Fortepian Solo
Fortepian + ...
Dla początkujących
Kompozytorzy
Switch to English

Muzio Clementi

Wszystkie Kompozycje

Kompozycje dla: Fortepian

#Aranżacje dla: Fortepian
#Partie dla: Fortepian
według popularności

#

12 Monferrinas, Op.4912 Piano Sonatas12 Sonatas for Piano12 Sonatinas12 Waltzes for Piano, Tambourine and Triangle, Op.38 (12 Walce na fortepian, tamburyn i Triangle, Op.38)12 Waltzes for Piano, Tambourine and Triangle, Op.3918 Piano Sonatas2 Capriccios, Op.47 (2 kaprysy, Op.47)2 Piano Duets2 Piano Sonatas and 2 Capriccios, Op.34 (2 sonaty fortepianowe i kaprysy, op.34 2)2 Piano Sonatas, Op.24 (2 sonaty fortepianowe, Op.24)21 Variations on 'The Black Joke', WO 23 Piano Duets and 3 Sonatas, Op.33 Piano Duets, Op.143 Piano Sonatas, Op.10 (3 sonaty fortepianowe, Op.10)3 Piano Sonatas, Op.23 (3 sonaty fortepianowe, op.23)3 Piano Sonatas, Op.33 (3 sonaty fortepianowe, op.33)3 Piano Sonatas, Op.35 (3 sonaty fortepianowe, op.35)3 Piano Sonatas, Op.373 Piano Sonatas, Op.40 (3 sonaty fortepianowe, Op.40)3 Piano Sonatas, Op.50 (3 sonaty fortepianowe, Op.50)3 Piano Sonatas, Op.7 (3 sonaty fortepianowe, op.7)3 Piano Sonatas, Op.8 (3 sonaty fortepianowe, Op.8)3 Piano Sonatas, Op.9 (3 sonaty fortepianowe, op.9)3 Piano Trios, Op.213 Piano Trios, Op.223 Piano Trios, Op.273 Piano Trios, Op.283 Piano Trios, Op.293 Piano Trios, Op.323 Sonatas and 3 Fugues, Op.53 Violin Sonatas, Op.15 (3 sonaty skrzypcowe, Op.15)4 Piano Sonatas and a Duet, Op.124 Sonatas for Piano Four Hands (4 Sonaty na fortepian na cztery ręce)5 Piano Sonatas and a Duet, Op.1a6 Piano Sonatas, Op.1 (6 sonaty fortepianowe, Op.1)6 Piano Sonatas, Op.13 (6 sonaty fortepianowe, Op.13)6 Piano Sonatas, Op.25 (6 sonaty fortepianowe, op.25)6 Piano Sonatinas, Op.366 Sonatas, Op.2 (6 Sonaty, Op.2)6 Sonatas, Op.4 (6 Sonaty, Op.4)

A

Ausgewählte Sonaten

C

Collected Piano Sonatas (Zebrane Sonaty fortepianowe)

D

Duettino in C major, WO 24Duettino in G major, WO 25

F

Fantasie avec variations sur l'air 'Au clair de la lune', Op.48Flute Sonata in A major, Op.31

G

Gradus ad Parnassum, Op.44 (Gradus ad Parnassum, op.44)

I

Introduction to the Art of Playing the Pianoforte, Op.42 (Wprowadzenie do sztuki grania na fortepianie, Op.42)

M

Musical Characteristics, Op.19 (Charakterystyka muzyczne, op.19)

O

Original Sonaten

P

Periodical Collection of Popular Dances (Okresowe Kolekcja Popularne Dances)Piano Duet, 2 Sonatas and 3 Fugues, Op.6Piano Sonata and Toccata, Op.11 (Sonata fortepianowa i Toccata, op.11)Piano Sonata No.1, Op.2 No.2Piano Sonata, Op.16 (Piano Sonata op.16)Piano Sonata, Op.20 (Sonata fortepianowa, Op.20)Piano Sonata, Op.26 (Sonata fortepianowa, Op.26)Piano Sonata, Op.41 (Sonata fortepianowa, Op.41)Piano Sonata, Op.46 (Sonata fortepianowa, Op.46)Piano Sonata, WO 13Piano Sonata, WO 14Piano Sonata, WO 3Piano Trio, WO 6Preludes and Exercises, Op.43

