Kompozytorzy
Switch to English

Menuet and Gavotte, Op.4 (Menuet i Gavotte, Op.4)

Kompozytor: Merikanto Oskar

Instrumenty: Fortepian

Tagi: Menuet Taniec Gawot

Ścignij darmowe partytury:

Complete Score PDF 0 MBColor Cover PDF 1 MB
Wikipedia
Oskar Merikanto (ur. 5 sierpnia 1868 w Helsinkach, zm. 17 lutego 1924 w Hausjärvi) – fiński kompozytor, pianista, dyrygent, pedagog. Stał się jednym z najbardziej znanych fińskich kompozytorów. Jeden z założycieli Opery Narodowej w Helsinkach. Wniósł znaczący wkład w rozwój muzyki kościelnej w Finlandii oraz w spektakle operowe.
Był synem Fransa Ferdinanda Kanto z Jalasjärvi, który dostał szwedzkie nazwisko Mattsson, kiedy wstąpił do fińskiej armii. Zmienił je w 1882 roku na Merikanto (Meri znaczy „morze” i odnosi się do jego podróży z Vaasa do Helsinek; Kanto odnosi się zaś do jego początków z majątku Kanto w fińskojęzycznym regionie Ostrobothnia).
W latach 1887–1888 Merikanto studiował muzykę w Konserwatorium w Lipsku. Do tego czasu był już aktywny jako kompozytor, z licznymi utworami fortepianowymi na swoim koncie, w tym Fantazją na cztery ręce (1885), a także utworami na organy i różnymi piosenkami. Zakończył studia w Berlinie w latach 1890–1891.
W roku 1891 został wybrany pierwszym organistą kościoła w Johannes, gdzie pracował aż do śmierci. Pracę tą dostał z powodu zgonu poprzedniego organisty oraz referencji uzyskanych dzięki nauce muzyki w szkole w Nursing.
Jako kompozytor Merikanto jest najbardziej znany ze swoich solowych piosenek. Jego piosenki charakteryzują się narodowym charakterem i chwytliwymi melodiami. Był pierwszym fińskim kompozytorem, który konsekwentnie komponował muzykę do tekstów poezji fińskiej.
W 1893 roku urodził się jego syn Aarre. W 1898 roku Oskar napisał operę Pohjan neiti, ale nie była wystawiona do 1908 roku. Od początku XX wieku Merikanto pracował nad promocją opery w Finlandii, prowadząc i aranżując wiele poważnych spektakli. Merikanto pozostawał dość aktywny w kompozycji przez całe życie. Jedno z jego najbardziej popularnych dzieł hymn Dziękuję Ci, Panie! odniosło dość duży sukces. Było to jedno z jego ostatnich dzieł.
Merikanto zmarł w Hausjärvi-Oitti 17 lutego 1924 r. Został pochowany w rodzinnej mogile, później dołączono do niego ciała syna i wnuka.
Żonaty był z Liisą Häyrynen. Jego syn Aarre Merikanto to również znany kompozytor. Jego wnukiem był rzeźbiarz Ukri Merikanto.