Kontrabas Solo
Kontrabas + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy

Napój miłosny

Kompozytor: Donizetti Gaetano

Instrumenty: Głos Mixed chorus Orkiestra

Tagi: Opery Comic opera Opera buffa

#Partie
#Aranżacje

Ścignij darmowe partytury:

Complete. Complete Score PDF 24 MB
Act I PDF 23 MBAct II PDF 16 MB
Complete. Complete Score PDF 16 MB
Romanza: "Una furtiva lagrima" (tenor). Complete Score PDF 2 MB
Complete. Preliminaries - Act I PDF 14 MBComplete. Act II PDF 8 MB
Romanza: "Una furtiva lagrima" (tenor). Complete Score PDF 0 MB
Banda Score PDF 1 MB
Complete. Segmenet 3 (pp.193-231 + 9 pp.) PDF 66 MB
Complete. Segment 3 (pp.193-245) PDF 59 MB

Partie dla:

Kontrabas
WszystkieWiolonczelaTrąbkaSkrzypceRógPuzonObójKotłyKlarnetHarfaFletFagotCynkBass tromboneAltówka

Aranżacje:

Inna

Selections. Wind quintet (John Robertson)Una furtiva lagrima. Wiolonczela + Altówka + Skrzypce(2) (Igor Osses)Selections. Fortepian (Truzzi, Luigi)Overture. Piano four hands (Unknown)Barcarole "Io son ricco e tu sei bella" (Act II, sc.1). Fortepian (Kinkel, Charles)Complete. Głos (Daniel Llewelyn James)Complete. Fortepian (Unknown)
Wikipedia
Napój miłosny (tytuł oryginalny L’elisir d’amore) – opera komiczna w 2 aktach, włoskiego kompozytora Gaetano Donizettiego z librettem Felice Romani.
poza tym: notariusz, wieśniacy i wieśniaczki, żołnierze, orkiestra wojskowa
Enrico Caruso, 1911
Akcja rozgrywa się około roku 1815. Opera przedstawia perypetie miłosne biednego wieśniaka Nemorina, który stara się o względy pięknej Adiny. Ona wyśmiewa jego stałość i tłumaczy mu, że jest zbyt zmienna i kapryśna, żeby kogokolwiek pokochać na całe życie. Gdy do wsi przybywają żołnierze, ich dowódca, zarozumiały sierżant Belcore oświadcza się dziewczynie, doprowadzając tym Nemorina do rozpaczy. Aby zdobyć jej przychylność, kupuje u wędrownego znachora Dulcamary napój miłosny, mający zapewnić mu powodzenie u dziewcząt, w rzeczywistości jest to zwykła butelka wina. Pozorna obojętność Nemorina doprowadza Adinę do przyjęcia oświadczyn sierżanta. Nemorino, aby zdobyć pieniądze na następną butelkę napoju miłosnego, zaciąga się do wojska. Nemorino jeszcze nie wie, że umarł jego bogaty wuj, zostawiając mu spadek. Jednak dowiadują się o tym miejscowe dziewczęta i zaczynają okazywać młodzieńcowi względy. On przypisuje to działaniu magicznego napoju. Kiedy Adina dowiaduje się, że Nemorino zaciągnął się do wojska z miłości do niej, oddaje pieniądze sierżantowi i przestaje ukrywać swoje uczucia. W finale Dulcamara sprzedaje wszystkim swój napój miłosny, który okazał się tak skuteczny.
Prapremiera odbyła się w Mediolanie, w Teatro della Canobbiana, 12 maja 1832. Premiera polska miała miejsce we Lwowie, w Teatrze Miejskim, 10 marca 1838
Sławne arie i melodie: