Kompozytorzy
Switch to English

Ferenc Liszt

Fortepian
Głos
Organ
Orkiestra
Mixed chorus
Men's chorus
Fisharmonia
Alt
Tenor
Baryton
Piosenka
Religious music
Piece
Taniec
Lied
Marche
Hymn
Parafraza
Sacred hymns
Choruses
według popularności

#

12 Grand Studies12 Lieder von Franz Schubert, S.558 (12 pieśni Franza Schuberta, S.558)12 Songs (12 Utworów)2 Episoden aus Lenau's Faust, S.110 (2 aus Lenau Faust Episoden, S.110)2 Kirchenhymnen, S.6692 Lieder von Robert Schumann, S.567 (2 pieśni Roberta Schumanna, S.567)2 Polonaises, S.223 (2 Polonezy, S.223)2 Stücke aus Tannhäuser und Lohengrin, S.445 (2 kawałki Tannhäuser i Lohengrin, S.445)2 Transcriptions d'après Rossini, S.553 (2 Transkrypcje po Rossiniego, S.553)2 Ungarische Werbungstänze, S.2412 Vortragsstücke, S.268 (2 Vortragsstücke, p.268)2 Waltzes, S.126b (2 walce, S.126b)3 Album Leaves 'Magyar', S.164e3 Caprices-Valses, S.214 (3 Kaprysy Valses, S.214-)3 Chansons, S.510a3 Lieder aus Schillers "Wilhelm Tell", S.292 (3 utwory z Schillera "Wilhelm Tell", p.292)3 Märsche von Franz Schubert, S.426 (3 marsze Franza Schuberta, S.426)3 Morceaux suisses, S.156a3 Sonetti del Petrarca, S.270 (3 sonety Petrarki, S.270)4 Lieder von Franz Schubert, S.375 (4 utwory Franza Schuberta, S.375)5 Choruses with French texts, S.18 (5 Chóry z francuskim, s.18)5 Klavierstücke, S.192 (5 utworów na fortepian, S.192)5 Ungarische Volkslieder, S.245 (5 węgierskie pieśni ludowe, p.245)6 Melodien von Franz Schubert, S.563 (6 melodii Franza Schuberta, S.563)6 Polish Songs, S.480 (6 polskich pieśni, S.480)8 Variations, S.148 (8 Wariacje, S.148)

A

A magyarok Istene, S.339 (Magyarok Istene, S.339)Abschied, S.251 (Żegnaj, p.251)Album d'un voyageur, S.156 (Album podróżnika, S.156)Albumblatt in E major, S.164 (Albumblatt E-dur S.164)Albumblatt in Walzerform, S.166 (Albumblatt w Walzerform, S.166)Album-Leaf 'B.A.C.H Fragment', S.166tAlbum-Leaf 'Berlin Preludio', S.164gAlbum-Leaf 'Braunschweig Prélude', S.166fAlbum-Leaf 'Fuga sur Danse Macabre', S.555bisAlbum-Leaf 'Fugue chromatique' - Allegro in G minor, S.167jAlbum-Leaf in A major 'Friska', S.166kAlbum-Leaf in E-flat major, S.167kAlbum-Leaf 'Introduction to the Grande Étude de Paganini No.6', S.141/6bisAlbum-Leaf 'Lyon Prélude', S.166dAlbum-Leaf 'Prélude Omnitonique", S.166eAlbum-Leaf 'Preludio', S.164jAlbum-Leaf 'Quasti Mazurek in C major', S.163eAlbum-Leaf 'Serenade', S.166gAlbum-Leaf, S.164dAlbum-Leaf, S.167hAllegro di bravura, S.151 (Allegro di brawura, S.151)Allegro Maestoso, S.692cAlleluja, S.183/1Alte deutsche geistliche Weisen, S.50 (Stare niemieckie drogi duchowe, str.50)Am Grabe Richard Wagners, S.135Am stillen Herd, S.448An den heiligen Franziskus von Paula, S.28 (Na świętego Franciszka z Pauli, str.28)An die Künstler, S.70 (Artysty, str.70)An Edlitam, S.333 (Edlitam, S.333)Andante Finale und Marsch aus der Oper König Alfred, S.421 (Andante i Finale marca z opery Król Alfred, S.421)Andantino espressivo, S.189aAndantino pour Emile et Charlotte Loudon, S.163a/2Anfangs wollt' ich fast verzagen, S.311 (Początkowo ja prawie rozpacz, p.311)Angiolin dal biondo crin, S.269Anima Christi sanctifica me, S.46 (Anima Christi uświęcenia mnie, S.46)Années de pèlerinage (Lata pielgrzymstwa)Années de pèlerinage II, S.161Années de pèlerinage II, Supplément, S.162Années de pèlerinage III, S.163Apparitions, S.155 (Objawienia, S.155)Aus der Musik von Eduard Lassen, S.496Aus der Ungarischen Krönungsmesse, S.381 (Z węgierskiego Coronation Mass, S.381)Aus Lohengrin, S.446Ave Maria d'Arcadelt, S.183/2Ave Maria I, S.20Ave Maria II, S.38Ave Maria III, S.60Ave Maria IV, S.341 (Ave Maria IV S.341)Ave maris stella, S.34Ave verum corpus, S.44

B

Bagatelle sans tonalitéBallade aus dem Fliegenden Holländer, S.441 (Ballada o Latającego Holendra, S.441)Ballade No. 1 (Ballade No 1)Ballade No.2, S.171 (Ballada nr 2, S.171)Beethovens Lieder von Goethe, S.468Bénédiction et serment, S.396 (Błogosławieństwo i przysięga, S.396)Berceuse, S.174Bist du, S.277Blume und Duft, S.324 (Kwiat i zapach, p.324)Buch der Lieder (Księga Pieśni)Buch der Lieder I, S.531 (Księga Pieśni I S.531)Buch der Lieder II, S.535–540 (Księga Pieśni II, S.535-540)Bülow-Marsch, S.230

