Fortepian + ...

Dla początkujących

Giuseppe Martucci

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian

2 Nocturnes, Op.70 (2 Nokturny, Op.70)6 Pezzi, Op.44 (6 Pezzi, op.44)7 Pezzi, Op.43 Piano Quintet, Op.45 (Kwintet fortepianowy, Op.45)La Canzone dei Ricordi, Op.68b (Song of Remembrance, Op.68b)Notturnini, Op.42 Piano Concerto No.2, Op.66 (Koncert fortepianowy nr 2, Op.66)Fantasia on Verdi's 'La forza del destino'Sei Pezzi, Op.38 (Sześć sztuk, Op.38)Cello Sonata, Op.52 (Cello Sonata op.52)2 Romances, Op.72 (2 Romanse, Op.72)4 Piano Pieces, Op.31 (4 utworów na fortepian, op.31)Studio per il metodo di Lebert e Stark, Op.47 (Studiować na metodzie Lebert i Stark, Op.47)Tarantella, Op.6 Notturno, Op.25 (Notturno, op.25)Piano Trio No.2, Op.62 (Trio fortepianowe nr 2, Op.62)Barcarola No.1, Op.20 Agitato, Op.7 (Agitato, op.7)Violin Sonata, Op.22 (Skrzypce Sonata op.22)Tema con variazioni, Op.58 (Temat i Wariacje, Op.58)3 Pezzi, Op.82 Fantasia, Op.51 (Fantazja, Op.51)Piano Trio No.1, Op.59 (Trio fortepianowe nr 1, Op.59)3 Pezzi, Op.65 Fughetta a 2 parti, Op.18 (Fughetta 2 parti, Op.18)3 Pieces, Op.33 (3 sztuk, op.33)Sonata facile, Op.41 (Łatwe Sonata Op.41)3 Pezzi, Op.83 3 Pezzi, Op.64 (3 Pezzi, op.64)3 Scherzi, Op.53 Capriccio e Serenata, Op.57 Piano Sonata, Op.34 (Piano Sonata op.34)2 Fugues, Op.28 (2 Fugi, op.28)Fuga, Op.14 (Fuga, op.14)Minuetto e Tempo di Gavotta, Op.55 (Menuet i Gavotte czas, Op.55)3 Romanze, Op.27 (3 Romanze, op.27)Andante e Polka di Concerto, Op.5 (Andante i Polka koncertowa, Op.5)Romanza facile (Romanza łatwe)Allegro appassionato, Op.13 (Allegro entuzjastą, Op.13)3 Pezzi, Op.49 (3 Pezzi, op.49)Barcarola No.2, Op.30 (Barcarola nr 2, Op.30)Melodia No.1, Op.16 (Melodia No.1, op.16)3 Valzer, Op.46 2 Pezzi, Op.73 Foglie sparse, Op.60 (Foglie rzadki, op.60)3 Pezzi, Op.61 (3 Pezzi, op.61)Studio da Concerto, Op.9 (Studio da Koncert, op.9)2 Piano Pieces, Op.77 (2 Sztuki Fortepian, Op.77)Pensiero musicale, Op.10 (Myśl muzyczna, Op.10)Impromptu-Fantaisie, Op.56 (Impromptu-Fantazja, op.56)Scherzo, Op.23 (Scherzo, op.23)Capriccio No.1, Op.2 Melodia No.3 Scherzino, Op.29 Improvviso, Op.17 Melodia No.2, Op.21 (Melodia nr 2, op.21)Novella, Op.50 Studio caratteristico, Op.54 (Charakterystyczną badania, Op.54)2 Caprices, Op.80 (2 Kaprysy, Op.80)Capriccio di Concerto, Op.24 (Koncert Capriccio, Op.24)Moto perpetuo, Op.63 (Perpetual Motion, Op.63)Polacca No.2, Op.48 (Polacca nr 2, Op.48)Trèfle à quatre feuilles, Op.74 (Cztery liść koniczyny, Op.74)Capriccio in forma di studio, Op.26 (Capriccio w postaci badania, Op.26)Mazurka di Concerto, Op.4 (Mazurek Koncert, Op.4)Polacca, Op.19 (Polacca, op.19)Capriccio No.2, Op.3 (Kaprys nr 2, op.3)Mazurka, Op.35 (Mazurek, op.35)Capriccio No.4, Op.15 (Kaprys nr 4, Op.15)Tempo di Mazurka, Op.11 (Tempo di Mazurka, op.11)Capriccio, Op.39 (Capriccio, op.39)Capriccio No.3, Op.12 (Kaprys nr 3, op.12)3 Stücke, Op.67 3 Pezzi, Op.69

Aranżacje dla: Fortepian

Piano Concerto No.2, Op.66 (Koncert fortepianowy nr 2, Op.66)Tema con variazioni, Op.58 (Temat i Wariacje, Op.58)Symphony No.1 in D minor, Op.75 (Symfonia nr 1 d-moll, Op.75)3 Romanze, Op.27 (3 Romanze, op.27)

Giuseppe Martucci (ur. 6 stycznia 1856 w Kapui, zm. 1 czerwca 1909 w Neapolu) – włoski kompozytor, pianista i dyrygent.

W dzieciństwie uczył się muzyki u swojego ojca, który był trębaczem, pobierał też lekcje gry na fortepianie. W 1867 roku wstąpił do konserwatorium w Neapolu, gdzie jego nauczycielami byli Beniamino Cesi (fortepian) i Paolo Serrao (kompozycja). W 1871 roku przerwał studia i rozpoczął karierę solową jako pianista. Występował w duecie z Alfredo Piattim. W latach 1880–1886 prowadził klasę fortepianu w neapolitańskim konserwatorium. Jako dyrygent debiutował w 1881 roku w Neapolu. Od 1886 do 1902 roku był dyrektorem Liceo Musicale w Bolonii. Był też kapelmistrzem w bolońskiej bazylice San Petronio. W latach 1902–1909 był dyrektorem konserwatorium w Neapolu.

Był podziwiany przez Arturo Toscaniniego, który po śmierci Martucciego poprowadził 2 lipca 1909 roku koncert ku jego pamięci. Jego synem był pianista i wykładowca Paolo Martucci (1881–1980).

Należał do rzeczników odrodzenia włoskiej muzyki instrumentalnej po okresie dominacji opery. W jego twórczości widoczne są wpływy romantyków niemieckich (Robert Schumann, Johannes Brahms). Nawiązywał też do włoskiej muzyki narodowej (barkarola, serenada, bel canto). Jako dyrygent poprowadził pierwsze włoskie wykonanie Tristana i Izoldy Richarda Wagnera (wyst. Bolonia 1888).

(na podstawie materiałów źródłowych)