R

Rondo in B-flat major, WO 8

S

Sammlung berühmter Sonaten (Kolekcja słynnych sonat)Sonatas for 2 Pianos

V

Violin Sonata in C major, Op.30

Aranżacje dla: Fortepian

2 Symphonies, Op.18 (2 symfonie, Op.18)6 Piano Sonatinas, Op.36

Partie dla: Fortepian

12 Waltzes for Piano, Tambourine and Triangle, Op.38 (12 Walce na fortepian, tamburyn i Triangle, Op.38)2 Piano Duets3 Piano Trios, Op.213 Piano Trios, Op.223 Piano Trios, Op.273 Piano Trios, Op.283 Piano Trios, Op.293 Piano Trios, Op.32
Wikipedia
Muzio Clementi (ur. 23 stycznia 1752 w Rzymie, zm. 10 marca 1832 w Evesham) – włoski pianista-wirtuoz i kompozytor.
Przez 62 lata (od 1770) mieszkał i tworzył w Londynie, gdzie był współwłaścicielem fabryki fortepianów, w której wynaleziono i wprowadzono wiele ulepszeń w mechanice tych instrumentów. W latach 1777–1780 był kapelmistrzem i klawesynistą opery włoskiej w Londynie.
Był znakomitym pedagogiem. Jego uczniami byli m.in. Johann Baptist Cramer i John Field, twórca romantycznego nokturnu fortepianowego.
Aktywnie propagował muzykę dawną, m.in. włoską – w latach 1811–1815 wydał kilkutomowe "Clementi's Selection of Practical Harmony, for the Organ or Piano-forte; Containing Voluntaries, Fugues, Canons & Other Pieces...", zawierające liczne dzieła kompozytorów dawnych, wówczas zapomnianych, takich jak Alessandro Scarlatti czy Johann Ernst Eberlin. W tymże zbiorze Clementi po raz pierwszy w historii wydał Piéce d'Orgue [Fantazję G-dur] BWV 572 Johanna Sebastiana Bacha.
Jako pianista-wirtuoz koncertował w całej Europie oraz w Rosji. Znany jest przebieg jego konkursowego spotkania z Mozartem przy pianoforte (fortepianie) w wiedeńskim pałacu cesarskim. Z usłyszanej wówczas sonaty B-dur Mozart później zapożyczył główny temat, wykorzystując go w uwerturze do "Czarodziejskiego Fletu".
Clementi komponował głównie utwory fortepianowe oraz symfoniczne, w tym ok. 110 sonat (ostatnia – "Didone Abbandonata", op. 50 nr 3, 1821 – jest jednym z arcydzieł wczesnego romantyzmu), przy czym wywarł olbrzymi wpływ na rozwój tego gatunku. Ludwig van Beethoven w wielu przypadkach wzorował się na osiągnięciach kompozytorskich i pianistycznych Clementiego i podziwiał je. Clementi z kolei, jako że był właścicielem wydawnictwa muzycznego, zamówił u Beethovena jego słynny koncert skrzypcowy D-dur (op. 61) oraz VII Symfonię.
W swoich utworach Clementi ewoluował od późno-włoskiego klawesynowego klasycyzmu (pierwsze zbiory sonat), poprzez sentymentalizm, aż do wczesnego romantyzmu, zawsze jednak nasyconego polifonią (liczne wykorzystanie imitacji w przetworzeniach sonatowych). Oparł się pokusie modnego wówczas stylu brillant, reprezentowanego przez Carla Czernego, Johanna Nepomuka Hummla, Ignaza Moschelesa, Sigismunda Thalberga, Carla Marii von Webera i młodego Fryderyka Chopina.
Nie komponował z zasady utworów modnych takich jak liczne wówczas wariacje na tematy operowe, brawurowe fantazje, potpourri, ronda brillant itp.
Rozwijał technikę gry fortepianowej. Licznie wykorzystywał m.in. oktawowe i tercjowe przebiegi i pasaże, przez co sonaty jego są trudne do opanowania. Był znany z nowatorskiego, niezwykle obszernego wykorzystywania pedału fortepianowego.
Wielkim mitem jest, że Clementi komponował prawie wyłącznie muzykę dydaktyczną. Jego słynne do dzisiaj Sonatiny są tak naprawdę marginalną pozycją w całej twórczości.
Dziełem całego życia Clementiego był obszerny zbiór utworów "Gradus ad Parnassum or The Art of Playing on the Piano Forte" ("Stopień do Parnasu, czyli sztuka gry na fortepianie"), op. 44 (1816–1826), zawierający w sobie 100 kompozycji o różnym charakterze: allegra sonatowe, toccaty, adagia, kanony i fugi, morceaux characteristiques czyli utwory nastrojowe i inne. Często układają się one w suity z kilku utworów, połączonych wspólną tonacją. Nie jest to jednak w żadnym przypadku zbiór etiud, z czym ta kolekcja jest obecnie kojarzona. W utworach z Gradus innowacyjność myślenia fortepianowego Clementiego oraz daleko sięgające pierwiosnki zwiastujące dopiero nadchodzący Romantyzm ujawniły się jeszcze bardziej, niż w sonatach. Gradus ad Parnassum jest antologią wszystkich znanych ówcześnie sposobów i tradycji gry fortepianowej.
Clementi, urodzony jeszcze za życia Haendla i Scarlattiego, ale przed śmiercią obecny na koncercie Liszta, połączył sobą i swoją sztuką bardzo odległe epoki. Był on jednym z głównych napędów europejskiej historii muzyki.
W XX w. twórczość Clementiego, wówczas zapomnianą, docenił i niestrudzenie propagował pianista Vladimir Horowitz, który zwykł powtarzać, że Beethovena opinia o muzyce Clementiego powinna obowiązywać nas wszystkich.