PDF 0 MBComplete. 1. Après un rêve (D minor) PDF 0 MBComplete. 2. Hymne (G major, original key) PDF 0 MBComplete. 2. Hymne (F major, transposed) PDF 0 MBComplete. 3. Barcarolle (F minor, transposed) PDF 0 MB
Complete. 1. Après un rêve (C minor, original key) PDF 0 MBComplete. 1. Après un rêve (D minor) PDF 0 MBComplete. 2. Hymne (G major, original key) PDF 0 MBComplete. 3. Barcarolle (G minor, original key) PDF 0 MB
Après un rêve (No.1). Complete Score (C minor, original key) PDF 0 MBAprès un rêve (No.1). Complete Score (D minor, transposition for high voice) PDF 0 MBAprès un rêve (No.1). Complete Score (B minor, transposition for medium voice) PDF 0 MB

Aranżacje:

Kontrabas + ...

Après un rêve (No.1). Kontrabas + Fortepian (Farid Zehar)

Inna

Après un rêve (No.1). Fortepian (Unknown)Après un rêve (No.1). Organ (Gouin, Pierre)Après un rêve (No.1). Fortepian (Justin Bird)Après un rêve (No.1). Organ (Gouin, Pierre)Après un rêve (No.1). Fortepian (Julian Clementson)
Wikipedia
Gabriel Urbain Fauré (ur. 12 maja 1845 Pamiers, zm. 4 listopada 1924 w Paryżu, pochowany na Cmentarzu Passy) – francuski kompozytor i organista.
W latach 1854-1864 studiował w szkole muzycznej L. Niedermeyera, gdzie jego profesorem gry na fortepianie był Camille Saint-Saëns, po czym został organistą w kościele St. Sauveur w Rennes; po 1870 był w Paryżu organistą kościołów St. Honore d’Eylau, St. Sulpice i od 1877 św. Magdaleny. W 1896 został na miejsce J. Masseneta profesorem kompozycji w Konserwatorium Paryskim, a w 1905 – dyrektorem tej uczelni (do 1920). Jego uczniami byli m.in. M. Ravel, Ch. Koechlin, F. Schmitt, J. Roger-Ducasse, A. Caplet, N. Boulanger, E. Vuillermoz, G. Enescu. Pod koniec życia ogłuchł.
Fauré był mistrzem małych form, stąd przewaga w jego twórczości pieśni i utworów fortepianowych. Miał ogromną inwencję melodyczną, wrażliwość harmoniczną, poczucie proporcji, nie ulegając żadnym wpływom, doprowadził swoją sztukę do klasycznej prostoty i klarowności. Zwłaszcza we Francji zdobył sobie wysoką pozycję.
Wraz z Césarem Franckiem reprezentuje narodową muzykę francuską. Prócz znakomitych pieśni i utworów fortepianowych, napisał sławną sonatę skrzypcową op. 13 i drobne liryki skrzypcowe, trio fortepianowe, dwa kwartety i kwintety fortepianowe, suitę orkiestralną, symfonię d-moll, utwory chóralne z orkiestrą, w końcu utwory religijne i mszę na 3 głosy żeńskie z organami.
Odznaczony został Legią Honorową, kolejno w stopniu kawalera (1890), oficera (1903), komandora (1910), wielkiego oficera (1920) i krzyżem wielkim (1923). Od władcy Hiszpanii otrzymał Order Izabeli Katolickiej (1908), a od księcia Monako Wielką Wstęgę Orderu św. Karola (1913).