C

Cantantibus organis, S.7 (Organis Cantantibus, S.7)Cantico del sol di Francesco d'Assisi, S.4 (Utwór wschodzącego Franciszka z Asyżu, S.4)Canzone Napolitana, S.248 (Canzona Napolitana, S.248)Capriccio alla turca sur des motifs de Beethoven, S.388 (Capriccio Alla Turca na terenie Beethovena, S.388)Carrousel de Madame Pelet-Narbonne, S.214aChanson bohémienne, S.250/2Chanson du Béarn, S.236/2Chöre zu Herders Entfesseltem Prometheus, S.69 (Refreny do Herdera Prometeusz Unleashed P.69)Christus ist geboren, S.31Christus ist geboren, S.32ChrystusComment disaient-ils, S.276 (Jak mówili, S.276)Concert Paraphrase on Mendelssohn's 'Sommernachtstraum', S.410 (Parafraza na koncert Mendelssohna "", S.410 Sommernachtstraum)Concerto pathétiqueConsolations and Liebesträume for the PianoConsolations, S.172 (Pociechy, S.172)Crux!, S.35CsárdásCsárdás macabre, S.224

D

Dances for Piano SoloDante SymphonyDanza sacra e duetto finale d'Aida, S.436Das deutsche Vaterland II, S.74/2Dem Andenken PetőfisDer blinde Sänger, S.350 (Der blinde Sanger, S.350)Der du von dem Himmel bist, S.279 (Ci, którzy są w niebie, p.279)Der Glückliche, S.334 (Szczęśliwy, S.334)Der Herr bewahret die Seelen seiner Heiligen, S.48 (Pan zachowuje dusz świętych swoich, str.48)Der traurige Mönch, S.348 (Smutny mnich, S.348)Des Bohémiens et de leur musique en Hongrie (Bohemians i ich muzyka na Węgrzech)Des Tages laute Stimmen schweigen, S.337 (Dzień, za głośne głosy są ciche, p.337)Des toten Dichters Liebe, S.349 (Miłości zmarłego poety, S.349)Deutsche Kirchenlieder, S.669a (Niemieckie pieśni, S.669a)Deux légendesDie drei Zigeuner, S.320 (Trzy Cyganie, p.320)Die drei Zigeuner, S.383 (Trzy Cyganie, S.383)Die Fischerstochter, S.325 (Córka Rybaka, p.325)Die Glocken des Strassburger Münsters, S.6 (Dzwony katedry w Strasburgu, str. 6)Die heilige Cäcilia, S.5 (Die Heilige Cäcilia, s.5)Die Ideale, S.106Die Legende von der Heiligen Elisabeth, S.2 (Legenda Świętej Elżbiety, s.2)Die Loreley, S.273Die Macht der Musik, S.302 (Power of Music, p.302)Die Seligkeiten, S.25 (Błogosławieństwa, str.25)Die stille Wasserrose, S.321 (Die Stille Wasserrose, S.321)Die tote Nachtigall, S.291 (Martwy słowik, s. 291)Die Vätergruft, S.281 (Grób ojca, p.281)Die Zelle in Nonnenwerth, S.274 (Komórka w Nonnenwerth, p.274)Do Not Reproach Me, S.340a (Czy nie hańbę mnie, S.340a)Domine salvum fac regem, S.23 (Domine salvum fac Regem, S.23)Don Sanche, S.1Du bist wie eine Blume, S.287 (Jesteś jak kwiat, p.287)

E

Early and Late Piano Works (Wczesnych i późnych Piano Works)Ein Fichtenbaum steht einsam I, S.309 (Świerk stoi samotny I, S.309)Ein Fichtenbaum steht einsam II, S.309bis (Świerk stoi samotny II, S.309bis)Einsam bin ich, nicht allein, S.453 (Samotny, nie jestem sam, S.453)Einst, S.332Elegy No.1, S.196 (Elegia No.1, S.196)Elegy No.2, S.197 (Elegia No.2, S.197)En rêve, S.207 (Pl rĂŞve, S.207)Enfant, si j'étais roi, S.283 (Dziecko, gdybym był królem, s.283)Epithalam, S.129Es muss ein Wunderbares sein, S.314 (To musi być wspaniałe, p.314)Es rauschen die Winde, S.294 (To gwałtowny wiatr, S.294)Es war ein König in Thule, S.278 (Był królem w Thule, p.278)

F

Fantaisie romantique sur deux mélodies suisses, S.157 (Romantyczna fantazja o dwóch szwajcarskich melodii, S.157)Fantaisie sur des motifs de La pastorella dell'Alpi e Li marinari des Soirées musicales, S.423Fantaisie sur des motifs favoris de l'opéra 'La sonnambula', S.393Fantaisie sur l'opéra hongroise Szép Ilonka, S.417 (Fantazja na węgierskiej opery Szép Ilonka, S.417)Fantasie über Motive aus Beethovens Ruinen von Athen, S.122 (Fantazja na tematy z ruiny Beethovena w Atenach, str.122)Fantasy and Fugue on the chorale "Ad nos, ad salutarem undam"Fantasy and Fugue on the Theme B-A-C-HFantasy on Themes from Mozart's Figaro and Don GiovanniFaribolo Pasteur, S.236/1Faust SymphonyFeierlicher Marsch zum heiligen Gral aus Parsifal, S.450 (Uroczysta marca do Świętego Graala z Parsifala, S.450)Festgesang, S.26Festklänge, S.101Festmarsch nach Motiven von E.H.z.S.-C.-G., S.116Festmarsch zur Goethe-Jubiläumfeier, S.115 (Trudno marsz do Goethe-lecia, str.115)Festmarsch zur Säcularfeier von Goethes Geburtstag, S.227 (Trudno marsz do Säcularfeier urodziny Goethego, p.227)Festpolonaise, S.230aFestvorspiel, S.226 (Festiwal gra wstępna, p.226)Feuilles d'album, S.165 (Strony albumu, S.165)Franz Liszt's Briefe (Franza Liszta Briefe)Franz Liszts Briefe an Carl Gille (Listów Franza Liszta do Carl Gillespie)Franz Schuberts geistliche Lieder, S.562 (Święte pieśni Franza Schuberta, S.562)Freudvoll und leidvoll I, S.280 (Radosne i smutne I, p.280)Freudvoll und leidvoll II, S.280bis (Radosne i smutne II S.280bis)

