Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Ferruccio Busoni

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
według popularności

#

2 Lieder, BV 2022 Tanzstücke, Op.30a, BV 235a24 Preludes, Op.37, BV 181 (24 Preludia op.37, BV 181)3 Albumblätter, BV 2893 Morceaux, BV 1973 Pezzi nello stile antico, Op.10, BV 1594 Bagatellen, Op.28 (4 Bagatellen, op.28)5 Kurze Stücke, BV 296 (5 krótkich utworów, BV 296)5 Pieces, Op.3, BV 71 (5 sztuk, op.3, BV 71)6 Études, Op.16, BV 203 (6 Etiud op.16, BV 203)6 Stücke, Op.33b, BV 241

A

Album vocale, BV 114Albumblatt, BV 272An die Jugend (Die Jugend)

B

Ballettszene No.2, Op.20, BV 209 (Ballettszene nr 2, Op.20, BV 209)

C

Canonic Variations & Fugue in C minor, BV B40

D

Danze antiche, Op.11 (Tańce, op.11 antyczne)Des Sängers Fluch, Op.39, BV 98 (Des Sangers Fluch, op.39, BV 98)Duettino concertante nach Mozart, BV B 88 (Duettino Koncert nach Mozart, BV B 88)

E

Elegie in E-flat major, BV 286 (Elegie w E-dur, BV 286)Elegien, BV 249

F

Fantasia contrappuntistica, BV 256 (Fantasy kontrapunktowy BV 256)Fantasia nach J.S. Bach, BV 253Fantasia, Adagio e Fuga, BV B 37 (Fantazja, Adagio e Fuga, BV B 37)Fantasie, Fuge, Andante und Scherzo, BV B 42 (Fantasy, fuga, Andante i Scherzo, BV B 42)Finnländische Volksweisen, Op.27, BV 227 (Utwory Finn ludowe, op.27, BV 227)

I

Improvisation über Bachs Chorallied "Wie wohl ist mir", BV 271 (Improwizacja na Bacha chorał piosenki "Jak dobrze jest ja," BV 271)Indianische Fantasie, Op.44, BV 264 (Indianische Fantasie, op.44, BV 264)Indianisches Tagebuch I, BV 267 (Indian Pamiętnik I BV 267)

K

KlavierübungKlavierübung in 5 TeilenKleine Suite, Op.23, BV 215 (Kleine Suite, op.23, BV 215)Konzertstück, Op.31a, BV 236

L

Lied des BranderLied des Unmuts

M

Macchiette medioevali, Op.33, BV 194Minuetto, Op.14, BV 77 (Minuetto, op.14, BV 77)

N

Nuit de Noël, BV 251 (Święta noc, BV 251)

P

Perpetuum mobile, BV 293Piano Concerto (Koncert fortepianowy)Piano Sonata in F minor, BV 204Piano Sonata, Op.8, BV 61 (Sonata fortepianowa, Op.8, BV 61)Prélude et étude en arpèges, BV 297 (Preludium i badania pasaże, BV 297)

R

Racconti fantastici, Op.12, BV 100 (Fantastyczne opowieści, op.12, BV 100)

S

Schlechter Trost (Słabe pocieszenie)Serenata, Op.34, BV 196 (Serenata, op.34, BV 196)Sonatina No.1, BV 257 (Sonatina nr 1, BV 257)Sonatina No.2, BV 259 (Sonatina nr 2, BV 259)Sonatina No.3, BV 268Sonatina No.4, BV 274 (Sonatina nr 4, BV 274)Sonatina No.5, BV 280Sonatina No.6, BV 284 (Sonatina nr 6, BV 284)

T

Toccata, BV 287Trascrizione di concerto sopra motivi dell’opera 'Merlino', BV B 55 (Transkrypcja powyżej powodów koncertowej opery "Merlin", BV B 55)

U

Una festa di villaggio, Op.9, BV 185 (Święto wsi, op.9, BV 185)

V

Variationen und Fuge in freier Form, BV 213 (Variationen und Fuge w freier formularzu, BV 213)Vierte Ballettszene, Op.33a, BV 238Violin Sonata No.1, Op.29, BV 234 (Skrzypce Sonata nr 1, Op.29, BV 234)Violin Sonata No.2, Op.36a, BV 244 (Skrzypce Sonata nr 2, Op.36a, BV 244)

