Kompozytorzy
Switch to English

Max Bruch

Orkiestra
Głos
Mixed chorus
Skrzypce
Fortepian
Wiolonczela
Sopran
Altówka
Baryton
Bas
Religious music
Piosenka
Kantaty
Oratorium
Koncert
Piece
Lied
Secular oratorios
Adagio
Secular cantatas
alfabetem
Violin Concerto No. 1 (Koncert skrzypcowy nr 1)Kol NidreiScottish Fantasy (Szkocka Fantasy)Concerto for Clarinet, Viola, and OrchestraSwedish Dances, Op.63 (Szwedzkie Tańce, Op.63)Romanze, Op.854 Pieces for Cello and Piano, Op.70 (4 utwory na wiolonczelę i fortepian, Op.70)Piano Trio, Op.5 (Trio fortepianowe, Op.5)String Quartet No.1, Op.9 (Kwartet smyczkowy nr 1, op.9)Symphony No.1, Op.28 (Symphony No.1, op.28)Violin Concerto No.2, Op.44 (Koncert skrzypcowy nr 2, op.44)6 Klavierstücke, Op.12 (6 utworów na fortepian, op.12)Symphony No.3, Op.51Das Feuerkreuz, Op.52 (Ognisty krzyż, op.52)Wiegenlied der Hirten (Kołysanka pasterzy)2 Cantatas, Op.31 (2 kantaty, op.31)Achilleus, Op.509 Lieder, Op.60 (9 Lieder, op.60)2 Klavierstücke, Op.14 (2 utworów na fortepian, op.14)Symphony No.2, Op.36 (Symfonia nr 2, Op.36)Odysseus, Op.41 (Odyseusz, Op.41)Das Lied von der Glocke, Op.45 (Song of the Bell, Op.45)Die Loreley (Loreley)Moses (Mojżesz)Schön Ellen, Op.24 (Ładny Ellen, Op.24)Arminius, Op.43Frithjof, Op.23 (Frithjof, op.23)Die Macht des Gesanges, Op.87 (Moc piosenki, Op.87)8 Pieces for Clarinet, Viola and Piano, Op.83 (8 utworów na klarnet, altówkę i fortepian, Op.83)Gustav Adolf, Op.73 (Gustaw Adolf, Op.73)7 Kleine zwei- und dreistimmige Gesänge, Op.6Piano Quintet (Kwintet fortepianowy)Die Birken und die Erlen, Op.8 (Brzozy i olchy, Op.8)7 Lieder, Op.71 (Piosenki, Op.71 7)Salamis, Op.25 (Salamis, op.25)In der Nacht, Op.72Octet (Oktet)Suite nach russischen Volksmelodien, Op.79bNormannenzug, Op.32Rorate coeli, Op.2912 Schottische VolksliederGruss an die heilige Nacht, Op.62Romance in A minor (Romans w a-moll)Serenade (Serenada)Hymne, Op.64Lieder und Tänze nach Russischen und Schwedischen Volksmelodien, Op.79Konzertstück, Op.84Violin Concerto No. 3 (Koncert skrzypcowy nr 3)Scherz, List und Rache, Op.1Osterkantate, Op.81Das Lied vom Deutschen Kaiser, Op.37Adagio appassionato, Op.57 (Namiętny Adagio, Op.57)Adagio on Celtic Melodies, Op.56 (Adagio na celtyckie melodie, op.56)Ave Maria, Op.61 (Ave Maria, op.61)Canzone, Op.55 (Canzona, Op.55)Concerto for Two Pianos and Orchestra (Koncert na dwa fortepiany i orkiestrę)Fantaisie for 2 Pianos, Op.11 (Fantazja na 2 fortepiany op.11)In Memoriam, Op.65String Quartet No.2, Op.10 (Kwartet smyczkowy nr 2, Op.10)Serenade nach schwedischen Melodien
Wikipedia
Max Bruch (ur. 6 stycznia 1838 w Kolonii, zm. 2 października 1920 we Friedenau) – niemiecki kompozytor i dyrygent.
Bardzo szybko zaczął się uczyć kompozycji i już w 1852 wykonano jego pierwszą symfonię. W latach 1858–1861 działał w Kolonii jako nauczyciel muzyki, tam też odbyła się w 1858 prapremiera pierwszej jego opery pt. Scherz, List und Rache.
W 1862 Bruch przeniósł się do Mannheimu. Rok później została wystawiona w tym mieście jego opera romantyczna Loreley, do libretta poety Emmanuela Geibla, przeznaczonego przedtem dla Feliksa Mendelssohna-Bartholdy'ego. Bruch w swojej muzyce zbliżył się do Wagnera, a z drugiej strony kontynuował typowy styl niemieckiej opery romantycznej, pełnej demonizmu i niesamowitości.
Nie opery jednak przysporzyły sławy Bruchowi. Pierwszym ogromnym sukcesem kompozytora był I Koncert skrzypcowy g-moll. Utwór ten spotkał się z przychylnymi opiniami już po prawykonaniu w Koblencji przez O. Königslöwa. Koncertem zainteresował się skrzypek Joseph Joachim, który zaprzyjaźnił się z Bruchem, skorygował partyturę i przez swoje wirtuozowskie wykonania przyczynił się do popularyzacji dzieła.
Max Bruch wykorzystywał w swoich utworach folklor różnych narodów i możliwości brzmieniowe instrumentów. Był jednak zachowawczy w kwestiach harmonii i sprzeciwiał się kierunkom modernistycznym, co spowodowało, że niekiedy uznawano go za eklektyka. Niewątpliwie dużą wartość posiadają jego koncerty skrzypcowe (zwłaszcza Koncert g-moll), do dziś chętnie wykonywane na koncertach. Podczas okresu narodowego socjalizmu był w Niemczech kompozytorem zakazanym z powodu domniemanego pochodzenia żydowskiego i fascynacji kompozytora folklorem żydowskim, czemu dawał wyraz w swoich utworach muzycznych (np. Konzerstück-fantazja d-moll na tematy hebrajskie Kol Nidrei, jeden z bardziej znanych utworów Brucha).