Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Ferruccio Busoni

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
alfabetem
KlavierübungKlavierübung in 5 TeilenPiano Concerto (Koncert fortepianowy)Elegien, BV 249Elegie in E-flat major, BV 286 (Elegie w E-dur, BV 286)6 Études, Op.16, BV 203 (6 Etiud op.16, BV 203)Fantasia contrappuntistica, BV 256 (Fantasy kontrapunktowy BV 256)Sonatina No.6, BV 284 (Sonatina nr 6, BV 284)Toccata, BV 287An die Jugend (Die Jugend)Fantasia, Adagio e Fuga, BV B 37 (Fantazja, Adagio e Fuga, BV B 37)Duettino concertante nach Mozart, BV B 88 (Duettino Koncert nach Mozart, BV B 88)Indianisches Tagebuch I, BV 267 (Indian Pamiętnik I BV 267)24 Preludes, Op.37, BV 181 (24 Preludia op.37, BV 181)Variationen und Fuge in freier Form, BV 213 (Variationen und Fuge w freier formularzu, BV 213)Fantasia nach J.S. Bach, BV 2536 Stücke, Op.33b, BV 241Sonatina No.1, BV 257 (Sonatina nr 1, BV 257)Finnländische Volksweisen, Op.27, BV 227 (Utwory Finn ludowe, op.27, BV 227)Sonatina No.2, BV 259 (Sonatina nr 2, BV 259)Albumblatt, BV 272Danze antiche, Op.11 (Tańce, op.11 antyczne)3 Albumblätter, BV 289Perpetuum mobile, BV 2934 Bagatellen, Op.28 (4 Bagatellen, op.28)Sonatina No.5, BV 280Sonatina No.4, BV 274 (Sonatina nr 4, BV 274)Prélude et étude en arpèges, BV 297 (Preludium i badania pasaże, BV 297)Improvisation über Bachs Chorallied "Wie wohl ist mir", BV 271 (Improwizacja na Bacha chorał piosenki "Jak dobrze jest ja," BV 271)Kleine Suite, Op.23, BV 215 (Kleine Suite, op.23, BV 215)Violin Sonata No.2, Op.36a, BV 244 (Skrzypce Sonata nr 2, Op.36a, BV 244)Nuit de Noël, BV 251 (Święta noc, BV 251)Sonatina No.3, BV 268Étude en forme de variations, Op.17, BV 206 (Etude en Forme de odmiany, Op.17, BV 206)5 Pieces, Op.3, BV 71 (5 sztuk, op.3, BV 71)Violin Sonata No.1, Op.29, BV 234 (Skrzypce Sonata nr 1, Op.29, BV 234)Fantasie, Fuge, Andante und Scherzo, BV B 42 (Fantasy, fuga, Andante i Scherzo, BV B 42)3 Morceaux, BV 1975 Kurze Stücke, BV 296 (5 krótkich utworów, BV 296)Piano Sonata, Op.8, BV 61 (Sonata fortepianowa, Op.8, BV 61)2 Lieder, BV 202Serenata, Op.34, BV 196 (Serenata, op.34, BV 196)Vierte Ballettszene, Op.33a, BV 238Macchiette medioevali, Op.33, BV 194Minuetto, Op.14, BV 77 (Minuetto, op.14, BV 77)Una festa di villaggio, Op.9, BV 185 (Święto wsi, op.9, BV 185)2 Tanzstücke, Op.30a, BV 235aKonzertstück, Op.31a, BV 236Trascrizione di concerto sopra motivi dell’opera 'Merlino', BV B 55 (Transkrypcja powyżej powodów koncertowej opery "Merlin", BV B 55)3 Pezzi nello stile antico, Op.10, BV 159Des Sängers Fluch, Op.39, BV 98 (Des Sangers Fluch, op.39, BV 98)Ballettszene No.2, Op.20, BV 209 (Ballettszene nr 2, Op.20, BV 209)Piano Sonata in F minor, BV 204Indianische Fantasie, Op.44, BV 264 (Indianische Fantasie, op.44, BV 264)Album vocale, BV 114Canonic Variations & Fugue in C minor, BV B40Schlechter Trost (Słabe pocieszenie)Racconti fantastici, Op.12, BV 100 (Fantastyczne opowieści, op.12, BV 100)Lied des BranderLied des Unmuts