G

Galop de bal, S.220Galop in A minor, S.218 (Galop a-moll S.218)Gastibelza, S.286Gaudeamus igitur, S.240Gaudeamus igitur, S71aGebet, S.331Geharnischte Lieder, S.511 (Geharnischte piosenki, S.511)Gestorben war ich, S.308 (Zmarł byłem S.308)Glanes de WoroninceGo Not, Happy Day, S.335 (Idź Nie, Happy Day, S.335)God Save the Queen, S.235Grand duo concertant sur le 'Le marin', S.128 (Wielki duet koncertująca na "Marine", S.128)Grand galop chromatique (Duża galop chromatyczna)Grande étude de perfectionnementGrande fantaisie de bravoure sur La clochette, S.420 (Wielki dzwon fantazja odwaga, S.420)Grande fantaisie sur des motifs de La serenata e L'orgia des Soirées musicales, S.422 (Wielka fantazja na terenie La Serenata e Orgia wieczory muzyczne, S.422)Grande fantaisie sur des motifs de Niobe, S.419 (Wielka fantazja względami Niobe, S.419)Grande fantaisie sur la tyrolienne de l'opéra La fiancée de Auber, S.385 (Wielka fantazja na tyrolskim Opera Oblubienicy Auber, S.385)Grande paraphrase de la Marche pour le Sultan Abdul-Medjid Khan, S.403Grande valse di bravura, S.209 (Grande Valse di brawura, S.209)Grandes études de Paganini (Duże badania Paganiniego)Grandes études, S.137 (Duże badania, S.137)Grosse Konzertfantasie über spanische Weisen, S.253 (Wielki Koncert hiszpańskiej Fantasy sposoby p.253)Grosses Konzertsolo, S.176 (Wielki koncert solowy, str.176)

H

Halloh!, S.404Hamlet, S.104Harmonies poétiques et religieusesHarmonies poétiques et religieuses I, S.154 (Harmonie poetyckie i religijne I S.154)Héroïde funèbre, S.102Heroischer Marsch in ungarischem Stil, S.231 (Heroic marca w stylu węgierskim, p.231)Hexaméron, S.392 (Hexameronu, S.392)Historische ungarische Bildnisse, S.205 (Historyczne węgierskie Portrety, p.205)Hohe Liebe, S.307 (Wysoka Miłość, p.307)Huldigungsmarsch, S.228 (Huldigungsmarsch, p.228)Hungaria, S.103Hungarian Fantasy (Węgierski Fantasy)Hungarian Rhapsody No. 10Hungarian Rhapsody No. 11 (Rapsodia węgierska nr 11)Hungarian Rhapsody No. 12 (Rapsodia węgierska nr 12)Hungarian Rhapsody No. 13 (Rapsodia węgierska nr 13)Hungarian Rhapsody No. 14Hungarian Rhapsody No. 15Hungarian Rhapsody No. 16Hungarian Rhapsody No. 17Hungarian Rhapsody No. 18Hungarian Rhapsody No. 19 (Rapsodia węgierska nr 19)Hungarian Rhapsody No. 2 (Rapsodia węgierska nr 2)Hungarian Rhapsody No. 3 (Rapsodia węgierska nr 3)Hungarian Rhapsody No. 4 (Rapsodia węgierska nr 4)Hungarian Rhapsody No. 5 (Rapsodia węgierska nr 5)Hungarian Rhapsody No. 6 (Rapsodia węgierska nr 6)Hungarian Rhapsody No. 7Hungarian Rhapsody No. 8Hungarian Rhapsody No. 9Hunnenschlacht, S.105Hussitenlied, S.234Hymne de la nuit, S.173a/1Hymne de l'enfant à son réveil, S.19 (Hymn przebudzeniu dziecka, s.19)Hymne du matin, S.173a/2

I

I koncert fortepianowy LisztaI Rapsodia węgierskaIch liebe dich, S.315 (Kocham cię, p.315)Ich möchte hingehn, S.296 (Chcę tam kiedyś, p.296)Ich scheide, S.319 (Odejdę, p.319)Ihr Glocken von Marling, S.328 (Twoje Dzwony Marling, p.328)Il m'aimait tant, S.271 (Il m'aimait ne, S.271)Illustrations de l'opéra L'Africaine, S.415 (Ilustracje opery L'Africaine, S.415)Illustrations du Prophète, S.414 (Ilustracje z Proroka, S.414)Im Rhein, im schönen Strome, S.272 (W Nadrenii, w pięknej rzeki, S.272)Impromptu brillant sur des thèmes de Rossini et Spontini, S.150 (Impromptu genialny na tematy Rossiniego i Spontiniego, S.150)Impromptu, S.191In domum Domini ibimus, S.57 (W domum Domini ibimus, S.57)In festo transfigurationis Domini nostri Jesu Christi, S.188 (W festo transfigurationis Domini nostri Jesu Christi, S.188)In Liebeslust, S.318 (W miłości pożądania, p.318)Inno a Maria Vergine, S.39 (Inno Maria Vergine, S.39)Introduction et Polonaise de l'opéra 'I puritani', S.391 (Introdukcja i Polonez z opery "Purytanie", S.391)Invocation, S.172c (Inwokacja, S.172c)Isten veled, S.299 (Isten Veled, S.299)

J

J'ai perdu ma force et ma vie, S.327 (Straciłem siłę i moje życie, S.327)Jeanne d'Arc au bûcher, S.293 (Joanna d'Arc na stosie, S.293)Jugendglück, S.323 (Powodzenia młodzieży, p.323)

K

Klavierstück aus der Bonner Beethoven-Kantate, S.507 (Kawałek fortepian z Kantaty Beethovena w Bonn, S.507)Klavierstück in E-flat minor, S.692nKlavierstück, S.193 (Kawałek fortepian, str. 193)Kling leise, mein Lied, S.301 (Kling cicho, moja piosenka, p.301)Künstlerfestzug zur Schillerfeier 1859, S.114 (Künstlerfestzug do Schiller obchody 1859, str.114)

