Kompozytorzy
Switch to English

Frederick Converse

Orkiestra
Głos
Fortepian
Mixed chorus
Wiolonczela
Skrzypce
Baryton
Flet
Obój
Klarnet
Poemat symfoniczny
Sonata
Piece
Choruses
Opery
Adagio
Romance
Sacred choruses
Religious music
Ballada
według popularności
Adagio (Powiedzenie)Cello SonataEndymion's Narrative, Op.10 (Endymion Opowiadanie, Op.10)Festival of Pan, Op.9 (Festiwal Pan, op.9)Job, Op.24 (Praca, Op.24)La belle dame sans merci, Op.12 (La Belle Dame Sans dziękuję, op.12)Masque of St. Louis (Masque of St Louis)Night and Day, Op.11 (Dzień i noc, op.11)Ormazd, Op.30Silent Noon (Cicha Noon)String Quartet, Op.18 (Kwartet smyczkowy, Op.18)The Answer of the Stars (Odpowiedz z Gwiazdami)The Mystic Trumpeter, Op.19 (Mystic Trumpeter, op.19)The Peace Pipe (Rura Pokoju)The Pipe of Desire, Op.21 (Rura z Berlinem, op.21)The Sacrifice, Op.27 (Ofiara, op.27)Valzer poetici, Op.5Violin Concerto, Op.13Violin Sonata, Op.1 (Sonata skrzypcowa, Op.1)
Wikipedia
Frederick Shepherd Converse (ur. 5 stycznia 1871 w Newton w stanie Massachusetts, zm. 8 czerwca 1940 w Westwood w stanie Massachusetts) – amerykański kompozytor i pedagog.
W latach 1889–1893 studiował na Uniwersytecie Harvarda u Johna Knowlesa Paine’a. Od 1894 do 1896 roku kształcił się w Bostonie u Carla Baermanna i George’a Whitefielda Chadwicka. Między 1896 a 1898 rokiem przebywał w Monachium, gdzie był uczniem Josefa Rheinbergera. Był wykładowcą New England Conservatory of Music (1900–1902) i Harvard College (1903–1907). W 1907 roku zrezygnował z działalności pedagogicznej, poświęcając się komponowaniu. W 1920 roku powrócił do zawodu nauczyciela, obejmując kierownictwo wydziału teorii w New England Conservatory of Music. W latach 1931–1938 był dziekanem tej uczelni.
Od 1908 do 1914 roku był wiceprzewodniczącym Boston Opera Company. Otrzymał David Bispham Medal (1926) oraz doktorat honoris causa Uniwersytetu Bostońskiego (1933). Od 1937 roku był członkiem American Academy of Arts and Letters.
W swojej muzyce nawiązywał początkowo do wzorców późnoromantycznych (Richard Wagner, Richard Strauss). Później w jego twórczości ujawniają się różne wpływy, np. inspirowany Pacific 231 Arthura Honeggera utwór Flivver Ten Million, ilustrujący losy 10-milionowego samochodu z fabryki Forda. Uprawiał głównie twórczość operową i orkiestrową. W swoich dziełach scenicznych poruszał tematykę miłosną, baśniową i społeczną. Jego opera The Pipe of Desire była pierwszą operą amerykańską wystawioną w Metropolitan Opera (1910).
(na podstawie materiałów źródłowych)