Aranżacje dla: Fortepian

Elegie in E-flat major, BV 286 (Elegie w E-dur, BV 286)Fantasia contrappuntistica, BV 256 (Fantasy kontrapunktowy BV 256)Concertino, Op.48, BV 276Divertimento, Op.52, BV 285 (Zabawa, op.52, BV 285)Violin Concerto, Op.35a, BV 243 (Koncert skrzypcowy, Op.35a, BV 243)Tanzwalzer, Op.53, BV 288Konzertstück, Op.31a, BV 236Indianische Fantasie, Op.44, BV 264 (Indianische Fantasie, op.44, BV 264)Zigeunerlied, BV 295
Wikipedia
Ferruccio Busoni (ur. 1 kwietnia 1866 w Empoli, zm. 27 lipca 1924 w Berlinie) – włoski kompozytor, pianista, dyrygent i pedagog.
Urodził się w Empoli w Toskanii jako Dante Michelangelo Benvenuto Ferruccio Busoni, jako jedynak. Jego rodzice byli profesjonalnymi muzykami: matka (Włoszka) – pianistką, ojciec – klarnecistą. W czasie jego dzieciństwa często podróżowali.
Busoni zadebiutował w wieku siedmiu lat jako pianista, występując ze swymi rodzicami. Parę lat później grał niektóre własne kompozycje w Wiedniu, gdzie spotkał i usłyszał muzykę Franza Liszta, Johannesa Brahmsa i Antona Rubinsteina.
Busoni przez krótki czas uczył się w Grazu pod kierunkiem Wilhelma Mayera. Mayerowi pomagał Wilhelm Kienzl, który umożliwił 12-letniemu Busoniemu dyrygowanie swej własnej kompozycji Stabat Mater. W roku 1888 w Helsinkach, poznał swą przyszłą żonę – Gerdę Sjöstrand, córkę szwedzkiego rzeźbiarza Carla Eneasa Sjöstranda i nawiązał przyjaźń życia z Sibeliusem. W roku 1890 w Konkursie Antona Rubinsteina zdobył I nagrodę za Konzertstück na fortepian i orkiestrę, Op. 31a. W roku 1890 był nauczycielem w Moskwie. Od 1891 do 1894 podróżował po USA jako pianista-wirtuoz.
W roku 1894 zamieszkał w Berlinie, dając tam serię koncertów zarówno jako pianista, jak i kompozytor. Promował głównie muzykę współczesną. Kontynuował także nauczanie w Weimarze, Wiedniu i Bazylei, jego uczniem był Egon Petri. Styl jego pianistyki i filozofia muzyki wpłynęły m.in. na Claudia Arrau.
W roku 1907 napisał Zarys nowej estetyki muzyki przepowiadając muzykę przyszłości, w której możliwe będą podziały oktawy inne niż na tradycyjne 12 półtonów, a także wykorzystanie instrumentów elektrycznych. Jego filozofia głosząca, że "Muzyka urodziła się wolna; i wygrać tę wolność to jej przeznaczenie", mocno wpłynęła na jego uczniów Luigiego Russola, Percy Graingera oraz Edgara Varèse'a, z których wszyscy odegrali zauważalne role w muzyce XX wieku.
Podczas I wojny światowej Busoni mieszkał najpierw w Bolonii, gdzie kierował konserwatorium, a później w Zurychu. Odmawiał występowania w krajach biorących udział w wojnie. W 1920 roku wrócił do Berlina, gdzie prowadził zajęcia z kompozycji. Miał kilku uczniów, którzy później zdobyli sławę, między innymi Kurta Weilla, Edgara Varèse'a i Stefana Wolpego.
Busoni zmarł w Berlinie na chorobę nerek. Został pochowany w Städtischer Friedhof III, Berlin-Schöneberg, Stubenrauchstraße 43-45. Zachowało się kilka rejestracji fonograficznych oraz pianolowych jego wykonań. Kompozycje Busoniego były zapomniane przez wiele lat po jego śmierci, został zapamiętany raczej jako wielki wirtuoz i autor fortepianowych aranżacji muzyki Bacha. W latach 80. XX wieku nastąpił pewien renesans zainteresowania jego kompozycjami.