L

La cloche sonne, S.238 (La dzwon Sonne, S.238)La lugubre gondolaLa Marseillaise, S.237 (Marsylianka, S.237)La notte, S.112/2La perla, S.326 (La Perla, S.326)La romanesca, S.252a (La ROMANESCA, S.252a)La tombe et la rose, S.285 (Grób i róża, S.285)Ländler in A-flat major, S.211 (Ländler w A-dur S.211)Lasst mich ruhen, S.317 (Pozwól mi odpocząć, S.317)Le crucifix, S.342 (Le krucyfiks, S.342)Le rossignol, S.250/1Le triomphe funèbre du Tasse, S.112/3Le vieux vagabond, S.304 (Stary włóczęga, S.304)Lenore, S.346Les adieux, S.409 (Żegnaj, S.409)Les morts, S.112/1Les préludes, S.97Les Sabéennes, S.408 (Sabaean, S.408)Leyer und Schwerdt, S.452 (Lira i Schwerdt, S.452)L'Idée fixe, S.395L'idée fixe, S.470a/1Liebesträume

M

Magyar dalok, S.242Magyar király-dal, S.340Magyar rapszódiák, S.242Malédiction, S.121 (Przekleństwa, S.121)Marche de Rákóczy, S.244c (Marche de Rakoczy, S.244c)Marche et Cavatine de Lucie de Lammermoor, S.398 (Spacery i Cavatine Lucie de Lammermoor, S.398)Marche funèbre de Dom Sébastien de Donizetti, S.402 (Marsz żałobny Dom Sébastien Donizetti, S.402)Marche funèbre, S.226aMarche héroïque, S.510Marche hongroise de Szabady, S.572Marche hongroise, S.233bMariengarten, S.62Mazeppa (Mazepa)Mazeppa, S.138Mazurka brillante, S.221 (Mazurek brillante, S.221)Mélodies hongroises d'après Franz Schubert, S.425 (Węgierskie melodie Franza Schuberta, S.425)Mendelssohns Lieder, S.547Mephisto PolkaMephisto Waltz No.1, S.514Mephisto Waltz No.2, S.515Mephisto Waltz No.3, S.216Mephisto Waltz No.4, S.216b (Walc Mefisto nr 4, S.216b)Mignons Lied, S.275Mihi autem adhaerere, S.37Miserere du Trovatore, S.433Missa choralis, S.10Missa pro organo lectarum celebrationi missarum adjumento inserviens, S.264 (Missa pro organiczno lectarum celebrationi missarum adjumento inserviens, S.264)Missa quattuor vocum ad aequales, S.8 (Missa Quattuor vocum ogłoszenie aequales, S.8)Missa Solennis, S.9Morceau de salon, S.142Morgens steh ich auf und frage, S.290 (Rano wstaję i zapytać, p.290)Mosonyis Grabgeleit, S.194Müllerlieder von Franz Schubert, S.565 (Piosenki Müller Franza Schuberta, S.565)Muttergottes-Sträusslein zum Mai-Monate, S.316 (Matka Boża wiązanka maj-miesiąc, p.316)

N

Nimm einen Strahl der Sonne, S.310 (Weź promyk słońca, p.310)Nuages grisNuits d'été à Pausilippe, S.399 (Letnie noce w Posillipo, S.399)Nun danket alle Gott, S.61 (Zakonnica danket alle Gott, S.61)

O

O du mein holder Abendstern, S.444 (O du mein posiadacz Abendstern, S.444)O heilige Nacht, S.49 (O Holy Night, str.49)O lieb so lang du lieben kannst, S.298 (O kochać tak długo, jak można kochać, S.298)O Meer im Abendstrahl, S.344 (O morze wieczorem wiązki, p.344)O Roma nobilis, S.54O sacrum convivium, S.58 (O Sacrum Convivium, S.58)O salutaris hostia I, S.40 (O Salutaris hostia I S.40)O salutaris hostia II, S.43 (O Salutaris hostia II, S.43)Oh! quand je dors, S.282Ora pro nobis, S.262OrgelkompositionenOrpheus, S.98Ossa arida, S.55Ouvertüre zu Tannhäuser, S.442 (Uwertura do Tannhäuser, S.442)

P

Paraphrase de concert sur Ernani II, S.432 (Parafraza koncertowa na Ernani II, S.432)Paraphrase de concert sur Rigoletto, S.434 (Parafraza koncertowa na Rigoletto, S.434)Pater noster I, S.21 (Pater Noster I S.21)Pater noster II, S.29Pater noster III, S.41 (Pater Noster III, S.41)Pater noster IV, S.22Pax vobiscum!, S.64Pensées, S.168bPetite valse favorite, S.212 (Petite valse ulubiony, S.212)Phantasiestück über Motive aus 'Rienzi', S.439 (Fantazja na motywach sztuk "Rienzi", S.439)Piano Concerto No. 2 (Koncert fortepianowy nr 2)Piano Sonata in B minor (Piano Sonata h-moll)Pilgerchor aus Tannhäuser, S.443 (Chór Pielgrzymów z Tannhäuser, S.443)Pio IX, S.261Polonaises de l'oratorio St. Stanislaus, S.519 (Polonezy z oratorium św Stanisława, S.519)Prélude à la Polka d'Alexandre Porfiryevitch Borodine, S.207a (Preludium Polka Porfiryevitch Aleksandra Borodina S.207a)Preludes and Fugues by J.S. Bach, S.462 (Preludia i fugi przez J.S. Bach, S.462)Préludes et Harmonies poétiques et religieuses, S.171dPro Papa, S.59Prometheus (Prometeusz)Psalm 129, S.16Psalm 13, S.13Psalm 137, S.17Psalm 23, S.15

Q

Qui Mariam absolvisti, S.65Qui seminant in lacrimis, S.63 (Qui seminant w lacrimis, S.63)

