Kompozytorzy
Switch to English

Johann Adolf Hasse

Głos
Orkiestra
Mixed chorus
Sopran
Alt
Flet
String ensemble
Skrzypce
Tenor
Bas
Opery
Opera seria
Religious music
Sonata
Libretto
Writings
Secular cantatas
Kantaty
Koncert
Sacred oratorios
alfabetem
Artaserse12 Flute Concertos, Op.3 (12 Flute Concertos, op.3)CleofideFlute Sonata in G major (Flute Sonata G-dur)6 Concertos, Op.4 (Koncerty, Op.4 6)Concerto for Oboe, Chalumeau, Bassoon and Continuo in F major (Koncert na obój, fagot, chalumeau i continuo w F-dur)Flute Concerto in G major, GroF 244 (Koncert fletowy G-dur, Grof 244)SiroeSelected Arias (Wybrane Arias)6 Flute Sonatas, Op.5 (6 Flet Sonaty, Op.5)Tito Vespasiano6 Harpsichord Sonatas, Op.7Flute Sonata in D major (Flute Sonata D-dur)Recorder Sonata in B-flat major (Rejestrator Sonata B-dur)Comic Tunes to the Opera and Theatre DancesTrio Sonata in E minor, Op.2 No.1Salve ReginaL'Olimpiade (Igrzyska Olimpijskie)Didone abbandonata (Dido opuszczony)Salve Regina in E-flat major (Salve Regina w E-dur)ArminioLarinda e Vanesio (Larinda i Vanesio)Alcide al bivio (Alcide al Bivio)LeucippoLa conversione di Sant' AgostinoTe DeumMissa in G major (Missa G-dur)S. Petrus et S. Maria MagdalenaMissa in D minorDixit Dominus in G major, MülH 164/3I pellegrini al sepolcro di Nostro Signore (Pielgrzymi do sanktuarium Matki Pana)EuristeoL'eroe cinese (Chiński bohater)Trio Sonata in D major, Op.2 No.6Il Ruggiero6 Concertos arranged for Keyboard (6 Koncertów rozmieszczone na klawiaturze)12 Flute Sonatas, Op.1 (12 flet Sonaty, Op.1)Cajo FabricioRitornerai fra poco (Powróci wkrótce)Semiramide riconosciuta (Semiramide uznane)Il cantico de' tre fanciulli (Piosenka z "trójką dzieci)SolimanoLa spartana generosa (Hojny Spartana)Romolo ed Ersilia (Romulus i Ersilia)Che ti dirò Regina (Powiem ci, że królowa)Miserere in C minor (Miserere c-moll)L'Inno Nomine Jesu (Inno Nomine Jesu)Requiem in C major (Requiem C-dur)6 Trio Sonatas, Op.3 (6 Trio Sonaty, op.3)L'asilo d'amore (Osoba ubiegająca się o miłości)Trio Sonata in C major, Op.2 No.2Attalo, re di Bitinia (Attalus, król Bitynii)ZenobiaSant'Elena al Calvario (SANT'ELENA do Kalwarii)PartenopeIreneL'IpermestraLa deposizione della croce (Z krzyża)Col tuo bel nome amatoLa sorella amante (Siostra kochanek)Salve Regina in G major (Salve Regina G-dur)Il Giuseppe riconosciuto (Józef uznane)DemofoonteGerone tiranno di Siracusa (Hiero, tyran Syrakuz)A questa pellegrina (W tym pielgrzym)Enea in Caonia (Enea w Caonia)Achille in Sciro (Achilles w Skyros)Il trionfo di Clelia (Triumf Clelia)AlfonsoJesu dulcis memoriaAntonio e CleopatraCatone in Utica (Catone w Utica)2 Harpsichord Sonatas (2 Klawesyn Sonaty)L'Amor prigioniero (Więzień Amor)Il sogno di ScipioneLucio PapirioIl DemetrioEzioGrilletta e PorsugnaccoIssipileMissa in G minor 'Ultima'Missa in G minor (Missa g-moll)Il Ciro riconosciuto (Ciro uznane)Grande Augusto ricevi fra tanti ardenti voti (Pobierz wielką Augustus wśród wielu żarliwych pragnień)Sei tu Lidippe, o il sole (Czy Lidippe, lub słońcem)Quel vago seno o Fille, H.62Missa in D major (Missa in D-dur)AntigonoDalisaLa NittetiAd te levavi animam meamO pace del mio cor, H.48Adriano in Siria (Adriano w Syrii)Senz'attender che di maggio (Senz'attender które maja)L'Ulderica (Ulderica)AsteriaSciarlotta miserabileSenocritaMundi amores relinquendoLe virtù appiè della croceAlessandro nell'Indie (Alexander nell'Indie)Voces erebi furentesAtalantaIrene amata Irene idolo mio, H.40Oh Dio partir convieneVa cogliendo la mia CloriNuma PompilioIl natal di GioveLaudate coeliLucilla e PandolfoIl re pastore (Il Re Pastore)Meisterstücke des italiänischen GesangesPolonoise in B-flat major6 Flute Concertos, Op.6 (6 Flet Koncerty, Op.6)6 Sinfonie a quattro, Op.5 (6 symfonie, cztery Op.5)6 Trio Sonatas, Op.2 (6 Trio Sonaty, Op.2)Alta nubes illustrata (Illustrata chmury wysokie)ArtemisiaAttilio Regolo (Mysikrólik)Concerto for 2 Flutes in B-flat majorFlute Concerto in G major (Koncert fletowy G-dur)Flute Concerto in G major, Op.3 No.11Hostes Averni rabie frementes, H.91La caduta di GericoLa danza (Taniec)Piramo e TisbeQuando Jesus est in cordeTrio Sonata in D major, Schrank II/37/53Trio Sonata in G major, Op.2 No.4Vella AuroraOboe Concerto in F major (Obój Koncert F-dur)
Wikipedia
Johann Adolf Hasse (ur. ok. 25 marca 1699 w Bergedorfie, zm. 16 grudnia 1783 w Wenecji) – niemiecki kompozytor doby późnego baroku. Pod koniec życia dostosował swą muzykę do stylu klasycystycznego. Obok Georga Philippa Telemanna Hasse był w swych czasach uważany za największego z kompozytorów niemieckich.
