Kontrabas Solo
Kontrabas + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Fidelio

Kompozytor: Beethoven Ludwig van

Instrumenty: Głos Mixed chorus Orkiestra

Tagi: Opery

#Partie
#Aranżacje

Ścignij darmowe partytury:

Complete. Overture and Act 1 PDF 25 MBComplete. Act 2 PDF 19 MB
Complete. Complete Score PDF 48 MB
1805 version, 3 acts - Leonore. Complete Score PDF 19 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 12 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 51 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 12 MB
Overture. Complete Score PDF 0 MB
1814 version, 2 acts. Color cover PDF 0 MB1814 version, 2 acts. Title page, preliminaries, Leonore Overtures 1, 2 PDF 3 MB1814 version, 2 acts. Act 1 (including Fidelio Overture) PDF 9 MB1814 version, 2 acts. Act 2 PDF 6 MB
Complete. Complete Score (black and white) PDF 40 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 23 MB1814 version, 2 acts. Act 1 PDF 9 MB1814 version, 2 acts. Act 2 PDF 7 MB
Overture. Complete Score PDF 3 MBOverture. Complete Score PDF 2 MB
1805 version, 3 acts - Leonore. Complete Score PDF 13 MB
Overture. Complete Score PDF 5 MB
Complete. Act 1 PDF 6 MB
Act 1. Finale: "O welche Lust, in freier Luft" (Prisoners' Chorus). "Oh What Delight" PDF 0 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 11 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score (300 dpi) PDF 51 MB
Overture. Complete Score PDF 10 MB
1814 version, 2 acts. Complete Score PDF 22 MB
Overture. Complete Score PDF 34 MB
1814 version, 2 acts. Title Page, Index and Recitatives (in Russian) PDF 2 MB1814 version, 2 acts. Overture PDF 8 MB

Partie dla:

Kontrabas
WszystkieWiolonczelaTrąbkaSkrzypceSaksofon altowyRógPuzonObójKotłyKlarnetFletFagotAltówka

Aranżacje:

Inna

Complete. Fortepian (Unknown)Quartett: Mir ist so wunderbar. For 3 Woodwinds (Berrocal). (Joseba Berrocal)Complete. Fortepian (Unknown)Complete. Piano four hands (Unknown)Overture. Fortepian (Unknown)Overture. Fortepian(2) (Franz Xaver Chwatal)Act I, No.6 March. Gitara + Mandolina(3) (Kollmaneck, Ferdinand)Overture. Fisharmonia + Fortepian + Skrzypce (Wilhelm von Lenz)Overture. Fortepian(2) (Rösler, Gustav)Act I, No.6 March. Fortepian(2) (Carl Burchard)Overture. Piano four hands (Kleinmichel, Richard)Complete. Piano four hands (Unknown)Complete. Fortepian (Unknown)Overture. Orkiestra (Leopold Weninger)
Wikipedia
Fidelio – dwuaktowa (w pierwszej wersji z 1805 trzyaktowa) opera z muzyką Ludwiga van Beethovena oraz librettem Josepha Sonnleithnera poprawionym w roku 1806 przez Stephana von Breuninga a następnie w 1814 przez Georga Friedricha Treitschkego.
Miejsce akcji: Hiszpania - okolice Sewilli, więzienie.
Opera opowiada historię dwojga małżonków, Leonory i Florestana. Don Florestan, dwa lata przed rozpoczęciem akcji dzieła, odkrył nadużycia naczelnika więzienia, don Pizarra. Pizarro zdołał jednak utrzymać się na stanowisku i wtrącił Florestana do lochu. Słuch po Florestanie zaginął; jego żona, Leonora, nie może pogodzić się z tym, że nie wie niczego o losie męża; zatrudnia się zatem (w męskim przebraniu, jako młodzieniec Fidelio) u więziennego dozorcy, Rocca. Ma nadzieję zdobyć tą drogą informacje o zaginionym Florestanie i - jeśli ten żyje - uwolnić go. Ku utrapieniu Leonory, w jej męskim "wcieleniu" zakochuje się Marcelina, córka Rocca. Martwi to także młodego odźwiernego, Jaquina, który dotąd zajmował pierwsze miejsce w sercu Marceliny (duet "Jetzt, Schätzchen, jetzt sind wir allein!"). Sytuację komplikuje dodatkowo fakt, że Rocco polubił Fidelia i pragnie oddać mu rękę córki; Leonora musi grać na zwłokę.
Tymczasem don Pizarro otrzymuje od zaufanego człowieka wiadomość, że minister, don Fernando, zamierza przybyć do niego nazajutrz z niezapowiedzianą wizytacją więzienia. Obawiając się wyjawienia niekorzystnych dla niego faktów, Pizarro postanawia zlikwidować Florestana (aria "Ha! Welch' ein Augenblick!"). W swój niegodziwy plan wtajemnicza Rocca (duet "Jetzt, Alter, jetzt hat es Eile!"), który ma pomóc mu w jego realizacji, udając się do podziemi i przygotowując grób w zawalonej gruzem studni; gdy grób będzie gotowy, Pizarro osobiście zejdzie do lochów i zamorduje niewygodnego świadka. Rozkazuje kapitanowi, by z wieży dano sygnał, kiedy tylko na drodze pojawi się nadjeżdżający minister.
Leonorze udaje się skłonić Rocca, by zabrał ją ze sobą do podziemi. Wszystko zdaje się przebiegać zgodnie z planem Pizarra, lecz w decydującym momencie Leonora rozbraja złego naczelnika i ujawnia swoją prawdziwą tożsamość (kwartet "Er sterbe!"). Nagle, niczym głos wyzwolenia, rozlega się czysty dźwięk trąbki - Florestan jest uratowany. Małżonkowie nie posiadają się z radości (ekstatyczny duet "O, namenlose Freude!").
Na miejsce zdarzeń przyjeżdża don Fernando. Rozpoznaje we Florestanie swojego dawnego przyjaciela, o którym sądził, że już dawno nie żyje; przywraca mu wolność, a okrutny Pizzaro zostanie ukarany. Wszyscy zgromadzeni śpiewają hymn opiewający potęgę miłości małżeńskiej ("Wer ein holdes Weib errungen").
Libretto oparte zostało na tekście Bouilly'ego z wcześniejszej francuskiej opery Léonore, ou l'amour conjugal (Leonora albo miłość małżeńska) z muzyką P. Gaveaux, F. Paëra i S. Mayra.
Beethoven napisał do tej opery aż cztery uwertury. Pierwsze trzy (znane pod nazwą Leonora, podobnie jak pierwsze dwie wersje samej opery) powstawały w latach 1804-1806. Ostatnia (już jako Fidelio) została napisana w 1814 roku. Pierwsze wykonanie opery w 1805 roku w Theater an der Wien w Wiedniu. Nie spotkało się z przychylnością widzów i krytyki. Dopiero wykonanie w 1814 roku, zarówno dzięki zmianom poczynionym przez kompozytora, jak i za sprawą odtwórczyni roli Marceliny, Wilhelminy Schröder-Devrient, odniosło zasłużony sukces. Jest to jedyna opera Ludwiga van Beethovena, choć kompozytor nosił się przez pewien czas z zamiarem napisania także innych.