Kompozytorzy
Switch to English

Max Bruch

Orkiestra
Głos
Mixed chorus
Skrzypce
Fortepian
Wiolonczela
Sopran
Altówka
Baryton
Bas
Religious music
Piosenka
Kantaty
Oratorium
Koncert
Piece
Lied
Secular oratorios
Adagio
Secular cantatas
według popularności

#

12 Schottische Volkslieder2 Cantatas, Op.31 (2 kantaty, op.31)2 Klavierstücke, Op.14 (2 utworów na fortepian, op.14)4 Pieces for Cello and Piano, Op.70 (4 utwory na wiolonczelę i fortepian, Op.70)6 Klavierstücke, Op.12 (6 utworów na fortepian, op.12)7 Kleine zwei- und dreistimmige Gesänge, Op.67 Lieder, Op.71 (Piosenki, Op.71 7)8 Pieces for Clarinet, Viola and Piano, Op.83 (8 utworów na klarnet, altówkę i fortepian, Op.83)9 Lieder, Op.60 (9 Lieder, op.60)

A

Achilleus, Op.50Adagio appassionato, Op.57 (Namiętny Adagio, Op.57)Adagio on Celtic Melodies, Op.56 (Adagio na celtyckie melodie, op.56)Arminius, Op.43Ave Maria, Op.61 (Ave Maria, op.61)

C

Canzone, Op.55 (Canzona, Op.55)Concerto for Clarinet, Viola, and OrchestraConcerto for Two Pianos and Orchestra (Koncert na dwa fortepiany i orkiestrę)

D

Das Feuerkreuz, Op.52 (Ognisty krzyż, op.52)Das Lied vom Deutschen Kaiser, Op.37Das Lied von der Glocke, Op.45 (Song of the Bell, Op.45)Die Birken und die Erlen, Op.8 (Brzozy i olchy, Op.8)Die Loreley (Loreley)Die Macht des Gesanges, Op.87 (Moc piosenki, Op.87)

F

Fantaisie for 2 Pianos, Op.11 (Fantazja na 2 fortepiany op.11)Frithjof, Op.23 (Frithjof, op.23)

G

Gruss an die heilige Nacht, Op.62Gustav Adolf, Op.73 (Gustaw Adolf, Op.73)

H

Hymne, Op.64

I

In der Nacht, Op.72In Memoriam, Op.65

K

Kol NidreiKonzertstück, Op.84

L

Lieder und Tänze nach Russischen und Schwedischen Volksmelodien, Op.79

M

Moses (Mojżesz)

N

Normannenzug, Op.32

O

Octet (Oktet)Odysseus, Op.41 (Odyseusz, Op.41)Osterkantate, Op.81

P

Piano Quintet (Kwintet fortepianowy)Piano Trio, Op.5 (Trio fortepianowe, Op.5)

R

Romance in A minor (Romans w a-moll)Romanze, Op.85Rorate coeli, Op.29

S

Salamis, Op.25 (Salamis, op.25)Scherz, List und Rache, Op.1Schön Ellen, Op.24 (Ładny Ellen, Op.24)Scottish Fantasy (Szkocka Fantasy)Serenade (Serenada)Serenade nach schwedischen MelodienString Quartet No.1, Op.9 (Kwartet smyczkowy nr 1, op.9)String Quartet No.2, Op.10 (Kwartet smyczkowy nr 2, Op.10)Suite nach russischen Volksmelodien, Op.79bSwedish Dances, Op.63 (Szwedzkie Tańce, Op.63)Symphony No.1, Op.28 (Symphony No.1, op.28)Symphony No.2, Op.36 (Symfonia nr 2, Op.36)Symphony No.3, Op.51

V

Violin Concerto No. 1 (Koncert skrzypcowy nr 1)Violin Concerto No. 3 (Koncert skrzypcowy nr 3)Violin Concerto No.2, Op.44 (Koncert skrzypcowy nr 2, op.44)

W

Wiegenlied der Hirten (Kołysanka pasterzy)
Wikipedia
Max Bruch (ur. 6 stycznia 1838 w Kolonii, zm. 2 października 1920 we Friedenau) – niemiecki kompozytor i dyrygent.
Bardzo szybko zaczął się uczyć kompozycji i już w 1852 wykonano jego pierwszą symfonię. W latach 1858–1861 działał w Kolonii jako nauczyciel muzyki, tam też odbyła się w 1858 prapremiera pierwszej jego opery pt. Scherz, List und Rache.
W 1862 Bruch przeniósł się do Mannheimu. Rok później została wystawiona w tym mieście jego opera romantyczna Loreley, do libretta poety Emmanuela Geibla, przeznaczonego przedtem dla Feliksa Mendelssohna-Bartholdy'ego. Bruch w swojej muzyce zbliżył się do Wagnera, a z drugiej strony kontynuował typowy styl niemieckiej opery romantycznej, pełnej demonizmu i niesamowitości.
Nie opery jednak przysporzyły sławy Bruchowi. Pierwszym ogromnym sukcesem kompozytora był I Koncert skrzypcowy g-moll. Utwór ten spotkał się z przychylnymi opiniami już po prawykonaniu w Koblencji przez O. Königslöwa. Koncertem zainteresował się skrzypek Joseph Joachim, który zaprzyjaźnił się z Bruchem, skorygował partyturę i przez swoje wirtuozowskie wykonania przyczynił się do popularyzacji dzieła.
Max Bruch wykorzystywał w swoich utworach folklor różnych narodów i możliwości brzmieniowe instrumentów. Był jednak zachowawczy w kwestiach harmonii i sprzeciwiał się kierunkom modernistycznym, co spowodowało, że niekiedy uznawano go za eklektyka. Niewątpliwie dużą wartość posiadają jego koncerty skrzypcowe (zwłaszcza Koncert g-moll), do dziś chętnie wykonywane na koncertach. Podczas okresu narodowego socjalizmu był w Niemczech kompozytorem zakazanym z powodu domniemanego pochodzenia żydowskiego i fascynacji kompozytora folklorem żydowskim, czemu dawał wyraz w swoich utworach muzycznych (np. Konzerstück-fantazja d-moll na tematy hebrajskie Kol Nidrei, jeden z bardziej znanych utworów Brucha).