R

R.W. - Venezia, S.201Rákóczi-Marsch, S.117RapsodieRapsodie węgierskieReceuillement, S.204 (Kontemplacja przed, S.204)Réminiscences de Don JuanRéminiscences de La juive, S.409a (Wspomnienia z żydowskiego, S.409a)Réminiscences de Lucia di Lammermoor, S.397 (Reminiscencje de Łucji z Lammermooru, S.397)Réminiscences de Lucrezia Borgia, S.400 (Reminiscencje de Lukrecja Borgia, S.400)Réminiscences de Norma, S.394 (Reminiscencje de Norma, S.394)Réminiscences de 'Robert le diable', S.413 (Wspomnienia "Roberta Diabła", S.413)Réminiscences des Huguenots, S.412 (Wspomnienia hugenotów, S.412)Réminiscences des Puritains de Bellini, S.390 (Przypomina Purytanie Belliniego, S.390)Requiem für die Orgel, S.266 (Requiem dla narządów, p.266)Requiem, S.12Resignazione, S.187a/bResponsorien und Antiphonen, S.30Rhapsodie espagnole (Rapsodia hiszpańska)Romance oubliée, S.527 (Romans zapomniane, S.527)Romance, S.169 (Romans, S.169)Romancero espagnol, S.695cRondeau fantastique sur un thème espagnol, S.252 (Rondeau fantastyczne na temat hiszpańskiej, S.252)Rondo di bravura, S.152 (Rondo di brawura, S.152)Rosario, S.56Russischer Galop, S.478 (Rosyjski Galop, S.478)

S

Salve Polonia, S.113/2Salve ReginaSancta Caecilia, S.343Sancta Dorothea, S.187Sankt Christoph, S.47Sarabande and Chaconne from Handel's AlmiraScherzo in G minor, S.153 (Scherzo g-moll, str. 153)Scherzo und Marsch, S.177 (Scherzo i marzec, s. 177)Schlaflos! Frage und Antwort, S.203Schlummerlied mit Arabesken, S.454 (Kołysankę z arabeski, S.454)Schubert's Impromptus, S.565b (Schuberta Impromptus, S.565b)Schwebe, schwebe, blaues Auge, S.305 (Limbo, limbo, podbite oko, p.305)Seconde marche hongroise, S.232Sei still, S.330 (Sei jeszcze, S.330)Septem sacramenta, S.52 (Wrze sacramenta, S.52)Siegesmarsch, S.233a (Zwycięstwo marca S.233a)S'il est un charmant gazon, S.284 (Jeśli jest to piękny trawnik, S.284)Slavimo slavno, Slaveni!, S.33Soirées de Vienne, S.427 (Wieczory Wiedeń, S.427)Soirées italiennes, S.411 (Włoskie wieczory, S.411)Soirées musicales de Rossini, S.424 (Wieczory muzyczne Rossini, S.424)Spinnerlied aus dem Fliegenden Holländer, S.440 (Spinning Song of the Latający Holender, S.440)Stabat Mater, S.172bSymphonic poemsSymphonische Dichtungen für das Pianoforte zu vier Händen (Poematy symfoniczne na fortepian, na cztery ręce)Symphonische Dichtungen für zwei Pianoforte (Poematy symfoniczne na dwa fortepiany)Szózat und Hymnus, S.353

T

Tantum ergo, S.42Tarantelle di bravura d'après la tarantelle de La muette de Portici, S.386Tasso: Lamento e Trionfo, S.96Te Deum I, S.24 (Te Deum I S.24)Te Deum II, S.27Technische Studien, S.146 (Badania techniczne, str.146)Three Concert ÉtudesToccata, S.197aTotentanzTranscendental ÉtudesTrauervorspiel und Trauermarsch, S.206 (Pogrzeb Preludium i Marsz żałobny, str.206)Two Concert ÉtudesTyrolean Melody, S.385a (Tyrolska Melody, S.385a)

U

Un portrait en musique, S.190 (Portret w muzyce, S.190)Und sprich, S.329 (I powiedzieć, S.329)Und wir dachten der Toten, S.338 (I myśleliśmy, martwych, p.338)Ungarische Krönungsmesse, S.11 (Węgierska Msza koronacyjna, str.11)Ungarische Nationalmelodien, S.243 (Węgierskie melodie narodowe, s. 243)Ungarischer Geschwindmarsch, S.233 (Węgierski Geschwindmarsch, p.233)Ungarischer Marsch zur Krönungsfeier in Ofen-Pest am 8. Juni 1867, S.118Ungarischer Romanzero, S.241a (Węgierski Romanzero, S.241a)Ungarischer Sturmmarsch, S.119 (Węgierski Sturmmarsch, str.119)Unstern, S.208 (Pecha, p.208)Urbi et Orbi, S.184

V

Valse de concert, S.430Valse mélancolique, S.210 (Melancholijny walc, S.210)Valse-ImpromptuValses oubliées, S.215 (Zapomniane Waltz, S.215)Variation on a Waltz by Diabelli (Wariacja na temat Walca przez Diabellego)Variationen über das Motiv von Bach, S.180 (Wariacje na temat Bacha, p.180)Variations brillantes sur un thème de Rossini, S.149Venezia e Napoli, S.159Vereins-Lied, S.90/1Vergiftet sind meine Lieder, S.289 (Zatrute są moje piosenki, p.289)Verlassen, S.336 (Pozostawiając, p.336)Vexilla regis prodeunt, S.185 (Vexilla Regis prodeunt, S.185)Via crucis (Via Crucis)Vive Henri IV, S.239Vom Fels zum Meer!, S.229Von der Wiege bis zum Grabe, S.107

