Kompozytorzy
Switch to English

Ferenc Liszt

Fortepian
Głos
Organ
Orkiestra
Mixed chorus
Men's chorus
Fisharmonia
Alt
Tenor
Baryton
Piosenka
Religious music
Piece
Taniec
Lied
Marche
Hymn
Parafraza
Sacred hymns
Choruses
alfabetem
Harmonies poétiques et religieusesI koncert fortepianowy LisztaTotentanzChrystusGrandes études de Paganini (Duże badania Paganiniego)I Rapsodia węgierskaHungarian Rhapsody No. 2 (Rapsodia węgierska nr 2)Three Concert ÉtudesTranscendental ÉtudesPiano Sonata in B minor (Piano Sonata h-moll)Consolations, S.172 (Pociechy, S.172)Années de pèlerinage (Lata pielgrzymstwa)Technische Studien, S.146 (Badania techniczne, str.146)Années de pèlerinage II, S.161Mephisto Waltz No.1, S.5143 Sonetti del Petrarca, S.270 (3 sonety Petrarki, S.270)Les préludes, S.97Étude en douze exercices, S.136 (Etiuda pl Douze exercices, S.136)Preludes and Fugues by J.S. Bach, S.462 (Preludia i fugi przez J.S. Bach, S.462)Two Concert ÉtudesRhapsodie espagnole (Rapsodia hiszpańska)Hungarian Rhapsody No. 6 (Rapsodia węgierska nr 6)Paraphrase de concert sur Rigoletto, S.434 (Parafraza koncertowa na Rigoletto, S.434)Oh! quand je dors, S.282Années de pèlerinage III, S.163Ballade No.2, S.171 (Ballada nr 2, S.171)12 Lieder von Franz Schubert, S.558 (12 pieśni Franza Schuberta, S.558)Années de pèlerinage II, Supplément, S.162Rapsodie węgierskieHungarian Rhapsody No. 12 (Rapsodia węgierska nr 12)Deux légendesMüllerlieder von Franz Schubert, S.565 (Piosenki Müller Franza Schuberta, S.565)Ouvertüre zu Tannhäuser, S.442 (Uwertura do Tannhäuser, S.442)Réminiscences de Don JuanFantasy and Fugue on the Theme B-A-C-HSoirées de Vienne, S.427 (Wieczory Wiedeń, S.427)6 Polish Songs, S.480 (6 polskich pieśni, S.480)Grand galop chromatique (Duża galop chromatyczna)Rondeau fantastique sur un thème espagnol, S.252 (Rondeau fantastyczne na temat hiszpańskiej, S.252)Faust SymphonyPiano Concerto No. 2 (Koncert fortepianowy nr 2)Album d'un voyageur, S.156 (Album podróżnika, S.156)Concert Paraphrase on Mendelssohn's 'Sommernachtstraum', S.410 (Parafraza na koncert Mendelssohna "", S.410 Sommernachtstraum)Via crucis (Via Crucis)La lugubre gondolaO lieb so lang du lieben kannst, S.298 (O kochać tak długo, jak można kochać, S.298)Mazeppa (Mazepa)Fantasy and Fugue on the chorale "Ad nos, ad salutarem undam"6 Melodien von Franz Schubert, S.563 (6 melodii Franza Schuberta, S.563)Nuages gris4 Lieder von Franz Schubert, S.375 (4 utwory Franza Schuberta, S.375)Romance, S.169 (Romans, S.169)Weihnachtsbaum (Choinka)2 Polonaises, S.223 (2 Polonezy, S.223)Grandes études, S.137 (Duże badania, S.137)Soirées musicales de Rossini, S.424 (Wieczory muzyczne Rossini, S.424)Le rossignol, S.250/1Die Loreley, S.273Dante SymphonyRéminiscences de Norma, S.394 (Reminiscencje de Norma, S.394)Valses oubliées, S.215 (Zapomniane Waltz, S.215)Hungarian Rhapsody No. 15Hungarian Rhapsody No. 11 (Rapsodia węgierska nr 11)Franz Schuberts geistliche Lieder, S.562 (Święte pieśni Franza Schuberta, S.562)Aus Lohengrin, S.446Hungarian Rhapsody No. 5 (Rapsodia węgierska nr 5)Mazeppa, S.138Ballade No. 1 (Ballade No 1)Variationen über das Motiv von Bach, S.180 (Wariacje na temat Bacha, p.180)Grande étude de perfectionnementTarantelle di bravura d'après la tarantelle de La muette de Portici, S.386Hungarian Rhapsody No. 10Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen, S.179 (Płacz, lament, obawiając się, wahają, p.179)Hungarian Rhapsody No. 3 (Rapsodia węgierska nr 3)2 Stücke aus Tannhäuser und Lohengrin, S.445 (2 kawałki Tannhäuser i Lohengrin, S.445)Hexaméron, S.392 (Hexameronu, S.392)Valse-ImpromptuHarmonies poétiques et religieuses I, S.154 (Harmonie poetyckie i religijne I S.154)Hungarian Rhapsody No. 13 (Rapsodia węgierska nr 13)Ave Maria I, S.20Hungarian Rhapsody No. 9Berceuse, S.174Mephisto Waltz No.2, S.515Venezia e Napoli, S.159O du mein holder Abendstern, S.444 (O du mein posiadacz Abendstern, S.444)Freudvoll und leidvoll I, S.280 (Radosne i smutne I, p.280)Orpheus, S.98Pilgerchor aus Tannhäuser, S.443 (Chór Pielgrzymów z Tannhäuser, S.443)Hungarian Rhapsody No. 8Magyar dalok, S.242Ave Maria d'Arcadelt, S.183/2Mendelssohns Lieder, S.547Canzone Napolitana, S.248 (Canzona Napolitana, S.248)Hungarian Rhapsody No. 4 (Rapsodia węgierska nr 4)Hungarian Rhapsody No. 14Sarabande and Chaconne from Handel's AlmiraAve verum corpus, S.443 Lieder aus Schillers "Wilhelm Tell", S.292 (3 utwory z Schillera "Wilhelm Tell", p.292)Grande fantaisie de bravoure sur La clochette, S.420 (Wielki dzwon fantazja odwaga, S.420)Bagatelle sans tonalitéMissa