Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Teodor Leszetycki

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

alfabetem
Contes de jeunesse, Op.46Andante finale de 'Lucia di Lammermoor', Op.132 Arabesques, Op.45 (2 Arabeski, Op.45)2 Pieces, Op.2 (2 Sztuki, Op.2)3 Etudes caractéristiques, Op.41 (3 Etiudy zapewnia, Op.41)Souvenirs d'Italie, Op.39 (Wspomnienia z Włoch, op.39)Les adieux, Op.14À la campagne, Op.402 Pieces, Op.35 (2 Sztuki, op.35)6 Méditations, Op.19Nocturne No.2, Op.12 (Nokturn nr 2, op.12)2 Pieces, Op.43 (2 Sztuki, Op.43)4 Pieces, Op.36 (4 sztuki, Op.36)Valse chromatique, Op.22 (Chromatyczna Waltz op.22)3 Pieces, Op.482 Preludes, Op.49 (2 Preludia op.49)2 Mazurkas, Op.24 (2 Mazurki Op.24)Pastels, Op.44 (Pastele, op.44)Souvenir de St. Pétersbourg, Op.15Chant des pêcheurs2 Pieces, Op.31 (2 Sztuki, op.31)3 Lieder, Op.306 Improvisations, Op.112 Morceaux, Op.42Perpetuum Mobile, Op.20Filigrane-Polka, Op.232 Morceaux, Op.47Souvenir de Venise, Op.42 Mazurkas, Op.8 (2 Mazurki Op.8)
Wikipedia
Teodor Leszetycki, niem. Theodor Leschetizky (ur. 22 czerwca 1830 w Łańcucie, zm. 14 listopada 1915 w Dreźnie) – polski pianista, kompozytor i pedagog. Powołany przez Antona Rubinsteina do nowo założonego Konserwatorium w Petersburgu w 1864 roku, wykształcił tam wielu sławnych pianistów.
Naukę muzyki rozpoczął, mając pięć lat. W roku 1839, w wieku dziewięciu lat, debiutował jako pianista we Lwowie z miejscową orkiestrą, prowadzoną przez Franza Xavera Mozarta. W 1841 rodzina Leszetyckich wyjechała do Wiednia, gdzie Teodor kontynuował naukę gry na fortepianie u Carla Czernego i kompozycji u Simona Sechtera; studiował też filozofię na Uniwersytecie Wiedeńskim. Dawał koncerty w Rosji, Niemczech i Anglii jako pianista i dyrygent.
W 1878 wrócił do Wiednia. Zamieszkał w zachowanej do dziś obszernej willi w dzielnicy Währing, przy Weimarerstrasse 60. Na jej frontowej ścianie widnieje tablica pamiątkowa o treści: Dieses Haus war von 1881–1915 das Heim des Klaviervirtuosen und Musikpädagogen Professor Theodor Leschetizky.
Leszetycki był wybitnym pedagogiem, jego uczniami byli m.in. Ignacy Jan Paderewski, Henryk Melcer-Szczawiński, Antonina Szukiewicz, Artur Schnabel, Ignacy Friedman, Ossip Gabrilowitsch, Elly Ney, Mieczysław Horszowski, Benno Moisewitsch, Paul Wittgenstein, Richard Buhlig i Mark Hambourg. Paderewski o pedagogice Leszetyckiego wypowiadał się w następujący sposób: „Nie znałem i do dziś dnia nie znam nikogo, kto by mu dorównał. Nikt absolutnie nie może się z nim porównywać. Jako pedagog – olbrzym, wobec którego wszyscy inni są tylko karłami”.
Zajmował się także kompozycją, napisał ponad pięćdziesiąt większych utworów fortepianowych, dwie opery: Bracia Marco i Pierwsza Zmarszczka, koncert fortepianowy oraz kilkaset miniatur fortepianowych.
Pochowany w grobie honorowym na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.