Kompozytorzy
Switch to English

Johannes Brahms

Fortepian
Głos
Skrzypce
Mixed chorus
Alt
Orkiestra
Wiolonczela
Sopran
Altówka
Tenor
Piosenka
Lied
Sonata
Kwartet
Piece
Muzyka ludowa
Religious music
Kanon
Wariacja
Romance
alfabetem
Niemieckie RequiemSymphony No. 1 (Symfonia nr 1)Six Pieces for Piano, Op. 118 (Sześć utworów na fortepian, op. 118)Cello Sonata No. 1 (Cello Sonata No 1)Clarinet Sonatas (Sonaty klarnet)Symphony No. 4 (Symfonia nr 4)Clarinet Sonata No.2, Op.120 No.2Symphony No. 3 (Symfonia nr 3)Piano Trio No. 1 (Trio fortepianowe nr 1)Horn TrioThree Intermezzi for piano, Op. 117Symphony No. 2 (Symfonia nr 2)Rhapsodies, Op. 79Piano Quintet (Kwintet fortepianowy)Violin Concerto (Koncert skrzypcowy)Violin Sonata No. 1 (Skrzypce Sonata nr 1)Piano Quartet No. 1 (Kwartet fortepianowy nr 1)Violin Sonata No. 3 (Skrzypce Sonata nr 3)Four Pieces for Piano, Op. 119Sixteen Waltzes, Op. 39Violin Sonata No. 2 (Skrzypce Sonata nr 2)Variations on a Theme by Haydn (Wariacje na temat Haydna)Two Songs for Voice, Viola and PianoAcademic Festival Overture (Festiwal Uwertura akademicka)Cello Sonata No. 2 (Cello Sonata nr 2)Ballades, Op. 10 (Ballady op. 10)Piano Concerto No. 2 (Koncert fortepianowy nr 2)Piano Quartet No. 3Piano Concerto No. 1 (Koncert fortepianowy nr 1)Variations on a Theme of Paganini (Wariacje na temat Paganiniego)Liebeslieder Waltzes, Op. 52Clarinet Quintet (Kwintet klarnetowy)Double Concerto (Koncert podwójny)51 Exercises, WoO 6 (51 Ćwiczenia Woo 6)String Sextet No. 1 (Sekstet smyczkowy nr 1)Piano Sonata No. 3 (Piano Sonata No 3)5 Lieder, Op.49 (5 Lieder, op.49)4 Songs, Op.43 (4 Utwory, Op.43)Piano Sonata No. 1 (Piano Sonata No 1)5 Studies, Anh.1a/1Variations and Fugue on a Theme by HandelPiano Trio No. 3 (Trio fortepianowe nr 3)Fünf Lieder , Op. 105String Quartet No.1, Op.51 No.1 (Kwartet smyczkowy nr 1, Op.51 No.1)Tragic Overture (Uwertura tragiczna)Piano Sonata No. 2 (Sonata fortepianowa nr 2)5 Lieder, Op.47Zigeunerlieder, Op.1039 Lieder and Songs, Op.32 (9 Pieśni i Piosenki, Op.32)Serenades (Serenady)Piano Quartet No. 2 (Kwartet fortepianowy nr 2)Scherzo, Op.4String Quartet No.2, Op.51 No.2 (Kwartet smyczkowy nr 2, Op.51 No.2)Ave Maria, Op.12 (Ave Maria, op.12)4 Songs, Op.17 (4 Utwory, Op.17)Eleven Chorale Preludes (Jedenaście Chorał Preludia)8 Lieder and Songs, Op.59 (8 Pieśni i Piosenki, Op.59)Schicksalslied (Song of Destiny)Sonata for 2 Pianos, Op.34b (Sonata na 2 fortepiany, Op.34b)3 Duets, Op.20 (3 Duety, Op.20)String Sextet No. 2Alto RhapsodyVariations on a Theme by Robert Schumann, Op.9 (Wariacje na temat Roberta Schumanna, op.9)String Quintet No. 2 (Kwintet smyczkowy nr 2)String Quintet No. 1 (Kwintet smyczkowy nr 1)4 Duets, Op.61 (4 Duets, op.61)5 Romances and Songs, Op.84 (5 Romanse i piosenki, Op.84)7 Lieder, Op.62String Quartet No. 3 (Kwartet smyczkowy nr 3)Variations on a Theme by Robert Schumann, Op.23 (Wariacje na temat Roberta Schumanna, op.23)Geistliches Lied, Op.30 (Sacred Song Op.30)Nänie (Nanie)4 Duets, Op.28 (4 Duets, op.28)4 Ballades and