choralis, S.10Concerto pathétiqueIm Rhein, im schönen Strome, S.272 (W Nadrenii, w pięknej rzeki, S.272)Tasso: Lamento e Trionfo, S.96Enfant, si j'étais roi, S.283 (Dziecko, gdybym był królem, s.283)Capriccio alla turca sur des motifs de Beethoven, S.388 (Capriccio Alla Turca na terenie Beethovena, S.388)Der du von dem Himmel bist, S.279 (Ci, którzy są w niebie, p.279)En rêve, S.207 (Pl rĂŞve, S.207)Comment disaient-ils, S.276 (Jak mówili, S.276)Prometheus (Prometeusz)Ave Maria III, S.60Les adieux, S.409 (Żegnaj, S.409)Malédiction, S.121 (Przekleństwa, S.121)Du bist wie eine Blume, S.287 (Jesteś jak kwiat, p.287)Miserere du Trovatore, S.433Es muss ein Wunderbares sein, S.314 (To musi być wspaniałe, p.314)Ave Maria II, S.38Ave maris stella, S.34La Marseillaise, S.237 (Marsylianka, S.237)La romanesca, S.252a (La ROMANESCA, S.252a)Mephisto Waltz No.3, S.216Am Grabe Richard Wagners, S.135OrgelkompositionenScherzo und Marsch, S.177 (Scherzo i marzec, s. 177)Mignons Lied, S.275Elegy No.1, S.196 (Elegia No.1, S.196)3 Caprices-Valses, S.214 (3 Kaprysy Valses, S.214-)Die drei Zigeuner, S.320 (Trzy Cyganie, p.320)2 Lieder von Robert Schumann, S.567 (2 pieśni Roberta Schumanna, S.567)Abschied, S.251 (Żegnaj, p.251)Hungarian Rhapsody No. 19 (Rapsodia węgierska nr 19)À la Chapelle Sixtine, S.461 (W Kaplicy Sykstyńskiej, S.461)God Save the Queen, S.235Alleluja, S.183/1Études d'exécution transcendante d'après Paganini, S.140 (Badania transcendentalne po Paganini, S.140)Hungarian Rhapsody No. 7Symphonic poemsFantaisie romantique sur deux mélodies suisses, S.157 (Romantyczna fantazja o dwóch szwajcarskich melodii, S.157)Cantico del sol di Francesco d'Assisi, S.4 (Utwór wschodzącego Franciszka z Asyżu, S.4)Fantaisie sur des motifs favoris de l'opéra 'La sonnambula', S.393Apparitions, S.155 (Objawienia, S.155)Réminiscences de Lucia di Lammermoor, S.397 (Reminiscencje de Łucji z Lammermooru, S.397)Grosses Konzertsolo, S.176 (Wielki koncert solowy, str.176)2 Episoden aus Lenau's Faust, S.110 (2 aus Lenau Faust Episoden, S.110)S'il est un charmant gazon, S.284 (Jeśli jest to piękny trawnik, S.284)Hohe Liebe, S.307 (Wysoka Miłość, p.307)5 Klavierstücke, S.192 (5 utworów na fortepian, S.192)Hamlet, S.104Über allen Gipfeln ist Ruh, S.306 (Przede wszystkich szczytów jest spokojny, p.306)Missa pro organo lectarum celebrationi missarum adjumento inserviens, S.264 (Missa pro organiczno lectarum celebrationi missarum adjumento inserviens, S.264)Marche de Rákóczy, S.244c (Marche de Rakoczy, S.244c)Impromptu, S.191Requiem, S.12Es war ein König in Thule, S.278 (Był królem w Thule, p.278)Variation on a Waltz by Diabelli (Wariacja na temat Walca przez Diabellego)O heilige Nacht, S.49 (O Holy Night, str.49)Christus ist geboren, S.322 Transcriptions d'après Rossini, S.553 (2 Transkrypcje po Rossiniego, S.553)Gaudeamus igitur, S.240Paraphrase de concert sur Ernani II, S.432 (Parafraza koncertowa na Ernani II, S.432)LiebesträumeBallade aus dem Fliegenden Holländer, S.441 (Ballada o Latającego Holendra, S.441)Danza sacra e duetto finale d'Aida, S.436Unstern, S.208 (Pecha, p.208)Albumblatt in Walzerform, S.166 (Albumblatt w Walzerform, S.166)Nun danket alle Gott, S.61 (Zakonnica danket alle Gott, S.61)Hungarian Rhapsody No. 17Spinnerlied aus dem Fliegenden Holländer, S.440 (Spinning Song of the Latający Holender, S.440)Requiem für die Orgel, S.266 (Requiem dla narządów, p.266)Elegy No.2, S.197 (Elegia No.2, S.197)2 Kirchenhymnen, S.669Hunnenschlacht, S.105Feierlicher Marsch zum heiligen Gral aus Parsifal, S.450 (Uroczysta marca do Świętego Graala z Parsifala, S.450)Illustrations du Prophète, S.414 (Ilustracje z Proroka, S.414)Walhall aus Der Ring des Nibelungen, S.449 (Valhalla od Der Pierścienia Nibelunga, S.449)Am stillen Herd, S.448Hungarian Rhapsody No. 16Valse mélancolique, S.210 (Melancholijny walc, S.210)Ich liebe dich, S.315 (Kocham cię, p.315)Die Ideale, S.106Missa Solennis, S.9Phantasiestück über Motive aus 'Rienzi', S.439 (Fantazja na motywach sztuk "Rienzi", S.439)Klavierstück, S.193 (Kawałek fortepian, str. 193)Hungarian Rhapsody No. 18Réminiscences de 'Robert le diable', S.413 (Wspomnienia "Roberta Diabła", S.413)Pater noster III, S.41 (Pater Noster III, S.41)Von der Wiege bis zum Grabe, S.107Andantino pour Emile et Charlotte Loudon, S.163a/2Feuilles d'album, S.165 (Strony albumu, S.165)Hungarian Fantasy (Węgierski Fantasy)Salve ReginaRéminiscences des Huguenots, S.412 (Wspomnienia hugenotów, S.412)Bénédiction et serment, S.396 (Błogosławieństwo i przysięga, S.396)Lenore, S.346Vergiftet sind meine Lieder, S.289 (Zatrute są moje piosenki, p.289)Franz Liszt's Briefe (Franza Liszta Briefe)Morceau de salon, S.142Impromptu brillant sur des thèmes de Rossini et Spontini, S.150 (Impromptu genialny na tematy Rossiniego i Spontiniego, S.150)Crux!, S.35L'idée fixe, S.470a/1Anima Christi sanctifica me, S.46 (Anima Christi uświęcenia mnie, S.46)Kling leise, mein Lied, S.301 (Kling cicho, moja piosenka, p.301)La cloche sonne, S.238 (La dzwon Sonne, S.238)Grande valse di bravura, S.209 (Grande Valse di brawura, S.209)Hungaria, S.1038 Variations, S.148 (8 Wariacje, S.148)3 Märsche von Franz Schubert, S.426 (3 marsze Franza Schuberta, S.426)R.W. - Venezia, S.201Allegro di bravura, S.151 (Allegro di brawura, S.151)Wiegenlied, S.198 (Kołysanka, str.198)Illustrations de l'opéra L'Africaine, S.415 (Ilustracje opery L'Africaine, S.415)Ihr Glocken von Marling, S.328 (Twoje Dzwony Marling, p.328)Mephisto PolkaFestklänge, S.101Fantasie über Motive aus Beethovens Ruinen von Athen, S.122 (Fantazja na tematy z ruiny Beethovena w Atenach, str.122)Psalm 23, S.15Albumblatt in E major, S.164 (Albumblatt E-dur S.164)Die drei Zigeuner, S.383 (Trzy Cyganie, S.383)Chanson bohémienne, S.250/2Andante Finale und Marsch aus der Oper König Alfred, S.421 (Andante i Finale marca z opery Król Alfred, S.421)Élégie sur des motifs du Prince Louis Ferdinand de Prusse, S.168 (Elegia względami księcia Ludwika Ferdynanda Pruskiego, S.168)Andantino espressivo, S.189aSancta Dorothea, S.187Héroïde funèbre, S.102Es rauschen die Winde, S.294 (To gwałtowny wiatr, S.294)CsárdásTantum ergo, S.42Scherzo in G minor, S.153 (Scherzo g-moll, str. 153)Réminiscences des Puritains de Bellini, S.390 (Przypomina Purytanie Belliniego, S.390)Grosse Konzertfantasie über spanische Weisen, S.253 (Wielki Koncert hiszpańskiej Fantasy sposoby p.253)Pater noster I, S.21 (Pater Noster I S.21)Psalm 13, S.13Galop in A minor, S.218 (Galop a-moll S.218)Grande fantaisie sur des motifs de Niobe, S.419 (Wielka fantazja względami Niobe, S.419)Deutsche Kirchenlieder, S.669a (Niemieckie pieśni, S.669a)3 Chansons, S.510aDer traurige Mönch, S.348 (Smutny mnich, S.348)Marche funèbre de Dom Sébastien de Donizetti, S.402 (Marsz żałobny Dom Sébastien Donizetti, S.402)Trauervorspiel und Trauermarsch, S.206 (Pogrzeb Preludium i Marsz żałobny, str.206)Marche et Cavatine de Lucie de Lammermoor, S.398 (Spacery i Cavatine Lucie de Lammermoor, S.398)Mazurka brillante, S.221 (Mazurek brillante, S.221)Inno a Maria Vergine, S.39 (Inno Maria Vergine, S.39)Hymne de l'enfant à son réveil, S.19 (Hymn przebudzeniu dziecka, s.19)Aus der Ungarischen Krönungsmesse, S.381 (Z węgierskiego Coronation Mass, S.381)An den heiligen Franziskus von Paula, S.28 (Na świętego Franciszka z Pauli, str.28)In festo transfigurationis Domini nostri Jesu Christi, S.188 (W festo transfigurationis Domini nostri Jesu Christi, S.188)Die Zelle in Nonnenwerth, S.274 (Komórka w Nonnenwerth, p.274)Angiolin dal biondo crin, S.269Le crucifix, S.342 (Le krucyfiks, S.342)Schlaflos! Frage und Antwort, S.203La tombe et la rose, S.285 (Grób i róża, S.285)Chanson du Béarn, S.236/2Missa quattuor vocum ad aequales, S.8 (Missa Quattuor vocum ogłoszenie aequales, S.8)Jeanne d'Arc au bûcher, S.293 (Joanna d'Arc na stosie, S.293)Freudvoll und leidvoll II, S.280bis (Radosne i smutne II S.280bis)Russischer Galop, S.478 (Rosyjski Galop, S.478)O salutaris hostia I, S.40 (O Salutaris hostia I S.40)Réminiscences de La juive, S.409a (Wspomnienia z żydowskiego, S.409a)A magyarok Istene, S.339 (Magyarok Istene, S.339)2 Vortragsstücke, S.268 (2 Vortragsstücke, p.268)5 Ungarische Volkslieder, S.245 (5 węgierskie pieśni ludowe, p.245)Glanes de WoroninceGrande paraphrase de la Marche pour le Sultan Abdul-Medjid Khan, S.403Der blinde Sänger, S.350 (Der blinde Sanger, S.350)Ora pro nobis, S.262Morgens steh ich auf und frage, S.290 (Rano wstaję i zapytać, p.290)Christus ist geboren, S.31Cantantibus organis, S.7 (Organis Cantantibus, S.7)O salutaris hostia II, S.43 (O Salutaris hostia II, S.43)Receuillement, S.204 (Kontemplacja przed, S.204)Te Deum II, S.27Was Liebe sei, S.288 (Czym jest miłość, p.288)5 Choruses with French texts, S.18 (5 Chóry z francuskim, s.18)Ein Fichtenbaum steht einsam II, S.309bis (Świerk stoi samotny II, S.309bis)Ein Fichtenbaum steht einsam I, S.309 (Świerk stoi samotny I, S.309)Pio IX, S.261Ossa arida, S.55Bist du, S.277Ich möchte hingehn, S.296 (Chcę tam kiedyś, p.296)Grand duo concertant sur le 'Le marin', S.128 (Wielki duet koncertująca na "Marine", S.128)Rondo di bravura, S.152 (Rondo di brawura, S.152)Fantaisie sur des motifs