Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Johann Peter Emilius Hartmann

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
według popularności

#

2 Piano Pieces, DF 382 Pièces caractéristiques, Op.253 Genre Pieces, HartW 693 Piano Pieces, DF 303 Piano Pieces, Op.384 Piano Pieces, DF 376 Character Pieces, Op.506 Gesänge, Op.136 Pieces in Song Form, Op.376 Sange af B. S. Ingemann, Op.458 Sketches, Op.31

A

Aftenstemning, HartW 113Albumsblad, HartW 99Albumsblad, HW 49Andantino med Variationer

B

Bellmanske Billeder. Menuetter, HW 45

C

Canzonetta, HartW 71Capriccio (Kaprys)Caprices, Op.18

D

Den 20de Januar 1848, HW 38

E

Efter Motiv af en svensk Folkevise, HW 50

F

Fantasy Piece, HartW 114Fantasy Piece, HartW 118Fantasy Pieces, Op.54Flute Sonata, Op.1Foran Sydens Kloster

G

Gamle Minder, HartW 75Grand Vals, HartW 63

H

Hamborger-Skotsk, HartW 73Hartmann-Album (Hartmann-albumu)

I

I en Stambog, HW 55I Folkevise-Tone, HW 48Impromptu Waltz for Emma and Clara, HW 46aIndfald, HartW 77Introduction and Andantino religioso, Op.26

J

Julehilsen

K

Klaverstykker fra ældre og nyere Tid, Op.74

L

Langsom Menuet, HW 39Langsom Vals, HW 36

M

March, HW 56Minder fra hauserplads, HW 46b

N

Novelette in 6 Little Pieces, Op.55

O

Om Foraaret, HW 34

P

Phantasy, Op.7Piano Piece, HartW 67Piano Piece, HW 40Piano Sonata in A minor, Op.80Piano Sonata in D minor, Op.34Piano Sonata in F major, HartW 98Piano Sonata in G minor, HartW 94Piano Sonatina in G major, HartW 103Piano WorksPieces for Johan Peter Hartmann, HW 53Polkamæssig, HW 42

R

Rondeaux brillants, Op.6

S

Sct. Hansaften Vals, HW 43Sjællandsk Reel, HW 44Song without Words, HartW 84Stambogsblad No 1, HW 51Stambogsblad No 2, HW 52Stambogsblad, HW 37Stambogsblad, HW 46Studies and Novelettes, Op.65Suite for Piano and Violin, Op.66 (Suita na fortepian i skrzypce, Op.66)Svanerne. Humoreske, HW 54Svensk Hjemvee Sommeren 1848

T

Theme and 14 Variations, HartW 123Theme and Variations (Temat i Wariacje)

V

Vinteren, HW 35Violin Sonata No.1, Op.8 (Skrzypce Sonata nr 1, Op.8)Violin Sonata No.2, Op.39Violin Sonata No.3, Op.83 (Skrzypce Sonata No.3, Op.83)

É

Études instructives, Op.53

Aranżacje dla: Fortepian

Hakon Jarl, Op.40Liden Kirsten, Op.44 (Liden Kirsten, op.44)Moderato LugubreThrymskviden, Op.67Valkyrien, Op.62
Wikipedia
Johann Peter Emilius Hartmann (ur. 14 maja 1805 w Kopenhadze, zm. 10 marca 1900 tamże) – duński kompozytor, dyrygent i organista.
Syn Augusta Wilhelma Hartmanna (1775–1850), skrzypka w kapeli królewskiej. Uczył się od ojca gry na fortepianie, skrzypcach i organach. Zgodnie z wolą rodziców ukończył studia prawnicze (1822–1828) na Uniwersytecie Kopenhaskim, po czym do 1870 roku pracował jako członek dworskiej komisji werbunkowej. W 1824 roku objął posadę organisty kościoła garnizonowego w Kopenhadze, następnie od 1843 roku do końca życia był organistą kopenhaskiej katedry NMP.
W latach 1827–1842 był wykładowcą konserwatorium Siboniego w Kopenhadze. Współzałożyciel i wykładowca utworzonego w 1866 roku Królewskiego Duńskiego Konserwatorium Muzycznego, którym zarządzał wspólnie z N.W. Gadem i H.S. Paullim. Był także współzałożycielem towarzystwa muzycznego Musikforening, w latach 1839–1892 był jego przewodniczącym, odgrywając wiodącą rolę w życiu muzycznym Kopenhagi. Działał także w studenckim towarzystwie muzycznym Studentersangforeningen, od 1858 roku pełniąc funkcję jego prezesa. W 1874 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Kopenhaskiego.
Wielokrotnie odbywał podróże zagraniczne, odwiedził Niemcy, Szwajcarię, Austrię i Francję. W Berlinie poznał Franza Berwalda i Clarę Wieck, w Lipsku natomiast Felixa Mendelssohna i Roberta Schumanna. Wywarł wielkie wrażenie na Schumannie, który zamieszczał przez lata recenzje utworów Hartmanna na łamach Neue Zeitschrift für Musik. W 1843 roku Sonatą op. 34 zajął III miejsce w konkursie na sonatę fortepianową, ogłoszonym przez Norddeutscher Musikverein.
Jego syn Emil Hartmann także został kompozytorem, córka Sophie wyszła natomiast za mąż za Nielsa Wilhelma Gadego.
Był najważniejszym obok Nielsa Wilhelma Gadego przedstawicielem duńskiego życia muzycznego XIX wieku. Jego twórczość, choć zdominowana przez utwory wokalno-instrumentalne, obejmuje wszystkie gatunki muzyczne. We wczesnym okresie nawiązywał do tradycji klasycystycznych, później jego muzyka nabrała charakteru romantycznego, z silnym wpływem elementów narodowych (zainteresowanie tematyką staroskandynawskich sag i mitów). Twórczość Hartmanna zdobyła sobie dużą popularność w Danii, w innych krajach była jednak mało znana.
(na podstawie materiałów źródłowych)