É

Étude en forme de variations, Op.17, BV 206 (Etude en Forme de odmiany, Op.17, BV 206)

Aranżacje dla: Fortepian

Concertino, Op.48, BV 276Divertimento, Op.52, BV 285 (Zabawa, op.52, BV 285)Elegie in E-flat major, BV 286 (Elegie w E-dur, BV 286)Fantasia contrappuntistica, BV 256 (Fantasy kontrapunktowy BV 256)Indianische Fantasie, Op.44, BV 264 (Indianische Fantasie, op.44, BV 264)Konzertstück, Op.31a, BV 236Tanzwalzer, Op.53, BV 288Violin Concerto, Op.35a, BV 243 (Koncert skrzypcowy, Op.35a, BV 243)Zigeunerlied, BV 295
Wikipedia
Ferruccio Busoni (ur. 1 kwietnia 1866 w Empoli, zm. 27 lipca 1924 w Berlinie) – włoski kompozytor, pianista, dyrygent i pedagog.
Urodził się w Empoli w Toskanii jako Dante Michelangelo Benvenuto Ferruccio Busoni, jako jedynak. Jego rodzice byli profesjonalnymi muzykami: matka (Włoszka) – pianistką, ojciec – klarnecistą. W czasie jego dzieciństwa często podróżowali.
Busoni zadebiutował w wieku siedmiu lat jako pianista, występując ze swymi rodzicami. Parę lat później grał niektóre własne kompozycje w Wiedniu, gdzie spotkał i usłyszał muzykę Franza Liszta, Johannesa Brahmsa i Antona Rubinsteina.
Busoni przez krótki czas uczył się w Grazu pod kierunkiem Wilhelma Mayera. Mayerowi pomagał Wilhelm Kienzl, który umożliwił 12-letniemu Busoniemu dyrygowanie swej własnej kompozycji Stabat Mater. W roku 1888 w Helsinkach, poznał swą przyszłą żonę – Gerdę Sjöstrand, córkę szwedzkiego rzeźbiarza Carla Eneasa Sjöstranda i nawiązał przyjaźń życia z Sibeliusem. W roku 1890 w Konkursie Antona Rubinsteina zdobył I nagrodę za Konzertstück na fortepian i orkiestrę, Op. 31a. W roku 1890 był nauczycielem w Moskwie. Od 1891 do 1894 podróżował po USA jako pianista-wirtuoz.
W roku 1894 zamieszkał w Berlinie, dając tam serię koncertów zarówno jako pianista, jak i kompozytor. Promował głównie muzykę współczesną. Kontynuował także nauczanie w Weimarze, Wiedniu i Bazylei, jego uczniem był Egon Petri. Styl jego pianistyki i filozofia muzyki wpłynęły m.in. na Claudia Arrau.
W roku 1907 napisał Zarys nowej estetyki muzyki przepowiadając muzykę przyszłości, w której możliwe będą podziały oktawy inne niż na tradycyjne 12 półtonów, a także wykorzystanie instrumentów elektrycznych. Jego filozofia głosząca, że "Muzyka urodziła się wolna; i wygrać tę wolność to jej przeznaczenie", mocno wpłynęła na jego uczniów Luigiego Russola, Percy Graingera oraz Edgara Varèse'a, z których wszyscy odegrali zauważalne role w muzyce XX wieku.
Podczas I wojny światowej Busoni mieszkał najpierw w Bolonii, gdzie kierował konserwatorium, a później w Zurychu. Odmawiał występowania w krajach biorących udział w wojnie. W 1920 roku wrócił do Berlina, gdzie prowadził zajęcia z kompozycji. Miał kilku uczniów, którzy później zdobyli sławę, między innymi Kurta Weilla, Edgara Varèse'a i Stefana Wolpego.
Busoni zmarł w Berlinie na chorobę nerek. Został pochowany w Städtischer Friedhof III, Berlin-Schöneberg, Stubenrauchstraße 43-45. Zachowało się kilka rejestracji fonograficznych oraz pianolowych jego wykonań. Kompozycje Busoniego były zapomniane przez wiele lat po jego śmierci, został zapamiętany raczej jako wielki wirtuoz i autor fortepianowych aranżacji muzyki Bacha. W latach 80. XX wieku nastąpił pewien renesans zainteresowania jego kompozycjami.