de La pastorella dell'Alpi e Li marinari des Soirées musicales, S.423Die Glocken des Strassburger Münsters, S.6 (Dzwony katedry w Strasburgu, str. 6)O sacrum convivium, S.58 (O Sacrum Convivium, S.58)Mosonyis Grabgeleit, S.194O Meer im Abendstrahl, S.344 (O morze wieczorem wiązki, p.344)Pater noster II, S.29Wagner-Liszt Album (Wagner-Liszt albumu)Bülow-Marsch, S.230Sancta Caecilia, S.343J'ai perdu ma force et ma vie, S.327 (Straciłem siłę i moje życie, S.327)Pro Papa, S.59Des toten Dichters Liebe, S.349 (Miłości zmarłego poety, S.349)In domum Domini ibimus, S.57 (W domum Domini ibimus, S.57)Wer nie sein Brot mit Tränen aß, S.297 (Kto nigdy nie jadł chleb ze łzami, p.297)Dem Andenken PetőfisBlume und Duft, S.324 (Kwiat i zapach, p.324)Gestorben war ich, S.308 (Zmarł byłem S.308)Fantaisie sur l'opéra hongroise Szép Ilonka, S.417 (Fantazja na węgierskiej opery Szép Ilonka, S.417)Go Not, Happy Day, S.335 (Idź Nie, Happy Day, S.335)In Liebeslust, S.318 (W miłości pożądania, p.318)Die tote Nachtigall, S.291 (Martwy słowik, s. 291)Ländler in A-flat major, S.211 (Ländler w A-dur S.211)Gastibelza, S.286Rosario, S.56Grande fantaisie sur la tyrolienne de l'opéra La fiancée de Auber, S.385 (Wielka fantazja na tyrolskim Opera Oblubienicy Auber, S.385)La notte, S.112/2Prélude à la Polka d'Alexandre Porfiryevitch Borodine, S.207a (Preludium Polka Porfiryevitch Aleksandra Borodina S.207a)Introduction et Polonaise de l'opéra 'I puritani', S.391 (Introdukcja i Polonez z opery "Purytanie", S.391)Les Sabéennes, S.408 (Sabaean, S.408)Petite valse favorite, S.212 (Petite valse ulubiony, S.212)Anfangs wollt' ich fast verzagen, S.311 (Początkowo ja prawie rozpacz, p.311)Il m'aimait tant, S.271 (Il m'aimait ne, S.271)Gebet, S.331Die heilige Cäcilia, S.5 (Die Heilige Cäcilia, s.5)Te Deum I, S.24 (Te Deum I S.24)Die Legende von der Heiligen Elisabeth, S.2 (Legenda Świętej Elżbiety, s.2)Magyar rapszódiák, S.242Responsorien und Antiphonen, S.30Lasst mich ruhen, S.317 (Pozwól mi odpocząć, S.317)Schlummerlied mit Arabesken, S.454 (Kołysankę z arabeski, S.454)Pax vobiscum!, S.64O Roma nobilis, S.54Schwebe, schwebe, blaues Auge, S.305 (Limbo, limbo, podbite oko, p.305)Faribolo Pasteur, S.236/1La perla, S.326 (La Perla, S.326)Domine salvum fac regem, S.23 (Domine salvum fac Regem, S.23)Les morts, S.112/112 Songs (12 Utworów)Die Vätergruft, S.281 (Grób ojca, p.281)Einsam bin ich, nicht allein, S.453 (Samotny, nie jestem sam, S.453)Beethovens Lieder von Goethe, S.468Heroischer Marsch in ungarischem Stil, S.231 (Heroic marca w stylu węgierskim, p.231)Halloh!, S.404Le triomphe funèbre du Tasse, S.112/3Grande fantaisie sur des motifs de La serenata e L'orgia des Soirées musicales, S.422 (Wielka fantazja na terenie La Serenata e Orgia wieczory muzyczne, S.422)Die Seligkeiten, S.25 (Błogosławieństwa, str.25)Der Herr bewahret die Seelen seiner Heiligen, S.48 (Pan zachowuje dusz świętych swoich, str.48)Die stille Wasserrose, S.321 (Die Stille Wasserrose, S.321)Muttergottes-Sträusslein zum Mai-Monate, S.316 (Matka Boża wiązanka maj-miesiąc, p.316)Wartburg-Lieder, S.345Festmarsch zur Säcularfeier von Goethes Geburtstag, S.227 (Trudno marsz do Säcularfeier urodziny Goethego, p.227)Historische ungarische Bildnisse, S.205 (Historyczne węgierskie Portrety, p.205)Weimars Volkslied, S.313Wie singt die Lerche schön, S.312 (Jak skowronek śpiewa pięknie, p.312)Mariengarten, S.62Septem sacramenta, S.52 (Wrze sacramenta, S.52)Die Macht der Musik, S.302 (Power of Music, p.302)Nimm einen Strahl der Sonne, S.310 (Weź promyk słońca, p.310)Jugendglück, S.323 (Powodzenia młodzieży, p.323)Tyrolean Melody, S.385a (Tyrolska Melody, S.385a)Do Not Reproach Me, S.340a (Czy nie hańbę mnie, S.340a)Nuits d'été à Pausilippe, S.399 (Letnie noce w Posillipo, S.399)Wieder möcht ich dir begegnen, S.322 (Ponownie, chciałbym cię poznać, p.322)Einst, S.332Hussitenlied, S.234Carrousel de Madame Pelet-Narbonne, S.214aQui seminant in lacrimis, S.63 (Qui seminant w lacrimis, S.63)Seconde marche hongroise, S.232Die Fischerstochter, S.325 (Córka Rybaka, p.325)Le vieux vagabond, S.304 (Stary włóczęga, S.304)Qui Mariam absolvisti, S.65Ich scheide, S.319 (Odejdę, p.319)Isten veled, S.299 (Isten Veled, S.299)An Edlitam, S.333 (Edlitam, S.333)Magyar király-dal, S.340Festgesang, S.26Ungarischer Sturmmarsch, S.119 (Węgierski Sturmmarsch, str.119)RapsodieSlavimo slavno, Slaveni!, S.33Sei still, S.330 (Sei jeszcze, S.330)Wo weilt er?, S.295Der Glückliche, S.334 (Szczęśliwy, S.334)Ungarische Krönungsmesse, S.11 (Węgierska Msza koronacyjna, str.11)Epithalam, S.129Und wir