Romances, Op.75 (4 Ballady i romanse, Op.75)Serenade No.2, Op.166 Lieder, Op.86Prelude and Fugue, WoO 9 (Preludium i fuga Woo 9)Two Motets, Op. 74Neue Liebeslieder13 Canons, Op.113 (13 kanoników, Op.113)Begräbnisgesang, Op.13Souvenir de la Russie, Anh.4/62 Motets, Op.29 (2 motety, Op.29)Theme and Variations, Op.18b (Temat i Wariacje, Op.18b)Variations on a Hungarian Song, Op.21 No.2 (Wariacje na węgierskiej Song, op.21 nr 2)9 Lieder and Songs, Op.63 (9 Pieśni i Piosenki, Op.63)12 Lieder and Romances, Op.44 (12 Pieśni i Romanse, op.44)4 Quartets, Op.92 (4 kwartety, Op.92)5 Songs, Op.72 (5 utworów, Op.72)Prelude and Fugue, WoO 10 (Preludium i fuga Woo 10)12 Deutsche Volkslieder, WoO 35 (12 niemieckie pieśni ludowe Woo 35)3 Sacred Choruses, Op.37 (3 Sacred Chóry, op.37)5 Songs, Op.71 (5 utworów, Op.71)Fünf Gesänge, Op. 104Psalm 13, Op.27 (Psalm 13, op.27)Marienlieder, Op.22 (Marienlieder, op.22)3 Quartets, Op.31 (3 kwartety, op.31)Vier ernste Gesänge (Cztery Poważne Piosenki)Albumblatt in A minor (Albumblatt a-moll)5 Duets, Op.6649 Deutsche Volkslieder, WoO 33 (49 niemieckie pieśni ludowe Woo 33)6 Lieder, Op.97Variations on an Original Theme, Op.21 No.1 (Wariacje na oryginalnym temacie, op.21 nr 1)Fugue, WoO 8 (Fuga Woo 8)Fest- und Gedenksprüche7 Lieder, Op.48Chorale Prelude and Fugue on 'O Traurigkeit, o Herzeleid', WoO 7 (Chorał preludium i fuga na temat "O Traurigkeit, o Herzeleid 'Woo 7)Study for the Left Hand, Anh.4/2Zigeunerlieder (Pieśni cygańskie)5 Poems, Op.19 (5 wierszy, op.19)28 Deutsche Volkslieder, WoO 32 (28 niemieckie pieśni ludowe Woo 32)5 Lieder, Op.943 Quartets, Op.64 (3 kwartety, op.64)5 Lieder, Op.41Gesang der Parzen (Pieśń o losach)3 Songs, Op.42 (3 Utwory, Op.42)9 Songs, Op.696 Lieder and Romances, Op.93a (6 Lieder i Romanse, Op.93a)6 Songs, Op.3 (6 Utworów, op.3)8 Klavierstücke, Op.76 (8 utworów na fortepian, Op.76)2 Sarabandes, WoO 5 (2 Sarabandes Woo 5)8 Lieder and Romances, Op.14 (8 Lieder i Romanse, op.14)TriumphliedRinaldo4 Lieder, Op.462 Gigues, WoO 4 (2 Gigues Woo 4)Gavotte von Christ. W. Gluck3 Motets, Op.110 (3 motety, Op.110)7 Lieder, Op.95Missa canonica, WoO 18 (Missa canonica Woo 18)8 Lieder and Songs, Op.57 (8 Pieśni i Piosenki, Op.57)6 Songs, Op.7 (6 Utworów, op.7)Tafellied, Op.93b4 Lieder, Op.96Dem dunkeln Schoß der heilgen Erde, WoO 20 (Ciemne łono świętej ziemi, Woo 20)6 Songs, Op.6 (6 Utworów, Op.6)15 Romanzen aus L. Tiecks Magelone, Op.3315 Volkskinderlieder, WoO 31 (15 Volkskinderlieder Woo 31)5 Lieder, Op.107O wie sanft!, WoO 26Auserlesene Stücke für Harmonium (Wybierz utwory na harmonium)Kleine Hochzeits-Kantate, WoO 16 (Mały ślub Kantata Woo 16)Ellens Zweiter Gesang, Anh 17 (Drugi utwór Ellen, Anh 17)4 Gesänge, Op.70 (Piosenki, Op.70 4)Wann?, WoO 2910 Leichte Stücke nach Liedern (10 łatwych utworów na utwory)Spruch, WoO 27 (Spruch Woo 27)8 Lieder and Songs, Op.58 (8 Pieśni i Piosenki, Op.58)Mir lächelt kein Frühling, WoO 25 (Mir uśmiecha nie wiosna Woo 25)5 Lieder, Op.106Töne, lindernder Klang, WoO 28 (Ton, lindernder Klang, WOO 