W

Wagner-Liszt Album (Wagner-Liszt albumu)Walhall aus Der Ring des Nibelungen, S.449 (Valhalla od Der Pierścienia Nibelunga, S.449)Wartburg-Lieder, S.345Was Liebe sei, S.288 (Czym jest miłość, p.288)Weihnachtsbaum (Choinka)Weimars Toten, S.303Weimars Volkslied, S.313Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen, S.179 (Płacz, lament, obawiając się, wahają, p.179)Wer nie sein Brot mit Tränen aß, S.297 (Kto nigdy nie jadł chleb ze łzami, p.297)Wie singt die Lerche schön, S.312 (Jak skowronek śpiewa pięknie, p.312)Wieder möcht ich dir begegnen, S.322 (Ponownie, chciałbym cię poznać, p.322)Wiegenlied, S.198 (Kołysanka, str.198)Wir sind nicht Mumien, S.90/3Wo weilt er?, S.295

À

À la Chapelle Sixtine, S.461 (W Kaplicy Sykstyńskiej, S.461)

É

Élégie sur des motifs du Prince Louis Ferdinand de Prusse, S.168 (Elegia względami księcia Ludwika Ferdynanda Pruskiego, S.168)Étude en douze exercices, S.136 (Etiuda pl Douze exercices, S.136)Études d'exécution transcendante d'après Paganini, S.140 (Badania transcendentalne po Paganini, S.140)