dachten der Toten, S.338 (I myśleliśmy, martwych, p.338)Des Tages laute Stimmen schweigen, S.337 (Dzień, za głośne głosy są ciche, p.337)Verlassen, S.336 (Pozostawiając, p.336)Psalm 129, S.16Valse de concert, S.430Album-Leaf 'Introduction to the Grande Étude de Paganini No.6', S.141/6bisWeimars Toten, S.303Leyer und Schwerdt, S.452 (Lira i Schwerdt, S.452)Buch der Lieder (Księga Pieśni)Album-Leaf 'Fuga sur Danse Macabre', S.555bisFestmarsch zur Goethe-Jubiläumfeier, S.115 (Trudno marsz do Goethe-lecia, str.115)Psalm 137, S.17Vive Henri IV, S.239Ungarischer Marsch zur Krönungsfeier in Ofen-Pest am 8. Juni 1867, S.118Und sprich, S.329 (I powiedzieć, S.329)Mihi autem adhaerere, S.373 Album Leaves 'Magyar', S.164eConsolations and Liebesträume for the PianoSankt Christoph, S.47Wir sind nicht Mumien, S.90/3Album-Leaf 'Prélude Omnitonique", S.166eVom Fels zum Meer!, S.229Album-Leaf, S.164dKünstlerfestzug zur Schillerfeier 1859, S.114 (Künstlerfestzug do Schiller obchody 1859, str.114)Vereins-Lied, S.90/1Album-Leaf 'Fugue chromatique' - Allegro in G minor, S.167jEarly and Late Piano Works (Wczesnych i późnych Piano Works)Album-Leaf in A major 'Friska', S.166kAlbum-Leaf 'Preludio', S.164jDances for Piano SoloRéminiscences de Lucrezia Borgia, S.400 (Reminiscencje de Lukrecja Borgia, S.400)Allegro Maestoso, S.692cAlbum-Leaf 'B.A.C.H Fragment', S.166tAlbum-Leaf 'Serenade', S.166gAlbum-Leaf 'Quasti Mazurek in C major', S.163eSymphonische Dichtungen für das Pianoforte zu vier Händen (Poematy symfoniczne na fortepian, na cztery ręce)Szózat und Hymnus, S.353Album-Leaf 'Lyon Prélude', S.166dMarche funèbre, S.226aPréludes et Harmonies poétiques et religieuses, S.171dAlbum-Leaf in E-flat major, S.167kAlbum-Leaf, S.167hFestpolonaise, S.230aAlbum-Leaf 'Berlin Preludio', S.164gSymphonische Dichtungen für zwei Pianoforte (Poematy symfoniczne na dwa fortepiany)Album-Leaf 'Braunschweig Prélude', S.166fPensées, S.168bFranz Liszts Briefe an Carl Gille (Listów Franza Liszta do Carl Gillespie)12 Grand StudiesRomance oubliée, S.527 (Romans zapomniane, S.527)Chöre zu Herders Entfesseltem Prometheus, S.69 (Refreny do Herdera Prometeusz Unleashed P.69)Klavierstück in E-flat minor, S.692nAn die Künstler, S.70 (Artysty, str.70)Marche hongroise de Szabady, S.572Das deutsche Vaterland II, S.74/2Festmarsch nach Motiven von E.H.z.S.-C.-G., S.1162 Waltzes, S.126b (2 walce, S.126b)Alte deutsche geistliche Weisen, S.50 (Stare niemieckie drogi duchowe, str.50)Ave Maria IV, S.341 (Ave Maria IV S.341)Des Bohémiens et de leur musique en Hongrie (Bohemians i ich muzyka na Węgrzech)Don Sanche, S.1Fantasy on Themes from Mozart's Figaro and Don GiovanniGaudeamus igitur, S71aMélodies hongroises d'après Franz Schubert, S.425 (Węgierskie melodie Franza Schuberta, S.425)Romancero espagnol, S.695cRákóczi-Marsch, S.117Salve Polonia, S.113/2Schubert's Impromptus, S.565b (Schuberta Impromptus, S.565b)Soirées italiennes, S.411 (Włoskie wieczory, S.411)2 Ungarische Werbungstänze, S.2413 Morceaux suisses, S.156aL'Idée fixe, S.395Pater noster IV, S.22Ungarischer Romanzero, S.241a (Węgierski Romanzero, S.241a)Variations brillantes sur un thème de Rossini, S.149Aus der Musik von Eduard Lassen, S.496Festvorspiel, S.226 (Festiwal gra wstępna, p.226)Geharnischte Lieder, S.511 (Geharnischte piosenki, S.511)Huldigungsmarsch, S.228 (Huldigungsmarsch, p.228)Hymne de la nuit, S.173a/1Marche hongroise, S.233bMarche héroïque, S.510Polonaises de l'oratorio St. Stanislaus, S.519 (Polonezy z oratorium św Stanisława, S.519)Resignazione, S.187a/bStabat Mater, S.172bUn portrait en musique, S.190 (Portret w muzyce, S.190)Ungarische Nationalmelodien, S.243 (Węgierskie melodie narodowe, s. 243)Urbi et Orbi, S.184Vexilla regis prodeunt, S.185 (Vexilla Regis prodeunt, S.185)Buch der Lieder I, S.531 (Księga Pieśni I S.531)Csárdás macabre, S.224Galop de bal, S.220Hymne du matin, S.173a/2Invocation, S.172c (Inwokacja, S.172c)Klavierstück aus der Bonner Beethoven-Kantate, S.507 (Kawałek fortepian z Kantaty Beethovena w Bonn, S.507)Mephisto Waltz No.4, S.216b (Walc Mefisto nr 4, S.216b)Siegesmarsch, S.233a (Zwycięstwo marca S.233a)Toccata, S.197aUngarischer Geschwindmarsch, S.233 (Węgierski Geschwindmarsch, p.233)Buch der Lieder II, S.535–540 (Księga Pieśni II, S.535-540)
Wikipedia
Ferenc Liszt ([ˈfɛrɛnt͡s ˈlist], niem. Franz Liszt; ur. 22 października 1811 w Raiding, zm. 31 lipca 1886 w Bayreuth) – węgierski kompozytor i pianista, jedna z najwybitniejszych postaci romantyzmu w muzyce. Był też wybitnym filozofem, pisał eseje i artykuły, działał na arenie politycznej.