28)7 Fantasien, Op.116Grausam erweiset sich Amor, WoO 24 (Okrutne Kupidyna, abyście Woo 24)Zu Rauch, WoO 30 (Palić Woo 30)6 Lieder, Op.85Albumblatt für Clara Schumann14 Deutsche Volkslieder, WoO 34 (14 niemieckich pieśni ludowych Woo 34)Mondnacht, WoO 21 (Mondnacht Woo 21)Regenlied, WoO 23 (Regenlied Woo 23)KlavierwerkeJohannes Brahms im Briefwechsel mit Franz Wüllner (Johannes Brahms w korespondencji z Franz Wüllner)Piano Trio No. 2 (Trio fortepianowe nr 2)Clarinet Trio (Klarnet Trio)Piano Trio in A major (Piano Trio A-dur)3 Intermezzi (3 Interludes)Sämtliche Werke (Dzieła)
Wikipedia
Johannes Brahms (ur. 7 maja 1833 w Hamburgu, zm. 3 kwietnia 1897 w Wiedniu) – niemiecki kompozytor, pianista i dyrygent okresu romantyzmu.
Był synem Johanny Henrike Christiane Nissen i Johanna Jakoba Brahmsa. Dwa lata po narodzinach Johannesa, urodził się jego młodszy brat – Friedrich. Najstarszą z rodzeństwa była zaś Elisabeth Wilhelmine Luise, urodzona w 1831 roku.
Pierwszym nauczycielem muzyki był dla Johannesa jego ojciec – miejski muzykant, później kontrabasista orkiestry miejskiej w Hamburgu. Następnie kontynuował naukę u Friedricha Willibalda Cossela, który nauczył go podstaw gry na pianinie. Potem jednak nauczyciel zaczął zdawać sobie sprawę, że chłopiec zyska lepsze perspektywy ucząc się u Eduarda Marxsena, pianisty i kompozytora.
Robert Schumann, kompozytor, a zarazem krytyk muzyczny, po wizycie Brahmsa w 1853 roku i zaznajomieniu się z jego próbami kompozytorskimi, zamieścił w swoim Neue Zeitschrift für Musik artykuł obwieszczający pojawienie się geniusza muzyki niemieckiej. Przyjaźń obu kompozytorów trwała również w czasie choroby Schumanna (Schumann cierpiał na chorobę psychiczną), aż do jego śmierci w 1856 roku. Później Brahms stał się opiekunem i najbliższym przyjacielem Clary Schumann aż do jej śmierci 20 maja 1896 roku.
Brahms uważał, iż jako kompozytor urodził się za późno. Tym sformułowaniem dawał wyraz swemu przywiązaniu do tradycji, które wyrażało się w kontynuowaniu barokowych i klasycznych form oraz wzorców, uznawanych w romantyzmie powszechnie za przebrzmiałe. Tym samym przeciwstawił się programowości w muzyce, pisząc muzykę absolutną. Ideologia taka znalazła swoje sformułowanie teoretyczne tuż po roku 1850 w dziele znanego krytyka wiedeńskiego Eduarda Hanslicka, który był zwolennikiem muzyki Brahmsa, a przeciwnikiem Wagnera. Hanslick twierdził, iż wyrażanie uczuć nie jest zadaniem muzyki, a piękno utworu polega na pięknie jego formy, melodii i innych elementów muzyki. Sam Brahms nie lubił Wagnera, ale go doceniał. Wagner zaś Brahmsa nie poważał, nazywając go drewnianym Johannesem.
Brahms nie angażował się w konflikty dzielące niemieckie środowisko muzyczne. Mimo to był celem nieustannych ataków ze strony wyznawców Wagnera, Liszta i Brucknera, którzy upatrywali w nim głównego przeciwnika ideologicznego.
Pod koniec życia chorował; niedługo przed śmiercią stwierdzono u niego raka wątroby. Zmarł nad ranem 3 kwietnia 1897 roku. Pochowany na Cmentarzu Centralnym w Wiedniu.