Hasse urodził się 25 marca 1699 r. w Bergedorfie niedaleko Hamburga, gdzie ojciec nauczył go podstaw muzyki. Obdarzony ładnym tenorem, poświęcił się karierze śpiewaczej i przystąpił do trupy artystycznej, którą kierował Reinhard Keiser, i w którego orkiestrze Händel grał nieco wcześniej drugie skrzypce. Hasse odniósł sukces i został zatrudniony w operze dworskiej księstwa Brunszwik-Lüneburg. Tam debiutował jako kompozytor oper (Antigonus 1723). Książę sfinansował dalszą naukę Hassego w Italii. W 1724 roku Hasse odwiedził Neapol i uczył się u Nicola Porpory, z którym nie zgadzał się w wielu kwestiach muzycznych, a także innych. W Neapolu jego przyjacielem i przez jakiś czas przewodnikiem muzycznym został Alessandro Scarlatti. Dzięki niemu Hasse mógł wystawić operę, którą śpiewali potem Farinelli i słynna śpiewaczka Tesi.
Hasse stał się popularny i zaczął komponować dla królewskiej opery w Neapolu. W 1726 udał się na objazd całych Włoch. W Wenecji (1727) poznał słynną śpiewaczkę, w której się zakochał. Faustina Bordoni (urodzona w Wenecji w 1693 r.) wyszła za niego w 1730 roku. Król Polski August II Mocny zaprosił słynną parę do Drezna. W 1731 August II mianował Hassego królewsko-polskim i elektorsko-saskim kapelmistrzem (Königlich-Polnischer und Kurfürstlich-Sächsischer Kapellmeister). Hasse pozostał tam dwa lata, po czym wrócił do Włoch, a stamtąd podążył do Londynu. W Londynie od 1733 przyłączył się do Porpory konkurującego z Händlem. Pozostał tam jednak tylko tak długo, jak wystawiano tam napisaną przez Hassego w 1730 roku operę Artaserse (pierwsze wystawienie Wenecja 1730).
Faustina stała się ulubienicą publiczności i (kochliwego) elektora. Zrozpaczony Hasse mógł widywać się z żoną jedynie czasami. Dopiero w 1739 roku, gdy August II już nie żył, Hasse zdecydował osiedlić się w Dreźnie na stałe. Mieszkali tam z żoną do 1763 roku, gdy wycofali się z aktywnego życia artystycznego. Żyli odtąd z dość wysokiej renty. Jednak nie na długo zadowalało to energicznego Hassego, który pojechał z rodziną do Wiednia, gdzie wystawił swą ostatnią operę Ruggiero (1771). W Wiedniu wysłuchał też dzieła czternastoletniego Mozarta, o którym stwierdził, że „ten młodzik przebije nas wszystkich”. Na życzenie żony powrócili do Wenecji, gdzie Hasse zmarł w 1783 roku.
W okresie służby dla Augusta III Hasse osobiście nadzorował i prowadził premiery swych oper przeznaczonych dla Drezna, jednak czas, gdy dwór króla przenosił się do Warszawy, kompozytor na ogół wykorzystywał, by wraz z Faustiną podróżować do Włoch i tam wystawiać swe dzieła. Udokumentowany źródłowo jest tylko jeden pobyt Hassego w Warszawie w latach 1762–1763, lecz Alina Żórawska-Witkowska, badaczka polskiej kultury muzycznej w XVIII w., wysuwa hipotezę, iż mógł bywać w tym mieście także w 1754, 1759, 1760 i 1761 przy okazji wystawień tu swych oper. Jedna z nich, Zenobia, powstała specjalnie z myślą o królewskim teatrze w Warszawie (tzw. Operalni) i tu miała swą premierę w 1761 z okazji urodzin króla. Inne opery Hassego, które po drezdeńskich premierach wystawiano (nierzadko w postaci zaadaptowanej do lokalnych warunków) w Warszawie, to m.in. Nitteti, Demofoonte, Artaserse, Semiramide riconosciuta, Il trionfo di Clelia, Ciro riconosciuto oraz Il re pastore, a także serenata Sogno di Scipione oraz oratoria (szczególnym powodzeniem cieszyło się I pellegrini al sepolcro di Nostro Signore oraz Cantico de’ tre fanciulli). Nie są potwierdzone pobyty Hassego w innych polskich ośrodkach, lecz nie można wykluczyć, iż mógł towarzyszyć Augustowi III podczas jego wizyt na magnackich dworach.
Jego dzieła to 120 oper, wiele oratoriów, kantat, mszy i najróżniejsze utwory instrumentalne. Podczas oblężenia Drezna przez Prusaków w 1760 roku większość jego manuskryptów, zgromadzonych do wspólnego wydania pod elektorskim patronatem, spłonęła. Niektóre jednak, jak opera Alcide al Bivio (1760), przetrwały i zostały opublikowane. Ich oryginały znajdowały się w bibliotekach Wenecji i Drezna.
Se del fiume, from Artaserse (1730-1734)