Franz Liszt urodził się 22 października 1811 we wsi Raiding, 50 kilometrów od Wiednia, gdzie mieścił się folwark księcia Esterhazy’ego. Pracował tam jego ojciec, Adam Liszt, kontrabasista i urzędnik. Franciszek był „blady i chorowity”, lecz mimo to ćwiczył przez długie godziny grę na fortepianie, i w niedługim czasie został uznany za cudowne dziecko. Liszt polubił narodową muzykę węgierską oraz cygańską.
W wieku 9 lat miał miejsce jego pierwszy koncert, na którym znalazł się Chopin. Arystokraci dostrzegli talent Liszta, i zapewnili mu fundusze na wyjazd do Wiednia i naukę muzyki. W wieku jedenastu lat studiował grę na fortepianie u Carla Czernego oraz kompozycję u Antonia Salieriego. Niedługo potem młody kompozytor poznał Beethovena i Schuberta, a Diabelli poprosił go, by jako jeden z pięćdziesięciu kompozytorów napisał wariacje na temat jego prostego walca.
Choć Liszt zyskiwał coraz większą popularność i wiedzę, nie został przyjęty do paryskiego konserwatorium, pobierał więc prywatne lekcje. Jego koncerty przyciągały coraz większą publiczność; ojciec Liszta, jako osoba przedsiębiorcza, zawarł zawczasu umowę z Erardem, by ten dostarczał instrumenty na koncerty Franciszka. Liszt wielokrotnie występował w Londynie, a w Windsorze zagrał przed angielskim królem.
W międzyczasie skomponował jednoaktową operę Don Sanche. W następnych latach wiele podróżował do Francji, Szwajcarii, a nawet do Irlandii. Jego wynagrodzenie ciągle rosło – w Manchesterze otrzymał sto funtów.
Młodego wirtuoza przerosło jednak tempo kariery – piętnastoletni Liszt przeżył załamanie nerwowe. Zabrano go do Boulogne, gdzie miał zażywać gorących kąpieli w celu uspokojenia – był wtedy rok 1826, a jego ojciec, w wieku 51 lat zmarł na tyfus. Kompozytor zarabiał teraz na życie głównie jako nauczyciel gry na fortepianie; stał się pobożny, chciał nawet zostać księdzem. Doszedł jednak do siebie, wrócił do Paryża, a w 1828 zakochał się w jednej ze swoich uczennic, jednak jej ojciec, minister handlu, nie chciał o tym słyszeć – Liszta znów ogarnęła choroba. Całe jego życie było zresztą naznaczone okresami wzlotów i upadków, po których zaznawał swoistego pesymizmu religijnego. Tymczasem fortepian był ciągle udoskonalany, a czas „sprzyjał młodym wirtuozom”. W 1831 Liszt spotkał Paganiniego, i zafascynowany jego grą, postanowił zostać „Paganinim fortepianu”.
Znów występował jako wirtuoz, poznał też wiele ważnych osobistości związanych z kulturą tamtych czasów – m.in. Alphonsa de Lamartina, Victora Hugo i Heinricha Heine. Związał się z ruchem saintsimonstycznym, popierał poglądy księdza Hugesa-Félicita de Lamennais. Jednak gdy rząd stracił zaufanie do tego ruchu, Liszt opuścił go. Rewolucja lipcowa we Francji w 1830 roku zainspirowała do naszkicowania obecnie mało znanego dzieła, „Symfonii rewolucyjnej”. Uważał, że „o ile naukowcy mogą jedynie wskazywać środki wiodące do celu, o tyle artystom przypada głoszenie ideałów, do których powinno dążyć społeczeństwo”. Pogląd ten Liszt popierał przez całe życie. Postanowił szerzyć edukację muzyczną, organizował zbiórki pieniędzy dla biednych.
Liszt był już dojrzałym kompozytorem, co potwierdziły jego liryczne i poetyckie dzieła Harmonies poétiques et religieuses, oparte na poematach Lamartina oraz Apparitions. Kompozytor „odrzucił” swoją religijną naturę, i zainteresował się kobietami – jako smukły, wysoki i wykształcony muzyk, z ogromnymi, niebieskimi oczami z pewnością był atrakcyjny dla salonowych dam. Poprzez poetę i dramaturga Alfreda de Musset spotkał George Sand i Marie d’Agoult – o sześć lat starszą od niego, inteligentną i pełną temperamentu hrabinę, która przypadła mu do gustu. Dyskutowali o sprawach religii i sztuce. Ich miłość wywołała skandal – minął rok, zanim ten związek został skonsumowany.