Muzyka Brahmsa bardzo wyraźnie zakorzeniona jest w niemieckiej tradycji. Jej główne źródła to:
Brahms był kompozytorem, który nie miał ambicji rewolucjonizowania muzyki (jak Ferenc Liszt i Richard Wagner w owym czasie). Z założenia był tradycjonalistą. Tymczasem w następnym pokoleniu uznany został za „prekursora nowoczesności”, jak to deklarował Arnold Schönberg.
Jest to kontynuacja nurtu beethovenowskiego poprzez stosowanie formy cyklu sonatowego i formy sonatowej. Brahms stworzył indywidualny, niezwykle nasycony typ brzmienia:
Utwory orkiestrowe:
Ze względu na podobieństwo stylu i pewnego rodzaju kontynuacje myśli I Symfonia c-moll jest czasem określana jako „X symfonia Beethovena”, takie sformułowanie jednak stanowi uproszczenie i budzi kontrowersje.
Charakterystyczna IV Symfonia e-moll zbudowana jest z czterech części, ale nie jest to typowy schemat cyklu sonatowego: cz. I to allegro sonatowe, ale II to również allegro sonatowe, z tym, że bez części środkowej, czyli przetworzenia; pojawiają się tu elementy archaizujące; oscylowanie pomiędzy skalą frygijską a E-dur, III część to scherzo, w której kompozytor wprowadza flet piccolo, jaskrawe klarnety w stroju C, kontrafagot, 3 kotły oraz triangiel (trójkąt), IV część to passacaglia – po temacie pojawiają się 32 wariacje.
Widoczny jest tu luźny związek z liturgią (np. poprzez wybór języka niemieckiego oraz użycie tekstu innego niż tradycyjny łaciński należący do gatunku missa pro defunctis). Brahms przedstawia w utworze osobisty stosunek do problemów śmierci – są to rozmyślania nad kruchością życia ludzkiego, tęsknota za wiecznym spokojem, a także wspomnienie o zmarłych i współczucie dla tych, co pozostali w osamotnieniu.
Koncerty instrumentalne Brahmsa mają charakter symfoniczny, gdyż następuje w nich rozbudowa partii orkiestrowej, która zyskuje niemal przewagę nad instrumentem solowym.
Najważniejsze dzieła:
Podobnie jak muzyka symfoniczna, muzyka kameralna jest kontynuacją nurtu Beethovena. Dorobek kameralny Brahmsa obejmuje:
Do muzyki fortepianowej Brahms przeniósł zdobycze faktury symfonicznej, takie jak zdwojenia interwałów, kontrasty rejestrów. Łączył także romantyczny wyraz z klasyczną symetrią i typową dla swojej twórczości melancholią. Najważniejsze dzieła to: Wariacje na temat Haendla op. 24, Wariacje na temat Paganiniego op. 35, Wariacje na temat Haydna op. 56b na dwa fortepiany, 4 Ballady op. 10, 2 Rapsodie op. 79, Intermezza op. 117, Klavierstücke op. 118, 119.
Pieśni Brahmsa (200) są bliskie muzyce Schuberta i stanowią najbardziej osobistą formę wypowiedzi twórcy. Kompozytor wybierał teksty o ciemnym, melancholijnym nastroju, wykorzystywał formę zwrotkową oraz nawiązywał do muzyki ludowej. W pieśniach zdecydowanie dominuje czynnik melodyczny, a tekst jest drugoplanowy. Brahms był reprezentantem nurtu konserwatywnego w rozwoju pieśni w II połowie XIX w.
Orkiestrowe opracowania pieśni Schuberta:
Pieśni na głos przy fortepianie (1858-1868):
Pieśni na głos przy fortepianie (1873):
Wydanie dzieł wszystkich Johannesa Brahmsa na organy obejmuje 15 pozycji. Pierwsze to: Preludium i Fuga a-moll, Preludium i Fuga g-moll, Fuga as-moll, Przygrywka chorałowa i fuga „O Traurigkeit, o Herzeleid”. Dzieła te są nieopusowane i pochodzą z wczesnego okresu twórczości kompozytora. Kolejnych jedenaście pochodzi z ostatniego okresu twórczości: op. 122 (no. 1 do 11) i są to przygrywki chorałowe. Reprezentują one dojrzały styl wykazując wiele cech charakterystycznych dla jego późnych kompozycji.