Ü

Über allen Gipfeln ist Ruh, S.306 (Przede wszystkich szczytów jest spokojny, p.306)
Wikipedia
Ferenc Liszt ([ˈfɛrɛnt͡s ˈlist], niem. Franz Liszt; ur. 22 października 1811 w Raiding, zm. 31 lipca 1886 w Bayreuth) – węgierski kompozytor i pianista, jedna z najwybitniejszych postaci romantyzmu w muzyce. Był też wybitnym filozofem, pisał eseje i artykuły, działał na arenie politycznej.
Franz Liszt urodził się 22 października 1811 we wsi Raiding, 50 kilometrów od Wiednia, gdzie mieścił się folwark księcia Esterhazy’ego. Pracował tam jego ojciec, Adam Liszt, kontrabasista i urzędnik. Franciszek był „blady i chorowity”, lecz mimo to ćwiczył przez długie godziny grę na fortepianie, i w niedługim czasie został uznany za cudowne dziecko. Liszt polubił narodową muzykę węgierską oraz cygańską.
W wieku 9 lat miał miejsce jego pierwszy koncert, na którym znalazł się Chopin. Arystokraci dostrzegli talent Liszta, i zapewnili mu fundusze na wyjazd do Wiednia i naukę muzyki. W wieku jedenastu lat studiował grę na fortepianie u Carla Czernego oraz kompozycję u Antonia Salieriego. Niedługo potem młody kompozytor poznał Beethovena i Schuberta, a Diabelli poprosił go, by jako jeden z pięćdziesięciu kompozytorów napisał wariacje na temat jego prostego walca.
Choć Liszt zyskiwał coraz większą popularność i wiedzę, nie został przyjęty do paryskiego konserwatorium, pobierał więc prywatne lekcje. Jego koncerty przyciągały coraz większą publiczność; ojciec Liszta, jako osoba przedsiębiorcza, zawarł zawczasu umowę z Erardem, by ten dostarczał instrumenty na koncerty Franciszka. Liszt wielokrotnie występował w Londynie, a w Windsorze zagrał przed angielskim królem.
W międzyczasie skomponował jednoaktową operę Don Sanche. W następnych latach wiele podróżował do Francji, Szwajcarii, a nawet do Irlandii. Jego wynagrodzenie ciągle rosło – w Manchesterze otrzymał sto funtów.
Młodego wirtuoza przerosło jednak tempo kariery – piętnastoletni Liszt przeżył załamanie nerwowe. Zabrano go do Boulogne, gdzie miał zażywać gorących kąpieli w celu uspokojenia – był wtedy rok 1826, a jego ojciec, w wieku 51 lat zmarł na tyfus. Kompozytor zarabiał teraz na życie głównie jako nauczyciel gry na fortepianie; stał się pobożny, chciał nawet zostać księdzem. Doszedł jednak do siebie, wrócił do Paryża, a w 1828 zakochał się w jednej ze swoich uczennic, jednak jej ojciec, minister handlu, nie chciał o tym słyszeć – Liszta znów ogarnęła choroba. Całe jego życie było zresztą naznaczone okresami wzlotów i upadków, po których zaznawał swoistego pesymizmu religijnego. Tymczasem fortepian był ciągle udoskonalany, a czas „sprzyjał młodym wirtuozom”. W 1831 Liszt spotkał Paganiniego, i zafascynowany jego grą, postanowił zostać „Paganinim fortepianu”.
Znów występował jako wirtuoz, poznał też wiele ważnych osobistości związanych z kulturą tamtych czasów – m.in. Alphonsa de Lamartina, Victora Hugo i Heinricha Heine. Związał się z ruchem saintsimonstycznym, popierał poglądy księdza Hugesa-Félicita de Lamennais. Jednak gdy rząd stracił zaufanie do tego ruchu, Liszt opuścił go. Rewolucja lipcowa we Francji w 1830 roku zainspirowała do naszkicowania obecnie mało znanego dzieła, „Symfonii rewolucyjnej”. Uważał, że „o ile naukowcy mogą jedynie wskazywać środki wiodące do celu, o tyle artystom przypada głoszenie ideałów, do których powinno dążyć społeczeństwo”. Pogląd ten Liszt popierał przez całe życie. Postanowił szerzyć edukację muzyczną, organizował zbiórki pieniędzy dla biednych.
Liszt był już dojrzałym kompozytorem, co potwierdziły jego liryczne i poetyckie dzieła Harmonies poétiques et religieuses, oparte na poematach Lamartina oraz Apparitions. Kompozytor „odrzucił” swoją religijną naturę, i zainteresował się kobietami – jako smukły, wysoki i wykształcony muzyk, z ogromnymi, niebieskimi oczami z pewnością był atrakcyjny dla salonowych dam. Poprzez poetę i dramaturga Alfreda de Musset spotkał George Sand i Marie d’Agoult – o sześć lat starszą od niego, inteligentną i pełną temperamentu hrabinę, która przypadła mu do gustu. Dyskutowali o sprawach religii i sztuce. Ich miłość wywołała skandal – minął rok, zanim ten związek został skonsumowany.
W połowie 1835 roku, tuż po śmierci pierwszego dziecka, kochankowie uciekli do Bazylei, a potem do Genewy. Niedługo później, 18 grudnia urodziła się ich córka Blandine. Genewa stała się „bazą” Liszta, który co jakiś czas pozwalał sobie na podróż do Paryża lub Włoch – studiował filozofię na uniwersytecie tego miasta, zaś jego kochanka oddawała się głównie lekturze dzieł filozoficznych i religijnych. Jego żona pisała artykuły, które początkowo były publikowane pod nazwiskiem Liszta. Nieco później sytuacja stała się jeszcze bardziej skomplikowana, gdy dołączył do nich uczeń Liszta, Hermann Cohen.
Latem 1836 roku dołączyła do nich George Sand; trochę później wybrali się do Paryża, gdzie utworzyli ménage à trois, oraz założyli salon, który stał się miejscem spotkań literackich i muzycznych. To tu przedstawiono Sand Chopinowi. Tymczasem Liszt rywalizował z innym wirtuozem, Sigismudem Thalbergiem, znakomitym pianistą, zachwalanym przez prasę, faworytem życia muzycznego Wiednia. Konfrontację zorganizowano w marcu 1837 roku na rzecz włoskich uchodźców – odbyła się w domu włoskiej księżniczki Belgiojoso. Obaj zostali obwołani zwycięzcami, a efektem tej rywalizacji, wraz ze współpracą innych kompozytorów (J.P. Pixisa, C. Czernego, F. Chopina czy H. Herza) było wspólne dzieło Hexameron, złożone z wariacji na temat Marszu Purytanów z opery I Puritani (Purytanie) Vincenzo Belliniego.
Liszt i hrabina wyjechali do Włoch; po drodze wzięli udział w koncercie na rzecz strajkujących szwaczek z Londynu. Liszt zaczął pisać artykuły do gazet, w których atakował „błaznów wykonawczych” (choć sam został określony przez Schumanna „domokrążcą sztuki” – był też znienawidzony przez Brahmsa i Clarę Schumann). Napisał m.in. „O pozycji artystów”. Sześć miesięcy później urodziła się ich córka Cosima, przyszła żona Wagnera. Wkrótce powstało wirtuozerskie, potężne dzieło, które przyniosło Lisztowi jeszcze większą sławę kompozytora i pianisty – cykl dwunastu Etiud transcendentalnych – utwór ten jest do dziś uważany za jeden z najtrudniejszych i najwybitniejszych pozycji literatury fortepianowej – Schumann określił go jako „dzieło dla trzech, góra czterech pianistów na świecie”. Następnie powstały trzyczęściowe Lata pielgrzymstwa zainspirowane podróżami Liszta po Szwajcarii, Włoszech i Francji. Przetranskrybował też niektóre utwory Paganiniego (Wielkie etiudy Paganiniego, na podstawie wybranych Kaprysów op.1) i Rossiniego.