W połowie 1835 roku, tuż po śmierci pierwszego dziecka, kochankowie uciekli do Bazylei, a potem do Genewy. Niedługo później, 18 grudnia urodziła się ich córka Blandine. Genewa stała się „bazą” Liszta, który co jakiś czas pozwalał sobie na podróż do Paryża lub Włoch – studiował filozofię na uniwersytecie tego miasta, zaś jego kochanka oddawała się głównie lekturze dzieł filozoficznych i religijnych. Jego żona pisała artykuły, które początkowo były publikowane pod nazwiskiem Liszta. Nieco później sytuacja stała się jeszcze bardziej skomplikowana, gdy dołączył do nich uczeń Liszta, Hermann Cohen.
Latem 1836 roku dołączyła do nich George Sand; trochę później wybrali się do Paryża, gdzie utworzyli ménage à trois, oraz założyli salon, który stał się miejscem spotkań literackich i muzycznych. To tu przedstawiono Sand Chopinowi. Tymczasem Liszt rywalizował z innym wirtuozem, Sigismudem Thalbergiem, znakomitym pianistą, zachwalanym przez prasę, faworytem życia muzycznego Wiednia. Konfrontację zorganizowano w marcu 1837 roku na rzecz włoskich uchodźców – odbyła się w domu włoskiej księżniczki Belgiojoso. Obaj zostali obwołani zwycięzcami, a efektem tej rywalizacji, wraz ze współpracą innych kompozytorów (J.P. Pixisa, C. Czernego, F. Chopina czy H. Herza) było wspólne dzieło Hexameron, złożone z wariacji na temat Marszu Purytanów z opery I Puritani (Purytanie) Vincenzo Belliniego.
Liszt i hrabina wyjechali do Włoch; po drodze wzięli udział w koncercie na rzecz strajkujących szwaczek z Londynu. Liszt zaczął pisać artykuły do gazet, w których atakował „błaznów wykonawczych” (choć sam został określony przez Schumanna „domokrążcą sztuki” – był też znienawidzony przez Brahmsa i Clarę Schumann). Napisał m.in. „O pozycji artystów”. Sześć miesięcy później urodziła się ich córka Cosima, przyszła żona Wagnera. Wkrótce powstało wirtuozerskie, potężne dzieło, które przyniosło Lisztowi jeszcze większą sławę kompozytora i pianisty – cykl dwunastu Etiud transcendentalnych – utwór ten jest do dziś uważany za jeden z najtrudniejszych i najwybitniejszych pozycji literatury fortepianowej – Schumann określił go jako „dzieło dla trzech, góra czterech pianistów na świecie”. Następnie powstały trzyczęściowe Lata pielgrzymstwa zainspirowane podróżami Liszta po Szwajcarii, Włoszech i Francji. Przetranskrybował też niektóre utwory Paganiniego (Wielkie etiudy Paganiniego, na podstawie wybranych Kaprysów op.1) i Rossiniego.
Żona Liszta chciała, by był kompozytorem „arystokratycznym”, jednak kompozytor nadal prowadził nieokiełznany tryb życia, kontynuował karierę wirtuoza – grał „gdzie się dało”; raz zagrał nawet, gdy był pijany; możliwe, że chciał choć na chwilę uwolnić się od idealistycznej żony. W marcu 1838 roku nastąpiła powódź spowodowana przez wezbranie wód Dunaju; Liszt „skorzystał z okazji” – wyjechał do Wiednia i dał osiem koncertów, które przyniosły mu duży dochód. Rok później, w Rzymie urodził się syn Daniel. Jean-Auguste-Dominique Ingres wykonał rysunek przedstawiający Liszta i zadedykował go hrabinie d’Agoult. Cała rodzina wyruszyła do San Rossore - wówczas małej rybackiej wioski niedaleko Pizy; Liszt dowiedział się tu o marnej sytuacji finansowej projektu zbudowania pomnika Beethovena – na ten cel zebrano dotychczas tylko 424 franki – Liszt podziwiał Beethovena, i w październiku 1839 roku zaoferował swoje wsparcie przy zbieraniu środków.. Przedsięwzięcie wzbudziło zainteresowanie ówczesnych kompozytorów – Schumann sprzedawał swoją Fantazję C-Dur. Dzieci Liszta udały się z Marie do Paryża, lecz ze względu na konwenanse zamieszkały ostatecznie z matką kompozytora.
Następnie kompozytor udał się w ośmioletnią podróż artystyczną – przemierzał rozległe obszary, czasem pokonując 80 do stu kilometrów dziennie, od Irlandii aż po Gibraltar i Ural. Bardzo możliwe, iż zetknął się z realiami podróży jego epoki – niebezpiecznymi drogami w złym stanie, marną higieną i żywieniem. Rozrywkę kompozytora podczas podróży stanowiły partie wista i bilarda. Liszt był obiektem zainteresowania wiedeńskiej policji, podobnie jak wielu podobnych wirtuozów jego epoki i nie tylko (chociażby Schubert). Stał się coraz bardziej popularny, tak, że mogliśmy być świadkami istnej manii na punkcie jego muzyki, nazywanej lisztomanią. Mimo wszystko ucierpiały na tym jego dzieła – choć było wśród nich kilka dobrych kompozycji, publiczność najbardziej przyciągały proste składanki melodii oraz „reminiscencje”, czyli transkrypcje fragmentów oper m.in. Belliniego i Verdiego, najczęściej z najpopularniejszymi tańcami i ariami.. Powstała też bardzo lubiana etiuda Grand Galop Chromatique oparta jedynie na progresji chromatycznej. Damy zbierały niedopałki cygar i fusy z kawy Liszta. Grał też przed ważnymi osobistościami; był bardzo hojny i przyjazny. Temu wszystkiemu towarzyszył stres, z którym Liszt walczył przy pomocy używek. Nie wszędzie dobrze go przyjmowano – jego styl bycia wywołał zgorszenie w Niemczech (Liszt był zagorzałym romantykiem i antysemitą, co nie spodobało się tamtejszemu środowisku muzycznemu, złożonemu z klasycystów, którzy często byli Żydami) i Anglii, gdzie publiczność zdobył modny i rzekomo arystokratyczny, a muzycznie niedorastający Lisztowi do pięt Sigismund Thalberg. W czasie rozłąki kochankowie pisali do siebie często, lecz stosunek Liszta do Marie był coraz gorszy – kompozytor nie przestawał być zaborczy, a gdy Charles d’Agoult zaproponował, by Marie do niego wróciła, Liszt zagroził mu pojedynkiem. Oliwy do ognia dolała George Sand, pisząc w 1840 sztukę parafrazującą historię ich małżeństwa – choć sztuka ta poniosła klapę, jej przesłanie było złowieszcze. Ostatecznie Liszt rozwiódł się z Marie d’Agoult w 1844 roku. Ciekawostką jest to, że kompozytor był tak zmęczony prośbami swoich fanów o wysyłanie pukla swoich włosów że kupił psa i wysyłał jego włosy zamiast swoich.