Żona Liszta chciała, by był kompozytorem „arystokratycznym”, jednak kompozytor nadal prowadził nieokiełznany tryb życia, kontynuował karierę wirtuoza – grał „gdzie się dało”; raz zagrał nawet, gdy był pijany; możliwe, że chciał choć na chwilę uwolnić się od idealistycznej żony. W marcu 1838 roku nastąpiła powódź spowodowana przez wezbranie wód Dunaju; Liszt „skorzystał z okazji” – wyjechał do Wiednia i dał osiem koncertów, które przyniosły mu duży dochód. Rok później, w Rzymie urodził się syn Daniel. Jean-Auguste-Dominique Ingres wykonał rysunek przedstawiający Liszta i zadedykował go hrabinie d’Agoult. Cała rodzina wyruszyła do San Rossore - wówczas małej rybackiej wioski niedaleko Pizy; Liszt dowiedział się tu o marnej sytuacji finansowej projektu zbudowania pomnika Beethovena – na ten cel zebrano dotychczas tylko 424 franki – Liszt podziwiał Beethovena, i w październiku 1839 roku zaoferował swoje wsparcie przy zbieraniu środków.. Przedsięwzięcie wzbudziło zainteresowanie ówczesnych kompozytorów – Schumann sprzedawał swoją Fantazję C-Dur. Dzieci Liszta udały się z Marie do Paryża, lecz ze względu na konwenanse zamieszkały ostatecznie z matką kompozytora.
Następnie kompozytor udał się w ośmioletnią podróż artystyczną – przemierzał rozległe obszary, czasem pokonując 80 do stu kilometrów dziennie, od Irlandii aż po Gibraltar i Ural. Bardzo możliwe, iż zetknął się z realiami podróży jego epoki – niebezpiecznymi drogami w złym stanie, marną higieną i żywieniem. Rozrywkę kompozytora podczas podróży stanowiły partie wista i bilarda. Liszt był obiektem zainteresowania wiedeńskiej policji, podobnie jak wielu podobnych wirtuozów jego epoki i nie tylko (chociażby Schubert). Stał się coraz bardziej popularny, tak, że mogliśmy być świadkami istnej manii na punkcie jego muzyki, nazywanej lisztomanią. Mimo wszystko ucierpiały na tym jego dzieła – choć było wśród nich kilka dobrych kompozycji, publiczność najbardziej przyciągały proste składanki melodii oraz „reminiscencje”, czyli transkrypcje fragmentów oper m.in. Belliniego i Verdiego, najczęściej z najpopularniejszymi tańcami i ariami.. Powstała też bardzo lubiana etiuda Grand Galop Chromatique oparta jedynie na progresji chromatycznej. Damy zbierały niedopałki cygar i fusy z kawy Liszta. Grał też przed ważnymi osobistościami; był bardzo hojny i przyjazny. Temu wszystkiemu towarzyszył stres, z którym Liszt walczył przy pomocy używek. Nie wszędzie dobrze go przyjmowano – jego styl bycia wywołał zgorszenie w Niemczech (Liszt był zagorzałym romantykiem i antysemitą, co nie spodobało się tamtejszemu środowisku muzycznemu, złożonemu z klasycystów, którzy często byli Żydami) i Anglii, gdzie publiczność zdobył modny i rzekomo arystokratyczny, a muzycznie niedorastający Lisztowi do pięt Sigismund Thalberg. W czasie rozłąki kochankowie pisali do siebie często, lecz stosunek Liszta do Marie był coraz gorszy – kompozytor nie przestawał być zaborczy, a gdy Charles d’Agoult zaproponował, by Marie do niego wróciła, Liszt zagroził mu pojedynkiem. Oliwy do ognia dolała George Sand, pisząc w 1840 sztukę parafrazującą historię ich małżeństwa – choć sztuka ta poniosła klapę, jej przesłanie było złowieszcze. Ostatecznie Liszt rozwiódł się z Marie d’Agoult w 1844 roku. Ciekawostką jest to, że kompozytor był tak zmęczony prośbami swoich fanów o wysyłanie pukla swoich włosów że kupił psa i wysyłał jego włosy zamiast swoich.
Podczas pobytu w Kijowie w ramach jednej z podróży artystycznych spotkał księżnę Karoliną von Sayn-Wittgenstein, przybyłą tam, by handlować zbożem. Arystokratka ta przekazała Lisztowi trochę pieniędzy, a on spotkał się z nią, by jej podziękować. Gościł u niej zaledwie dziesięć dni, a jednak tuż po powrocie ze Stambułu wrócił do jej rezydencji. Liszt nie mógł jednak zostać na Ukrainie, lecz księżna rozwiązała ten problem – oboje przenieśli się do Weimaru. Wcześniej jednak należy wspomnieć, co stało się z dziećmi Liszta – urodziły się one za granicą, a więc prawa do nich miał jedynie kompozytor, który nie zezwalał im na kontakt z matką, twierdząc, że je przekupuje. Nie zajmował się jednak nimi, robiła to jego matka. Liszt sprowadził złośliwą guwernantkę, piastującą opiekę nad dziećmi. Córka Cosima poślubiła Hansa von Bülowa; syn Liszta Daniel, z aspiracjami na stanowisko prawnika, zmarł przedwcześnie na galopujące suchoty w wieku 29 lat.
Liszt i księżna mieszkali teraz w małej rezydencji w Altenburgu, której otoczenie niewątpliwie inspirowało kompozytora. Przyjmowali „istne procesje” gości.
Liszt stworzył nowy gatunek muzyczny: poemat symfoniczny, którego charakterystyczną cechą była transformacja motywów, podobna do leitmotivu R. Wagnera i H. Berlioza. Choć tak naprawdę rozwinął pomysł F. Mendelssohna, sam nadał tej formie muzycznej charakter i oblicze jakie dziś znamy – sam skomponował 13 poematów symfonicznych.
W muzyce fortepianowej rozwinął fakturę i technikę pianistyczną, wprowadzając wirtuozerski kunszt do wielu utworów, wyprzedzając impresjonistyczny styl Claude’a Debussy’ego i Maurice’a Ravela, ekspresjonizm Aleksandra Skriabina, a także późnoromantyczny koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego i Siergieja Rachmaninowa. Obalił też tradycyjne struktury tonalne (chociażby w utworze, którego tytuł mówi sam za siebie: Bagatelle sans tonalité,, czyli Bagatela bez tonacji) i zachęcał swoich uczniów do tego samego. Niechęć i opór środowiska muzycznego wywoływała też pogarda Liszta do klasycznych form, zwłaszcza sonaty; tak, że jego niektóre bardziej kontrowersyjne utwory (kończone dysonansem, eksperymentalne) spotkały się z bojkotem głównie z konserwatywnym środowiskiem muzycznym Niemiec (J.Brahms, Robert Schumann, krytyk E. Hanslick). Jeden z jego uczniów zapytał o Csaradas macabre: „Czy wolno komponować takie dzieła i ich słuchać”. Prócz niezwykłych osiągnięć jako pianista i dyrygent, nauczał ponad 400 uczniów, skomponował ponad 800 dzieł, z czego co najmniej połowa to transkrypcje. Napisał lub współpracował przy pisaniu przynajmniej 8 książek. Pozostawił pokaźny zbiór korespondencji, a także ponad 200 parafraz utworów innych kompozytorów na fortepian. Był jednym z inicjatorów użycia nowych dźwięków harmonicznych w XIX wieku, przede wszystkim skomplikowanych akordów. Badał nowe techniki muzyczne, zajmował się wariacjami tematycznymi.
Był również aktywnym propagatorem kultury polskiej, zaprzyjaźnionym m.in. z Fryderykiem Chopinem, Adamem Mickiewiczem, Juliuszem Słowackim, Julianem Ursynem Niemcewiczem, Henrykiem Wieniawskim, Juliuszem Kossakiem, Janem Ruckgaberem; uczył także Carla Tausiga, Juliusza Zarębskiego i Józefa Wieniawskiego. Był teściem i przyjacielem Richarda Wagnera. To Wagner namówił Liszta do skrócenia Symfonii Dantejskiej do dwóch części. Liszt został pochowany na cmentarzu w Bayreuth, niedaleko willi i miejsca spoczynku Wagnera.
Podobnie jak wielu artystów w jego czasach, był wolnomularzem.
Za życia Liszt był pierwszym tak popularnym i rozchwytywanym celebrytą, otoczonym tłumem fanów i fanek. Stał się prekursorem zachowania dla gwiazd sceny muzycznej XX i XXI wieku. Pierwszy raz szał ogarnął słuchaczy podczas jego koncertu w Berlinie w 1841 r. Termin lisztomania został później użyty przez Heinricha Heinego w felietonie z 25 kwietnia 1844 r. omawiającym paryski sezon koncertowy. Lisztomania charakteryzowała się intensywną histerią w czasach nieznających jeszcze takiej ekscytacji związanej z wydarzeniem muzycznym. Młode kobiety podczas jego koncertów krzyczały, szlochały i omdlewały, czatowały na elementy jego garderoby, zbierały urwane struny od fortepianu, fusy z wypitej przez niego kawy.