Podczas pobytu w Kijowie w ramach jednej z podróży artystycznych spotkał księżnę Karoliną von Sayn-Wittgenstein, przybyłą tam, by handlować zbożem. Arystokratka ta przekazała Lisztowi trochę pieniędzy, a on spotkał się z nią, by jej podziękować. Gościł u niej zaledwie dziesięć dni, a jednak tuż po powrocie ze Stambułu wrócił do jej rezydencji. Liszt nie mógł jednak zostać na Ukrainie, lecz księżna rozwiązała ten problem – oboje przenieśli się do Weimaru. Wcześniej jednak należy wspomnieć, co stało się z dziećmi Liszta – urodziły się one za granicą, a więc prawa do nich miał jedynie kompozytor, który nie zezwalał im na kontakt z matką, twierdząc, że je przekupuje. Nie zajmował się jednak nimi, robiła to jego matka. Liszt sprowadził złośliwą guwernantkę, piastującą opiekę nad dziećmi. Córka Cosima poślubiła Hansa von Bülowa; syn Liszta Daniel, z aspiracjami na stanowisko prawnika, zmarł przedwcześnie na galopujące suchoty w wieku 29 lat.
Liszt i księżna mieszkali teraz w małej rezydencji w Altenburgu, której otoczenie niewątpliwie inspirowało kompozytora. Przyjmowali „istne procesje” gości.
Liszt stworzył nowy gatunek muzyczny: poemat symfoniczny, którego charakterystyczną cechą była transformacja motywów, podobna do leitmotivu R. Wagnera i H. Berlioza. Choć tak naprawdę rozwinął pomysł F. Mendelssohna, sam nadał tej formie muzycznej charakter i oblicze jakie dziś znamy – sam skomponował 13 poematów symfonicznych.
W muzyce fortepianowej rozwinął fakturę i technikę pianistyczną, wprowadzając wirtuozerski kunszt do wielu utworów, wyprzedzając impresjonistyczny styl Claude’a Debussy’ego i Maurice’a Ravela, ekspresjonizm Aleksandra Skriabina, a także późnoromantyczny koncert fortepianowy Piotra Czajkowskiego i Siergieja Rachmaninowa. Obalił też tradycyjne struktury tonalne (chociażby w utworze, którego tytuł mówi sam za siebie: Bagatelle sans tonalité,, czyli Bagatela bez tonacji) i zachęcał swoich uczniów do tego samego. Niechęć i opór środowiska muzycznego wywoływała też pogarda Liszta do klasycznych form, zwłaszcza sonaty; tak, że jego niektóre bardziej kontrowersyjne utwory (kończone dysonansem, eksperymentalne) spotkały się z bojkotem głównie z konserwatywnym środowiskiem muzycznym Niemiec (J.Brahms, Robert Schumann, krytyk E. Hanslick). Jeden z jego uczniów zapytał o Csaradas macabre: „Czy wolno komponować takie dzieła i ich słuchać”. Prócz niezwykłych osiągnięć jako pianista i dyrygent, nauczał ponad 400 uczniów, skomponował ponad 800 dzieł, z czego co najmniej połowa to transkrypcje. Napisał lub współpracował przy pisaniu przynajmniej 8 książek. Pozostawił pokaźny zbiór korespondencji, a także ponad 200 parafraz utworów innych kompozytorów na fortepian. Był jednym z inicjatorów użycia nowych dźwięków harmonicznych w XIX wieku, przede wszystkim skomplikowanych akordów. Badał nowe techniki muzyczne, zajmował się wariacjami tematycznymi.
Był również aktywnym propagatorem kultury polskiej, zaprzyjaźnionym m.in. z Fryderykiem Chopinem, Adamem Mickiewiczem, Juliuszem Słowackim, Julianem Ursynem Niemcewiczem, Henrykiem Wieniawskim, Juliuszem Kossakiem, Janem Ruckgaberem; uczył także Carla Tausiga, Juliusza Zarębskiego i Józefa Wieniawskiego. Był teściem i przyjacielem Richarda Wagnera. To Wagner namówił Liszta do skrócenia Symfonii Dantejskiej do dwóch części. Liszt został pochowany na cmentarzu w Bayreuth, niedaleko willi i miejsca spoczynku Wagnera.
Podobnie jak wielu artystów w jego czasach, był wolnomularzem.
Za życia Liszt był pierwszym tak popularnym i rozchwytywanym celebrytą, otoczonym tłumem fanów i fanek. Stał się prekursorem zachowania dla gwiazd sceny muzycznej XX i XXI wieku. Pierwszy raz szał ogarnął słuchaczy podczas jego koncertu w Berlinie w 1841 r. Termin lisztomania został później użyty przez Heinricha Heinego w felietonie z 25 kwietnia 1844 r. omawiającym paryski sezon koncertowy. Lisztomania charakteryzowała się intensywną histerią w czasach nieznających jeszcze takiej ekscytacji związanej z wydarzeniem muzycznym. Młode kobiety podczas jego koncertów krzyczały, szlochały i omdlewały, czatowały na elementy jego garderoby, zbierały urwane struny od fortepianu, fusy z wypitej przez niego kawy.